Στο επίκεντρο του αποχαιρετισμού η βαθιά σχέση του τραγουδιστή με τη Νίκαια, η προσφορά του και το τραγούδι «Θέλω να γυρίσω στα παλιά».
Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης πραγματοποιήθηκε σήμερα, Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου, η εξόδιος ακολουθία του Γιώργου Μαζωνάκη στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας στη Νίκαια, τη γειτονιά όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε.
Συγγενείς, φίλοι, συνεργάτες, άνθρωποι από τον καλλιτεχνικό χώρο, αλλά και χιλιάδες θαυμαστές βρέθηκαν στον ναό για να αποχαιρετήσουν τον τραγουδιστή, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 54 ετών.
Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν η στιγμή κατά την οποία ο Μητροπολίτης Νίκαιας Αλέξιος εκφώνησε τον επικήδειο λόγο για τον Γιώργο Μαζωνάκη, με τον οποίο, όπως ανέφερε, υπήρχε ένας ιδιαίτερος δεσμός μέσα από τη σχέση του καλλιτέχνη με την ενορία και τη γενέτειρά του.
«Αδελφοί μου αγαπητοί,
Γνωρίζω πως είναι βαρύ το πένθος της οικογενείας του αδελφού Γιώργου Μαζωνάκη, αλλά και όλων ημών, που τον αγαπήσαμε και χαρήκαμε με τα τραγούδια του. Είμαστε ικανοποιημένοι με τη συμπεριφορά του, με την αγάπη του στη Νίκαια, σε αυτόν τον χώρο, όπου στον περίβολο του ναού έπαιζε μικρό παιδί, με την πολύτιμη προσφορά του σε αδελφούς που είχαν ανάγκη, με τα λόγια του γεμάτα αγάπη προς όλους.
Η παρουσία χιλιάδων λαού εδώ και χθες και σήμερα στην Εξόδιο Ιερή Ακολουθία, συνιστά απόδειξη ανταπόκρισης στην αγάπη του και στη σκέψη έρχεται μια ρήση ενός αρχαίου Ιστορικού πως «Ο αληθινός τάφος των νεκρών είναι οι καρδιές των ανθρώπων». Έδωσε την αγάπη και παίρνει αγάπη και ζωντανός και αποχωρώντας από τη ζωή.
Παρακολουθώντας τη ζωή του και τα λόγια του, ανακαλώ στη σκέψη ένα συλλογισμό που τον αφορά: «Ο θάνατος είναι μια πρόσκληση. Μας λέει να μη χάνουμε χρόνο. Μας λέει να πούμε ο ένας στον άλλο, τώρα αμέσως, ότι αγαπάμε ο ένας τον άλλο».
Αποκτά μια επικαιρότητα το τραγούδι του Γιώργου, που όλοι γνωρίζουμε: «Παω μια βόλτα στα παλιά, στην Νίκαια, στην Κοκκινιά θα πιω κρασί και θα μεθύσω στον Πειραιά θα ξενυχτήσω Θέλω να γυρίσω στα παλιά, θέλω την παλιά μου γειτονιά…»
Και γύρισε και είναι ανάμεσά μας, τόσο νέος και τόσο δημιουργικός.
Αναβιώνει τώρα εδώ το έπος του Διγενή Ακρίτα:
«Κι επήγαν και παλέψανε στα μαρμαρένια αλώνια,κι όθε χτυπάει ο Διγενής, το αίμα αυλάκι κάνει, κι όθε χτυπάει ο Χάροντας, το αίμα τράφο κάνει».
Αδελφοί μου αγαπητοί,
Πιστεύουμε και κηρύσσουμε ότι προσδοκούμε Ανάσταση και ζωή του μέλλοντος αιώνος. Με αυτή την πίστη αποχαιρετούμε τον αγαπητό μας Γιώργο, που ευχόμαστε να είναι ήδη στην αγκαλιά του Θεού. Να βρει ανάπαυση η ψυχή του, να παρηγορηθούν οι συγγενείς και οι φίλοι του, και δηλώνουμε με ανθρώπινο πόνο, αλλά και με τη σταθερή ελπίδα ότι «Ο Κύριος έδωκεν, ο Κύριος αφείλατο, ως τω Κύριω έδοξεν, ούτω και εγένετο, ειη το όνομα Κυρίου ευλογημένον εις τους αιώνας».
