Σταυρή Γεωργίου: «Θέλω οι εικόνες μου να αφήνουν ένα συναίσθημα»
Από την Κύπρο μέχρι τις διεθνείς καλλιτεχνικές σκηνές, η φωτογράφος και δημιουργός εικόνων Σταυρή Γεωργίου χαράζει τη δική της ξεχωριστή πορεία στον κόσμο της φωτογραφίας, της μόδας και της κινηματογραφικής αφήγησης. Με δημοσιεύσεις σε διεθνή περιοδικά, όπως η Vogue Greece και το i-D, σημαντικές καλλιτεχνικές διακρίσεις και παρουσία της δουλειάς της σε εμβληματικά σημεία, όπως η Times Square της Νέας Υόρκης, αποδεικνύει πως η δημιουργικότητα δεν γνωρίζει γεωγραφικά όρια.
Η σχέση της με την τέχνη ξεκίνησε από την παιδική της ηλικία, μέσα από την επιρροή του πατέρα της, και εξελίχθηκε σε μια προσωπική καλλιτεχνική γλώσσα, όπου η αισθητική συναντά το συναίσθημα, το μυστήριο και την ανθρώπινη ψυχολογία. Σήμερα, εξερευνά νέες δημιουργικές δυνατότητες, συνδυάζοντας τη φωτογραφία, τον κινηματογράφο και την τεχνητή νοημοσύνη, διατηρώντας πάντα στο επίκεντρο τη δική της καλλιτεχνική ταυτότητα.
Σε αυτή τη συνέντευξη, μιλά για τις πρώτες της καλλιτεχνικές αναζητήσεις, τη διεθνή της πορεία, τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει μια νέα δημιουργός από την Κύπρο, τις διακρίσεις της, αλλά και τα όνειρα που εξακολουθούν να την κινητοποιούν. Μια συζήτηση για τη δύναμη της εικόνας, την επιμονή και την ανάγκη να δημιουργείς κάτι που δεν εντυπωσιάζει απλώς, αλλά αγγίζει τον θεατή.
της συντακτικής ομάδας του SkalaTimes
Πότε κατάλαβες ότι η δημιουργική έκφραση μέσα από την εικόνα ήταν αυτό με το οποίο ήθελες πραγματικά να ασχοληθείς;
Η σχέση μου με την τέχνη ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία, κυρίως χάρη στον πατέρα μου, ο οποίος ήταν ζωγράφος. Μεγάλωσα σε ένα περιβάλλον όπου η δημιουργικότητα αποτελούσε μέρος της καθημερινότητάς μας. Θυμάμαι να τον παρακολουθώ να ζωγραφίζει και να εντυπωσιάζομαι από τον τρόπο με τον οποίο μπορούσε να μετατρέψει έναν λευκό καμβά σε κάτι γεμάτο συναίσθημα και νόημα. Ήταν ο πρώτος άνθρωπος που με έφερε σε επαφή με την τέχνη και μου έμαθε να ζωγραφίζω.
Μεγαλώνοντας, άρχισα να ανακαλύπτω τη φωτογραφία. Θυμάμαι ότι μάζευα χρήματα από το σχολείο για να αγοράσω την πρώτη μου φωτογραφική μηχανή. Από τη στιγμή που την απέκτησα, άρχισα να πειραματίζομαι, να φωτογραφίζω καθημερινές στιγμές και να ανακαλύπτω έναν διαφορετικό τρόπο να εκφράζομαι.
Δεν υπήρξε απαραίτητα μια συγκεκριμένη στιγμή που αποφάσισα ότι αυτό ήθελα να κάνω επαγγελματικά. Ήταν περισσότερο μια σταδιακή συνειδητοποίηση ότι δεν μπορούσα να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς τη δημιουργία εικόνων.
Οι σπουδές μου στο University of Sussex και αργότερα στο Goldsmiths του Λονδίνου με βοήθησαν να εξελίξω αυτή την αγάπη, συνδυάζοντας τη δημιουργικότητα με την επικοινωνία, την τεχνολογία και την οπτική αφήγηση.
Σήμερα, θεωρώ ότι η τέχνη δεν είναι απλώς το επάγγελμά μου, αλλά ένας τρόπος να αντιλαμβάνομαι και να εκφράζω τον κόσμο γύρω μου.
Πώς έχει εξελιχθεί η δική σου ματιά μέσα σε αυτά τα εννέα χρόνια;
Πιστεύω ότι η καλλιτεχνική μου ματιά έχει εξελιχθεί σημαντικά μέσα στα εννέα χρόνια που ασχολούμαι με τη φωτογραφία και τον κινηματογράφο.
Στην αρχή, επικεντρωνόμουν κυρίως στην τεχνική πλευρά της φωτογραφίας. Με ενδιέφερε να κατανοήσω τον φωτισμό, τη σύνθεση και τον τρόπο με τον οποίο μπορούσα να δημιουργήσω μια αισθητικά όμορφη εικόνα. Πειραματιζόμουν συνεχώς και προσπαθούσα να ανακαλύψω το προσωπικό μου ύφος.
Με τα χρόνια, όμως, άρχισα να αντιλαμβάνομαι ότι μια εικόνα μπορεί να είναι πολύ περισσότερα από κάτι απλώς όμορφο. Μπορεί να αφηγηθεί μια ιστορία, να μεταφέρει συναισθήματα και να δημιουργήσει ερωτήματα στον θεατή.
Σήμερα, η δουλειά μου έχει αποκτήσει μια περισσότερο κινηματογραφική και εννοιολογική προσέγγιση. Με ενδιαφέρουν ιδιαίτερα η μοναξιά, η ανθρώπινη ψυχολογία, η ταυτότητα και η σχέση ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία.
Παράλληλα, έχω αρχίσει να ενσωματώνω νέες τεχνολογίες, όπως η τεχνητή νοημοσύνη, εξερευνώντας διαφορετικές δυνατότητες δημιουργίας εικόνων.
Αν συγκρίνω τις πρώτες μου φωτογραφίες με τη δουλειά μου σήμερα, θεωρώ ότι η μεγαλύτερη αλλαγή βρίσκεται στον τρόπο σκέψης μου. Παλαιότερα αναρωτιόμουν πώς θα δημιουργήσω μια όμορφη φωτογραφία. Σήμερα αναρωτιέμαι τι θέλω να αισθανθεί κάποιος όταν τη δει.
Πώς βιώνεις αυτές τις αναγνωρίσεις και ποια διάκριση έχει ιδιαίτερη συναισθηματική αξία;
Κάθε αναγνώριση της δουλειάς μου αποτελεί για εμένα μια πολύ ιδιαίτερη στιγμή, κυρίως επειδή γνωρίζω πόση προσπάθεια, αφοσίωση και προσωπική δουλειά κρύβεται πίσω από κάθε εικόνα.
Το να βλέπω φωτογραφίες μου να δημοσιεύονται σε περιοδικά όπως η Vogue Greece και το i-D είναι κάτι που με γεμίζει χαρά και ευγνωμοσύνη. Όταν ξεκίνησα να ασχολούμαι με τη φωτογραφία, τέτοιες ευκαιρίες έμοιαζαν πολύ μακρινές, ιδιαίτερα για μια δημιουργό που προέρχεται από μια μικρή χώρα όπως η Κύπρος.
Αν έπρεπε να ξεχωρίσω μια διάκριση, θα επέλεγα το πρώτο μου βραβείο στα Best Hollywood Indie Film Awards. Ήταν μια σημαντική στιγμή, γιατί μου έδωσε περισσότερη αυτοπεποίθηση και με έκανε να πιστέψω ακόμη περισσότερο στις δυνατότητές μου.
Ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου έχει και το Woman’s Art Award από το Musa International Art Space, ενώ πιο πρόσφατα η πρώτη θέση στην κατηγορία Fashion των AI Master Awards αποτέλεσε μια πολύ όμορφη επιβεβαίωση της απόφασής μου να πειραματιστώ με νέες μορφές δημιουργίας.
Ωστόσο, σήμερα όλες αυτές οι διακρίσεις έχουν και μια διαφορετική συναισθηματική διάσταση. Ο πατέρας μου, που ήταν η πρώτη μου καλλιτεχνική έμπνευση, δεν βρίσκεται πλέον στη ζωή. Πολλές φορές σκέφτομαι πόσο θα ήθελα να μπορούσα να μοιραστώ μαζί του αυτές τις στιγμές.
Για εμένα, οι διακρίσεις δεν αποτελούν το τέλος μιας διαδρομής, αλλά ένα κίνητρο να συνεχίσω να εξελίσσομαι και να δημιουργώ έργα που θα με κάνουν περήφανη.
Τι σημαίνει για μια δημιουργό από την Κύπρο να βλέπει το έργο της διεθνώς; Υπήρξε κάποια ιδιαίτερη στιγμή;
Το να βλέπω τη δουλειά μου να παρουσιάζεται σε διαφορετικές πόλεις του κόσμου είναι κάτι που εξακολουθεί να μου φαίνεται απίστευτο. Μεγαλώνοντας στην Κύπρο, δεν μπορούσα να φανταστώ ότι οι εικόνες που δημιουργούσα θα έφταναν κάποτε σε μέρη όπως η Νέα Υόρκη, το Λος Άντζελες, το Τόκιο, το Λονδίνο ή το Μιλάνο.
Μία από τις πιο ξεχωριστές στιγμές της πορείας μου ήταν η παρουσίαση της δουλειάς μου στην Times Square της Νέας Υόρκης, και μάλιστα δύο φορές. Πρόκειται για ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σημεία στον κόσμο, και το γεγονός ότι η δουλειά μου παρουσιάστηκε εκεί είχε για εμένα ιδιαίτερη σημασία.
Αυτό που με συγκινεί περισσότερο είναι ότι η τέχνη μπορεί να ξεπεράσει τα γεωγραφικά και πολιτιστικά σύνορα. Μια φωτογραφία μπορεί να δημιουργήσει συναισθήματα σε ανθρώπους που προέρχονται από εντελώς διαφορετικά περιβάλλοντα, χωρίς να χρειάζεται να χρησιμοποιήσει λέξεις.
Παράλληλα, αυτές οι εμπειρίες με βοήθησαν να αποκτήσω μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στη δουλειά μου, αλλά και να συνειδητοποιήσω πόσα περισσότερα θέλω να πετύχω.
Το σημαντικότερο μήνυμα που θέλω να μεταφέρω μέσα από τη δική μου πορεία είναι ότι ο τόπος από τον οποίο προέρχεσαι δεν καθορίζει το πόσο μακριά μπορείς να φτάσεις. Ακόμη και από ένα μικρό νησί όπως η Κύπρος, μπορεί κάποιος να κυνηγήσει τα όνειρά του και να δημιουργήσει ευκαιρίες πέρα από τα σύνορα της χώρας του.
Όταν δημιουργείς μια εικόνα, τι σε ενδιαφέρει περισσότερο: η αισθητική, το συναίσθημα, το μήνυμα ή η ιστορία;
Θεωρώ ότι όλα αυτά τα στοιχεία είναι σημαντικά, αλλά αν έπρεπε να επιλέξω ένα, θα έλεγα το συναίσθημα.
Η αισθητική είναι αναμφίβολα ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της δουλειάς μου. Αγαπώ τον κινηματογραφικό φωτισμό, τις έντονες αντιθέσεις, τις ιδιαίτερες συνθέσεις και τις εικόνες που δημιουργούν μια αίσθηση μυστηρίου. Ωστόσο, πιστεύω ότι μια φωτογραφία μπορεί να είναι τεχνικά άψογη και αισθητικά εντυπωσιακή, χωρίς απαραίτητα να προκαλεί κάποιο συναίσθημα.
Όταν δημιουργώ, θέλω ο θεατής να αισθανθεί κάτι. Μπορεί να είναι νοσταλγία, μελαγχολία, περιέργεια ή ακόμη και μια αίσθηση αβεβαιότητας.
Μου αρέσει ιδιαίτερα να δημιουργώ φωτογραφίες που μοιάζουν με στιγμιότυπα από μια κινηματογραφική ταινία που δεν υπάρχει. Εικόνες που αφήνουν ερωτήματα αναπάντητα και επιτρέπουν στον θεατή να φανταστεί τη δική του ιστορία.
Δεν πιστεύω ότι κάθε έργο πρέπει να έχει ένα συγκεκριμένο μήνυμα που όλοι θα ερμηνεύσουν με τον ίδιο τρόπο. Αντίθετα, βρίσκω πολύ ενδιαφέρον το γεγονός ότι ο καθένας μπορεί να δει κάτι διαφορετικό μέσα στην ίδια εικόνα.
Για εμένα, η μεγαλύτερη επιτυχία μιας φωτογραφίας είναι να κάνει κάποιον να σταματήσει για λίγο, να παρατηρήσει και να αισθανθεί κάτι αληθινό.
Πόσο διαφορετικές ήταν οι επαγγελματικές σου εμπειρίες και τι αποκόμισες από καθεμία;
Οι επαγγελματικές μου εμπειρίες είναι αρκετά διαφορετικές μεταξύ τους, αλλά πιστεύω ότι όλες έχουν συμβάλει ουσιαστικά στην εξέλιξή μου.
Η εργασία μου ως Content Creator για fashion brands στο Λονδίνο ήταν ιδιαίτερα σημαντική, καθώς μου έδωσε την ευκαιρία να έρθω πιο κοντά στον χώρο της μόδας και να κατανοήσω καλύτερα τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η δημιουργική βιομηχανία. Εκεί συνειδητοποίησα πόσο σημαντικό είναι να συνδυάζεται η καλλιτεχνική αισθητική με την ταυτότητα και τις ανάγκες ενός brand.
Η εμπειρία μου ως freelancer ήταν διαφορετική, καθώς χρειάστηκε να αναλάβω περισσότερες ευθύνες και να διαχειριστώ μόνη μου διάφορες πτυχές της δουλειάς μου. Από την επικοινωνία με πελάτες μέχρι την ανάπτυξη ιδεών και την υλοποίηση των projects, έμαθα να λειτουργώ πιο ανεξάρτητα, να προσαρμόζομαι και να βρίσκω δημιουργικές λύσεις.
Η συνεργασία μου με την Κυπριακή Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποτέλεσε επίσης μια σημαντική επαγγελματική εμπειρία. Μέσα από αυτήν ήρθα σε επαφή με έναν διαφορετικό τρόπο επικοινωνίας, όπου η ακρίβεια, η συνέπεια και ο επαγγελματισμός έχουν ιδιαίτερη σημασία.
Αυτό που κρατώ από όλες αυτές τις εμπειρίες είναι ότι η δημιουργικότητα δεν περιορίζεται σε έναν συγκεκριμένο κλάδο. Μπορεί να προσαρμοστεί σε διαφορετικά περιβάλλοντα, αρκεί να διατηρείς την προσωπική σου ταυτότητα και να είσαι διατεθειμένος να μαθαίνεις συνεχώς.
Πώς διατηρείς την αυθεντικότητά σου στα social media;
Πιστεύω ότι η αυθεντικότητα αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις των social media σήμερα. Ζούμε σε μια εποχή όπου η επιτυχία συχνά μετριέται μέσα από αριθμούς, likes, followers και προβολές, με αποτέλεσμα πολλές φορές να χάνεται η ουσία της δημιουργίας.
Προσωπικά, προσπαθώ να αντιμετωπίζω το Instagram ως μια προέκταση της καλλιτεχνικής μου ταυτότητας και όχι απλώς ως μια πλατφόρμα προβολής.
Μέσα από τον λογαριασμό @stavri_1999 μοιράζομαι φωτογραφίες, κινηματογραφικές εικόνες, προσωπικά projects και πιο πρόσφατα πειραματισμούς με την τεχνητή νοημοσύνη. Θέλω το περιεχόμενό μου να αντικατοπτρίζει πραγματικά τα ενδιαφέροντά μου και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνομαι την τέχνη.
Φυσικά, ως επαγγελματίας που δραστηριοποιείται και στον χώρο του social media management, γνωρίζω πόσο σημαντικοί είναι οι αλγόριθμοι, οι τάσεις και η στρατηγική. Ωστόσο, δεν θεωρώ ότι ένας δημιουργός πρέπει να θυσιάζει την προσωπική του αισθητική μόνο και μόνο για να ακολουθήσει μια τάση.
Έχω μάθει επίσης ότι ο αριθμός των ακολούθων δεν αντικατοπτρίζει πάντα την πραγματική αξία ενός έργου. Μια εικόνα μπορεί να μην συγκεντρώσει χιλιάδες likes, αλλά να επηρεάσει ουσιαστικά έναν άνθρωπο.
Για εμένα, αυτό έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία.
Θέλω να συνεχίσω να χρησιμοποιώ τα social media ως έναν χώρο δημιουργικής ελευθερίας, πειραματισμού και επικοινωνίας με ανθρώπους που συνδέονται πραγματικά με τη δουλειά μου.
Πόσο δύσκολο είναι για μια νέα Κύπρια δημιουργό να χτίσει διεθνή πορεία;
Θεωρώ ότι είναι αρκετά δύσκολο, αλλά σίγουρα όχι αδύνατο.
Η Κύπρος είναι μια μικρή χώρα με πολλούς ταλαντούχους δημιουργούς, ωστόσο οι επαγγελματικές ευκαιρίες σε τομείς όπως η fashion photography, η σκηνοθεσία και η σύγχρονη οπτική τέχνη είναι πιο περιορισμένες σε σύγκριση με μεγαλύτερες αγορές του εξωτερικού.
Προσωπικά, έχω αισθανθεί αρκετές φορές ότι χρειάζεται να προσπαθήσω περισσότερο για να αποκτήσω πρόσβαση σε ευκαιρίες που σε άλλες χώρες ίσως είναι πιο εύκολα διαθέσιμες. Η δημιουργία επαγγελματικών επαφών, η προσέγγιση διεθνών agencies και η αναζήτηση συνεργασιών απαιτούν χρόνο, επιμονή και αρκετή υπομονή.
Παράλληλα, θεωρώ ότι η Κύπρος μπορεί να προσφέρει σημαντικά ερεθίσματα σε έναν καλλιτέχνη. Το περιβάλλον, ο πολιτισμός και οι προσωπικές εμπειρίες επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο και μπορούν να αποτελέσουν πηγή έμπνευσης.
Οι σπουδές μου στο Ηνωμένο Βασίλειο με βοήθησαν να έρθω σε επαφή με διαφορετικές κουλτούρες και δημιουργικές κοινότητες, κάτι που θεωρώ εξαιρετικά σημαντικό για την εξέλιξή μου.
Πιστεύω ότι η διεθνής έκθεση είναι πολύτιμη, όχι επειδή ένας καλλιτέχνης πρέπει απαραίτητα να εγκαταλείψει τη χώρα του, αλλά επειδή του επιτρέπει να διευρύνει τους ορίζοντές του.
Θα ήθελα στο μέλλον να δω περισσότερες πρωτοβουλίες στην Κύπρο που να στηρίζουν νέους δημιουργούς και να τους βοηθούν να αποκτήσουν διεθνή προβολή.
Το μήνυμα που θέλω να μεταφέρω είναι ότι δεν πρέπει να αφήνουμε τη γεωγραφία να καθορίζει τις φιλοδοξίες μας. Το γεγονός ότι προερχόμαστε από ένα μικρό νησί δεν σημαίνει ότι πρέπει να έχουμε και μικρά όνειρα.
Ως γυναίκα δημιουργός, έχεις αισθανθεί ότι χρειάστηκε να προσπαθήσεις περισσότερο για να αναγνωριστεί η δουλειά σου;
Πιστεύω ότι ο χώρος της φωτογραφίας, του κινηματογράφου και γενικότερα των δημιουργικών βιομηχανιών είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστικός, ανεξαρτήτως φύλου. Ωστόσο, είναι σημαντικό να αναγνωρίζουμε ότι ιστορικά οι γυναίκες δεν είχαν πάντοτε τις ίδιες ευκαιρίες εκπροσώπησης και αναγνώρισης.
Προσωπικά, έχω αντιμετωπίσει αρκετές προκλήσεις στην προσπάθειά μου να καθιερωθώ επαγγελματικά. Δεν θα απέδιδα απαραίτητα κάθε δυσκολία στο γεγονός ότι είμαι γυναίκα, καθώς θεωρώ ότι σημαντικό ρόλο παίζουν και άλλοι παράγοντες, όπως η ηλικία, η εμπειρία, οι επαγγελματικές διασυνδέσεις και το γεγονός ότι προέρχομαι από μια μικρή χώρα.
Παρόλα αυτά, θεωρώ ιδιαίτερα σημαντικό να υπάρχουν περισσότερες γυναίκες πίσω από την κάμερα, στη σκηνοθεσία, στη φωτογραφία και σε θέσεις δημιουργικής ηγεσίας.
Η τέχνη χρειάζεται διαφορετικές οπτικές, εμπειρίες και φωνές. Όσο περισσότερες γυναίκες έχουν τη δυνατότητα να εκφράζονται ελεύθερα και να παρουσιάζουν τη δική τους οπτική, τόσο πιο πλούσιο και ενδιαφέρον γίνεται το δημιουργικό τοπίο.
Μία από τις διακρίσεις που έχουν ιδιαίτερη σημασία για εμένα είναι το Woman’s Art Award από το Musa International Art Space, καθώς συνδέεται με την αναγνώριση της γυναικείας καλλιτεχνικής δημιουργίας.
Θα ήθελα μέσα από τη δική μου πορεία να ενθαρρύνω και άλλες νέες γυναίκες να πιστέψουν στις δυνατότητές τους, να διεκδικήσουν ευκαιρίες και να μην φοβούνται να εκφράσουν τη δημιουργικότητά τους.
Πιστεύω ότι το ταλέντο δεν έχει φύλο και ότι κάθε άνθρωπος αξίζει να έχει την ευκαιρία να ακουστεί και να αναγνωριστεί για τη δουλειά του.
Αν μπορούσες να επιλέξεις έναν δημιουργό, εν ζωή ή μη, για μια καλλιτεχνική συνεργασία, ποιον θα επέλεγες και τι θα ήθελες να δημιουργήσετε μαζί;
Αν μπορούσα να επιλέξω έναν δημιουργό για να συνεργαστώ, θα επέλεγα τον David Lynch, έστω και αν έχει φύγει από τη ζωή.
Αυτό που πάντα με γοήτευε στη δουλειά του είναι η ικανότητά του να δημιουργεί κόσμους που κινούνται ανάμεσα στην πραγματικότητα, το όνειρο και το υποσυνείδητο. Οι εικόνες του έχουν μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα, γεμάτη μυστήριο, συμβολισμούς και συναισθήματα που δεν χρειάζεται απαραίτητα να εξηγούνται.
Αυτή η προσέγγιση βρίσκεται πολύ κοντά στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνομαι και τη δική μου δουλειά. Με ενδιαφέρει να δημιουργώ εικόνες που δεν δίνουν όλες τις απαντήσεις στον θεατή, αλλά του επιτρέπουν να φανταστεί τη δική του ιστορία.
Αν είχα τη δυνατότητα μιας τέτοιας καλλιτεχνικής συνεργασίας, θα ήθελα να δημιουργήσουμε ένα κινηματογραφικό fashion project, στο οποίο η μόδα θα λειτουργούσε ως μέρος μιας σουρεαλιστικής αφήγησης.
Φαντάζομαι έναν κόσμο με έντονες αντιθέσεις, δραματικό φωτισμό, ιδιαίτερους χαρακτήρες και σκηνές που μοιάζουν να προέρχονται από ένα όνειρο.
Για εμένα, μια τέτοια δημιουργική συνάντηση θα ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, επειδή θα συνδύαζε δύο στοιχεία που αγαπώ πολύ: την κινηματογραφική αφήγηση και τη μόδα.
Πάνω απ’ όλα, θα ήθελα να δημιουργήσω κάτι που να μην είναι απλώς αισθητικά εντυπωσιακό, αλλά να αφήνει ένα συναίσθημα και μια αίσθηση μυστηρίου στον θεατή.
Πώς οραματίζεσαι τη συνέχεια της δημιουργικής σου πορείας και τι θα ήθελες να κρατήσει κάποιος από τη δουλειά σου;
Οραματίζομαι το μέλλον μου γεμάτο δημιουργία, πειραματισμό και νέες προκλήσεις. Ένας από τους μεγαλύτερους επαγγελματικούς μου στόχους είναι να εξελιχθώ περισσότερο στον χώρο της διεθνούς fashion photography και της σκηνοθεσίας, δημιουργώντας καμπάνιες για μεγάλους οίκους μόδας.
Ένα όνειρο που θα ήθελα ιδιαίτερα να πραγματοποιήσω είναι η σκηνοθεσία μιας ολοκληρωμένης κινηματογραφικής fashion campaign για έναν διεθνή οίκο, όπως Saint Laurent, Balenciaga ή Dior. Θα ήθελα να δημιουργήσω κάτι που να ξεπερνά τα όρια μιας παραδοσιακής διαφήμισης και να λειτουργεί ως ένα αυτόνομο καλλιτεχνικό έργο, με έντονη αισθητική, συναίσθημα και αφήγηση.
Παράλληλα, θέλω να συνεχίσω να εξερευνώ τη σχέση ανάμεσα στη φωτογραφία, τον κινηματογράφο και την τεχνητή νοημοσύνη. Πιστεύω ότι οι νέες τεχνολογίες προσφέρουν σημαντικές δυνατότητες δημιουργίας, αρκεί να χρησιμοποιούνται με τρόπο που διατηρεί την ανθρώπινη φαντασία και την καλλιτεχνική ταυτότητα στο επίκεντρο.
Θα ήθελα επίσης να συνεχίσω να παρουσιάζω τη δουλειά μου σε διεθνείς εκθέσεις, να συνεργαστώ με δημιουργούς από διαφορετικές χώρες και να εξελίσσω συνεχώς την προσωπική μου αισθητική.
Σε προσωπικό επίπεδο, ένας από τους μεγαλύτερους λόγους που συνεχίζω να προσπαθώ είναι ο πατέρας μου. Ήταν ο άνθρωπος που με εισήγαγε στον κόσμο της τέχνης και, παρόλο που δεν βρίσκεται πλέον στη ζωή, αισθάνομαι ότι ένα μέρος του υπάρχει μέσα σε κάθε έργο που δημιουργώ.
Θέλω να συνεχίσω να εξελίσσομαι και να πετυχαίνω πράγματα που θα τον έκαναν περήφανο.
Πέρα όμως από τις επαγγελματικές φιλοδοξίες, υπάρχει κάτι ακόμη που θεωρώ εξίσου σημαντικό. Θα ήθελα η πορεία μου να αποτελέσει έμπνευση για άλλους νέους ανθρώπους, ιδιαίτερα για όσους μεγαλώνουν σε μικρές χώρες ή σε περιβάλλοντα όπου οι ευκαιρίες φαίνονται περιορισμένες.
Θέλω να δείξω ότι δεν έχει σημασία από πού ξεκινάς, αλλά πόσο πιστεύεις σε αυτό που αγαπάς και πόσο είσαι διατεθειμένος να προσπαθήσεις για να το πετύχεις.
Όσο για τη δουλειά μου, θα ήθελα ο θεατής να κρατήσει ένα συναίσθημα. Να δει μια εικόνα και να αισθανθεί κάτι, να δημιουργήσει τη δική του ιστορία ή να ανακαλύψει ένα κομμάτι του εαυτού του μέσα σε αυτήν.
Για εμένα, η μεγαλύτερη επιτυχία δεν θα είναι μόνο να δω τη δουλειά μου να ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο, αλλά να γνωρίζω ότι μέσα από αυτήν κατάφερα να αγγίξω, να εμπνεύσω ή να ενθαρρύνω έστω και έναν άνθρωπο να ακολουθήσει τα δικά του όνειρα.
