Text follows in English
Της Γιώτας Δημητρίου
Ποιους εξυπηρετεί να μένουν θαμμένες οι σπουδαίες προοπτικές για τη Λάρνακα; (βλέπε λιμάνι, μαρίνα, ανάπτυξη 1,2 δισ. που μετατράπηκε σε ανάπτυξη 100-200 εκατομμυρίων και αν! Βλέπε την αρχαιότερη βιβλιοθήκη της Μεσογείου που θα καταστήσει την επαρχία Λάρνακας σε πόλο έλξης χιλιάδων τουριστών που αναζητούν να επισκεφτούν αρχαιολογικούς θησαυρούς να παραμένει θαμμένη κυριολεκτικά.)
Το 2020 γράφαμε (εδώ) για την αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην ανάδειξη των μοναδικών αρχαιολογικών θησαυρών της Πύλας. Σήμερα, το 2026, έξι χρόνια μετά το συγκεκριμένο δημοσίευμα και δώδεκα χρόνια μετά τη διεθνή προβολή των σπουδαίων ανακαλύψεων στον Κοκκινόκρεμο, η κατάσταση παραμένει ουσιαστικά αμετάβλητη.
Ένα από τα σημαντικότερα αρχαιολογικά ευρήματα της Κύπρου, που σύμφωνα με επιστήμονες συγκαταλέγεται στις κορυφαίες ανακαλύψεις των τελευταίων δεκαετιών, εξακολουθεί να παραμένει χωρίς την προβολή και την αξιοποίηση που του αξίζει. Η αρχαιότερη οργανωμένη βιβλιοθήκη της Μεσογείου, που εντοπίστηκε στην αρχαία μυκηναϊκή πόλη της Πύλας, συνεχίζει να αποτελεί περισσότερο αντικείμενο επιστημονικών αναφορών παρά έναν ζωντανό αρχαιολογικό χώρο προσβάσιμο στους πολίτες και στους επισκέπτες του τόπου.
Η αλήθεια είναι σκληρή. Η Λάρνακα εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται ως ο φτωχός συγγενής της πολιτιστικής ανάπτυξης. Ενώ άλλες περιοχές της Κύπρου βλέπουν αρχαιολογικούς χώρους να αναβαθμίζονται, να χρηματοδοτούνται και να προβάλλονται διεθνώς, στην περίπτωση της Πύλας η γραφειοκρατία, η αδράνεια και η έλλειψη πολιτικής βούλησης φαίνεται να έχουν παγώσει κάθε ουσιαστική εξέλιξη.
Την ίδια ώρα, ο Κοινοτάρχης Πύλας, Σίμος Μυτίδης, συνεχίζει σχεδόν μόνος να δίνει έναν διαρκή αγώνα για την ανάδειξη της ιστορίας και του πολιτιστικού πλούτου της κοινότητας. Χρόνια τώρα χτυπά πόρτες, στέλνει επιστολές, πραγματοποιεί συναντήσεις και διεκδικεί το αυτονόητο: να αποκτήσει η Πύλα τη θέση που της αξίζει στον αρχαιολογικό και πολιτιστικό χάρτη της Κύπρου.
Το ερώτημα, όμως, είναι ξεκάθαρο: Πού βρίσκονται οι βουλευτές της Λάρνακας;
Η ΕΤΑΠ Λάρνακας;
Ο Υφυπουργός Τουρισμού;
Κάποιος αξιωματούχος να πράξει το αυτονόητο, να ασκήσει πιέσεις;
Η προστασία και ανάδειξη ενός τόσο σημαντικού αρχαιολογικού χώρου δεν μπορεί να αποτελεί αποκλειστική ευθύνη ενός κοινοτάρχη. Οι βουλευτές της επαρχίας έχουν θεσμικό ρόλο και πολιτική ευθύνη να πιέσουν, να διεκδικήσουν κονδύλια, να ζητήσουν χρονοδιαγράμματα και να φέρουν το θέμα διαρκώς ενώπιον των αρμόδιων υπουργείων και του Τμήματος Αρχαιοτήτων.
Η σιωπή και η απουσία ουσιαστικών παρεμβάσεων δεν μπορούν πλέον να δικαιολογηθούν. Όταν πρόκειται για ένα εύρημα που έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον της διεθνούς αρχαιολογικής κοινότητας και μπορεί να προσφέρει τεράστια πολιτιστική, εκπαιδευτική και τουριστική υπεραξία στη Λάρνακα και σε ολόκληρη την Κύπρο, η αδράνεια ισοδυναμεί με εγκατάλειψη.
Η υπόθεση της Πύλας δεν αφορά μόνο μια κοινότητα. Αφορά την ιστορική μας κληρονομιά, την ταυτότητά μας και τον σεβασμό που οφείλουμε στις επόμενες γενιές.
Δώδεκα χρόνια μετά τις αποκαλύψεις που συγκλόνισαν την επιστημονική κοινότητα και έξι χρόνια μετά τις δημόσιες εκκλήσεις για δράση, οι πολίτες δικαιούνται απαντήσεις:
Ποιος ευθύνεται για την καθυστέρηση;
Ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα ανάδειξης του χώρου;
Πόσο ακόμη θα παραμένει η Πύλα στο περιθώριο;
Μέχρι πότε θα αφήνουν τον Σίμο Μυτίδη να αγωνίζεται μόνος για έναν θησαυρό που ανήκει σε ολόκληρη την Κύπρο;
Και κυρίως (ναι, κυρίως) ποιους εξυπηρετεί να μένουν θαμμένες οι σπουδαίες προοπτικές για τη Λάρνακα; (βλέπε λιμάνι, μαρίνα, ανάπτυξη 1,2 δισ. που μετατράπηκε σε ανάπτυξη 100-200 εκατομμυρίων και αν! Βλέπε την αρχαιότερη βιβλιοθήκη της Μεσογείου που θα καταστήσει την επαρχία Λάρνακας σε πόλο έλξης χιλιάδων τουριστών που αναζητούν να επισκεφτούν αρχαιολογικούς θησαυρούς να παραμένει θαμμένη κυριολεκτικά.)
Twelve years waiting for the archaeological treasures of Pyla – How long will the indifference last?
By Yiota Dimitriou
Who is it serving to keep Larnaca’s major development prospects buried? (see the port and marina development, a €1.2 billion project that was reduced to just €100–200 million, if that. See also the so-called oldest library in the Mediterranean, which could turn the Larnaca district into a hub attracting thousands of tourists seeking archaeological treasures, yet remains literally buried.)
In 2020, we reported (here) on the unjustified delay in showcasing the unique archaeological treasures of Pyla. Today, in 2026—six years after that publication and twelve years after the international spotlight was cast on the major discoveries at Kokkinokremos—the situation remains essentially unchanged.
One of Cyprus’ most significant archaeological finds, which according to experts ranks among the most important discoveries of recent decades, continues to lack the visibility and development it deserves. The so-called oldest organized library in the Mediterranean, uncovered in the ancient Mycenaean settlement of Pyla, remains more a subject of academic references than a living archaeological site accessible to the public and visitors.
The reality is stark. Larnaca continues to be treated as the poor cousin of cultural development. While other regions of Cyprus see archaeological sites upgraded, funded, and promoted internationally, in Pyla the combination of bureaucracy, inertia, and apparent lack of political will has stalled any meaningful progress.
At the same time, the Community Leader of Pyla, Simos Mytides, continues—almost alone—to fight for the recognition of the area’s historical and cultural wealth. For years he has been knocking on doors, sending letters, holding meetings, and demanding the obvious: that Pyla be given its rightful place on Cyprus’ archaeological and cultural map.
However, the question is clear: where are the Members of Parliament of Larnaca?
The Larnaca Tourism Board (ETAP)?
The Deputy Ministry of Tourism?
Any official willing to take the obvious step of applying pressure?
The protection and promotion of such an important archaeological site cannot rest solely on the shoulders of a community leader. The MPs of the district have an institutional role and a political responsibility to exert pressure, secure funding, demand timelines, and continuously raise the issue before the relevant ministries and the Department of Antiquities.
Silence and lack of substantial intervention can no longer be justified. When a discovery has attracted the interest of the international archaeological community and holds the potential to deliver significant cultural, educational, and tourism value for Larnaca and Cyprus as a whole, inaction amounts to abandonment.
The case of Pyla is not merely a local issue. It concerns our historical heritage, our identity, and the respect owed to future generations.
Twelve years after revelations that shook the academic world and six years after public calls for action, citizens are entitled to answers:
Who is responsible for the delay?
What is the timeline for the site’s development?
How much longer will Pyla remain in the margins?
And how long will Simos Mytides be left to fight alone for a treasure that belongs to all of Cyprus?
And most importantly—yes, most importantly—who benefits from keeping Larnaca’s major development prospects buried?
(See the port and marina development, initially announced at €1.2 billion and reduced to €100–200 million, if that. See also the oldest library in the Mediterranean, which could turn the Larnaca district into a major attraction for thousands of visitors seeking archaeological treasures.)
