
Ο Γιώργος Ανδρέου, υποψήφιος βουλευτής Αμμοχώστου με την ΕΔΕΚ και δύο φορές εκλεγμένος Δημοτικός Σύμβουλος Λάρνακας, μιλά στο SkalaTimes για την απόφασή του να διεκδικήσει μια θέση στη Βουλή, τα ζητήματα της Αμμοχώστου, την πορεία της ΕΔΕΚ και τις προτεραιότητές του για την επόμενη μέρα της πολιτικής ζωής.
Της Γιώτας Δημητρίου
Κύριε Ανδρέου, τι ήταν αυτό που σας οδήγησε να πάρετε την απόφαση να κατεβείτε υποψήφιος με την ΕΔΕΚ στην επαρχία Αμμοχώστου σε αυτή τη συγκυρία;
Η απόφασή μου να είμαι υποψήφιος με την ΕΔΕΚ στην επαρχία Αμμοχώστου δεν ήταν μια απόφαση συγκυρίας, αλλά ευθύνης. Πιστεύω ότι σε περιόδους που η κοινωνία και τα κόμματα δοκιμάζονται, χρειάζονται άνθρωποι που δεν μένουν θεατές. Η ΕΔΕΚ είναι ένα ιστορικό κόμμα με ξεκάθαρες κοινωνικές και πατριωτικές αναφορές και θεωρώ πως σήμερα, περισσότερο από ποτέ, υπάρχει ανάγκη να επιστρέψει δυναμικά στον δημόσιο διάλογο με σοβαρότητα, καθαρές θέσεις και επαφή με τον κόσμο.
Γιατί επιλέξατε την επαρχία Αμμοχώστου ως εκλογική περιφέρεια και όχι τη Λάρνακα, όπου έχετε ήδη παρουσία;
Ο βασικότερος λόγος είναι ότι κατάγομαι από την κατεχόμενη Αμμόχωστο, εξού και αποτελώ μέλος της Τοπικής Γραμματείας ΕΔΕΚ Αμμοχώστου. Η επαρχία Αμμοχώστου είναι ένας τόπος με τεράστιες δυνατότητες αλλά και πολλές προκλήσεις.
Πρόκειται για μια περιοχή με ιδιαίτερο συμβολισμό και βαθιά ιστορική σημασία για τον τόπο μας, ιδιαίτερα λόγω του προσφυγικού κόσμου που συνεχίζει εδώ και δεκαετίες να κουβαλά τις συνέπειες της κατοχής. Θεωρώ ότι η Αμμόχωστος δεν είναι απλώς μια εκλογική περιφέρεια, αλλά ένας τόπος που εκφράζει τον αγώνα για επιστροφή, δικαίωση και διατήρηση της ιστορικής μας μνήμης. Θέλω να δώσω φωνή σε αυτούς τους ανθρώπους, να αναδείξω τις ανάγκες και τις αγωνίες τους και να συμβάλω ώστε η περιοχή να έχει τη δυνατή εκπροσώπηση που αξίζει.
Έχω μεγαλώσει σε προσφυγικό συνοικισμό και έχω βιώσει στο πετσί μου τον πόθο της επιστροφής αυτών των ανθρώπων. Παράλληλα, έχω βιώσει και το αίσθημα απώλειας μέσα στην οικογένειά μου, καθώς ο θείος μου, Γεώργιος Γεωργίου, εκτελέστηκε εν ψυχρώ από τους Τούρκους (14/08/1974) σε ηλικία 18 χρονών και είμαι περήφανος που οι γονείς μου μού έδωσαν το όνομά του.
Ποια είναι τα βασικά ζητήματα που θεωρείτε ότι απασχολούν σήμερα τους πολίτες της Αμμοχώστου και πώς σκοπεύετε να τα αναδείξετε;
Πρώτα απ’ όλα θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι. Όταν λέμε «πολίτες της Αμμοχώστου», μιλάμε για κόσμο διάσπαρτο σε όλη την Κύπρο, γι’ αυτό και η δική μας προεκλογική εκστρατεία είναι παγκύπριας βάσης.
Οπόταν έχουμε τους πρόσφυγες της κατεχόμενης Αμμοχώστου, οι οποίοι πέραν του πιο βασικού τους ζητήματος που είναι η επιστροφή στον τόπο τους, έχουν παράλληλα ζητήματα στις πόλεις όπου ζουν, όπως η ποιότητα ζωής στους συνοικισμούς και γενικά τα δικαιώματα των προσφύγων.
Για την ελεύθερη περιοχή Αμμοχώστου, τα βασικά ζητήματα είναι οι υποδομές (πανεπιστημιακής σχολής, υγείας, αθλητικών εγκαταστάσεων), η εποχικότητα στην εργασία και η ανάγκη για ποιοτική ανάπτυξη με σεβασμό στους κατοίκους και το περιβάλλον. Προσωπικά, σε περίπτωση εκλογής μου, θα δώσω ιδιαίτερη έμφαση στο να αποκτήσει η περιοχή πανεπιστημιακή σχολή αλλά και αθλητικές εγκαταστάσεις, όπως κλειστό γυμναστήριο ενόργανης γυμναστικής και κολυμβητήριο. Πρόκειται για δύο αθλήματα τα οποία τα παιδιά όλης της περιοχής στερούνται καθαρά λόγω απουσίας υποδομών.
Παράλληλα, υπάρχει πάντα το εθνικό θέμα και η ανάγκη να κρατήσουμε ζωντανή την προοπτική επιστροφής και δικαίωσης της κατεχόμενης γης μας. Στόχος μου είναι να αναδείξω αυτά τα ζητήματα με συνεχή παρουσία και ουσιαστικές προτάσεις. Την ίδια ώρα θα απαιτήσω από το κόμμα να ενισχύσουμε δράσεις προβολής και ανάδειξης του θέματος της Αμμοχώστου μέσω του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού, το οποίο είναι η δεύτερη μεγαλύτερη δύναμη στην Ευρωβουλή και πρέπει να το αξιοποιήσουμε.

Σε μια περίοδο πολιτικής απαξίωσης και απογοήτευσης των πολιτών, πώς σκοπεύετε να επαναφέρετε την εμπιστοσύνη προς την πολιτική;
Η απαξίωση της πολιτικής είναι αποτέλεσμα πολλών χρόνων υποσχέσεων χωρίς αντίκρισμα, σκανδάλων, αλαζονείας και απομάκρυνσης των πολιτικών από την κοινωνία. Ο κόσμος κουράστηκε να ακούει πολλά και να βλέπει λίγα.
Η εικόνα αυτή μπορεί να αλλάξει μόνο μέσα από πράξεις, με περισσότερη διαφάνεια, λογοδοσία και ουσιαστική επαφή με τους πολίτες. Οι πολιτικοί πρέπει να μάθουν ξανά να ακούν την κοινωνία και όχι μόνο να μιλούν σε αυτήν. Θεωρώ ότι η διεκδίκηση εισόδου στη Βουλή και από άτομα της κοινωνίας των πολιτών συμβάλλει θετικά στο να επανέλθει η εμπιστοσύνη.
Αναφέρετε ότι «στα δύσκολα δηλώνετε παρών». Ποια ήταν η πιο δύσκολη πολιτική ή προσωπική μάχη που δώσατε μέχρι σήμερα;
Κάθε πολιτική διαδρομή έχει δύσκολες στιγμές. Για μένα, οι πιο δύσκολες μάχες ήταν εκείνες όπου χρειάστηκε να υπερασπιστώ θέσεις και αρχές απέναντι σε πιέσεις ή πολιτικό κόστος. Αν θέλεις να μιλήσω πιο συγκεκριμένα, η πιο δύσκολη είναι αυτή η προσπάθεια που κάνω τώρα, γιατί είναι μια κρίσιμη εκλογική μάχη για το κόμμα μας και διεξάγεται σε πολύ δύσκολες συνθήκες. Έμαθα να μην εγκαταλείπω και να δίνω μάχες μέχρι τέλους.
Σε προσωπικό επίπεδο, οι δυσκολίες της ζωής σε κάνουν πιο δυνατό και πιο ανθρώπινο. Μεγάλωσα μέσα από δυσκολίες και τίποτα στη ζωή μου δεν ήταν εύκολο. Όμως τα κατάφερα και πέτυχα ό,τι πέτυχα, με τη μεγαλύτερη επιτυχία της ζωής μου να αποτελεί η ανατροφή των παιδιών μου και σ’ αυτό ευγνωμονώ τη σύζυγό μου, Έλενα.
Ποια είναι η δική σας πολιτική ταυτότητα μέσα στην ΕΔΕΚ; Τι διαφορετικό φέρνετε ως υποψήφιος;
Η πολιτική μου ταυτότητα βασίζεται στη σοβαρότητα, τη συνέπεια και τη διάθεση προσφοράς. Δεν πιστεύω στην πολιτική της εικόνας, αλλά στην πολιτική της ουσίας. Θέλω να εκπροσωπήσω μια νέα γενιά ανθρώπων που έχουν άποψη, επαγγελματική εμπειρία και πραγματική επαφή με την κοινωνία.
Έχω περάσει από όλα τα στάδια τόσο επαγγελματικά όσο και προσωπικά και γνωρίζω τις δυσκολίες.
Στην ανακοίνωση της υποψηφιότητάς σας αναφέρετε σε «δύσκολη στιγμή» για το κόμμα. Ποια θεωρείτε ότι είναι τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η ΕΔΕΚ;
Η ΕΔΕΚ περνά μια δύσκολη περίοδο γιατί απομακρύνθηκε σε έναν βαθμό από την κοινωνική της βάση και την καθημερινότητα των πολιτών. Υπήρξαν εσωστρέφεια, απογοήτευση και απώλεια εμπιστοσύνης από μερίδα του κόσμου. Σ’ αυτή τη συγκυρία εγώ, ως αγνός ΕΔΕΚίτης, αποφάσισα να στηρίξω τη συλλογική προσπάθεια ανασυγκρότησης του κόμματός μας, γι’ αυτό και δήλωσα παρών. Το μεγαλύτερο στοίχημα σήμερα είναι η ενότητα, η ανανέωση και η επανασύνδεση με τις αρχές που έκαναν την ΕΔΕΚ ένα ισχυρό κοινωνικό και πατριωτικό κίνημα. Η ΕΔΕΚ πρέπει να επιστρέψει εκεί που ανήκει.
Πώς ερμηνεύετε την ανάγκη «επιστροφής της ΕΔΕΚ εκεί που ανήκει»; Πού ακριβώς πιστεύετε ότι πρέπει να βρίσκεται πολιτικά το κόμμα;
Όταν μιλώ για επιστροφή της ΕΔΕΚ εκεί που ανήκει, εννοώ την επιστροφή σε μια πολιτική με καθαρές σοσιαλδημοκρατικές θέσεις, δίπλα στον εργαζόμενο, τον νέο, τον συνταξιούχο και τη μεσαία τάξη που πιέζεται καθημερινά. Η ΕΔΕΚ πρέπει να είναι μια δυνατή, παρεμβατική πολιτική δύναμη με κοινωνική ευαισθησία, πατριωτική συνέπεια και ξεκάθαρο λόγο.
Έχοντας ήδη εκλεγεί δύο φορές Δημοτικός Σύμβουλος Λάρνακας, ποια εμπειρία από την Τοπική Αυτοδιοίκηση θεωρείτε ότι θα σας βοηθήσει περισσότερο σε μια ενδεχόμενη βουλευτική θητεία;
Η Τοπική Αυτοδιοίκηση σου δίνει ίσως το πιο σημαντικό μάθημα: να ακούς τον πολίτη καθημερινά και να αντιμετωπίζεις πραγματικά προβλήματα χωρίς θεωρίες. Μέσα από τη θητεία μου ως Δημοτικός Σύμβουλος εδώ και 9 χρόνια έμαθα να λειτουργώ πρακτικά, να διεκδικώ λύσεις και να συνεργάζομαι. Αυτή η εμπειρία θεωρώ ότι είναι πολύτιμη για μια κοινοβουλευτική παρουσία που δεν θα μένει μόνο στα λόγια.
Αν εκλεγείτε, ποιες θα είναι οι πρώτες τρεις προτεραιότητές σας στη Βουλή;
Αν εκλεγώ, οι βασικές μου προτεραιότητες θα είναι:
- Η αντιμετώπιση της ακρίβειας και η στήριξη της μεσαίας τάξης.
- Η αντιμετώπιση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο προσφυγικός κόσμος.
- Η στεγαστική πολιτική για τους νέους και τα νέα ζευγάρια.
- Η ενίσχυση της δημόσιας υγείας και της παιδείας.
- Η στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
- Η αξιοκρατία και η διαφάνεια στη δημόσια ζωή.
Τι συμβολίζει για τον κάθε ΕΔΕΚίτη ο ιστορικός ιδρυτής του κόμματος Βάσος Λυσσαρίδης;
Ο Βάσος Λυσσαρίδης συμβολίζει για κάθε ΕΔΕΚίτη την αγωνιστικότητα, την αξιοπρέπεια και την ανιδιοτελή προσφορά προς την πατρίδα και την κοινωνία. Ήταν μια ιστορική προσωπικότητα που συνέδεσε το όνομά του με τους αγώνες για δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη και ελευθερία της Κύπρου.
Για την ΕΔΕΚ, ο Βάσος Λυσσαρίδης δεν ήταν απλώς ο ιδρυτής του κόμματος· ήταν το σύμβολο της συνέπειας στις αρχές και της πολιτικής με αξίες. Υπήρξε άνθρωπος που δεν δίστασε να συγκρουστεί, να υπερασπιστεί τις θέσεις του και να σταθεί δίπλα στον λαό σε δύσκολες στιγμές της ιστορίας του τόπου μας, ακόμη και όταν έπεσε θύμα απόπειρας δολοφονίας.
Η παρακαταθήκη που άφησε πίσω του αποτελεί μέχρι σήμερα σημείο αναφοράς για όλους όσοι πιστεύουν σε μια πολιτική με κοινωνική ευαισθησία, πατριωτική ευθύνη και ανθρώπινο πρόσωπο.
Τον γνωρίσατε από κοντά;
Ναι, είχα την τιμή να γνωρίσω από κοντά τον «Γιατρό» μας και ήταν μια εμπειρία που με σημάδεψε πολιτικά και ανθρώπινα. Ήταν ένας άνθρωπος με ισχυρή προσωπικότητα, καθαρό λόγο και βαθιά αγάπη για την Κύπρο και τον άνθρωπο.
Αυτό που ξεχώριζε ήταν η αυθεντικότητα και η συνέπειά του. Παρέμενε μέχρι το τέλος πιστός στις αρχές και τις αξίες του, χωρίς να υπολογίζει το προσωπικό κόστος. Για όσους είχαμε την ευκαιρία να τον γνωρίσουμε, αποτέλεσε σχολείο πολιτικής σκέψης αλλά και στάσης ζωής.
Αν σας ζητήσουμε να περιγράψετε τον εαυτό σας με λίγα λόγια;
Θα περιέγραφα τον εαυτό μου ως έναν άνθρωπο εργατικό, επίμονο και άμεσο. Πιστεύω στη συλλογική προσπάθεια, στη συνέπεια και στην ανθρώπινη επαφή. Δεν φοβάμαι τις δύσκολες μάχες και πάντα προσπαθώ να είμαι παρών όταν χρειάζεται.
Οι πολίτες πρέπει να γνωρίζουν ότι είμαι ένας άνθρωπος άμεσος, προσιτός και αποφασισμένος να δουλέψει με συνέπεια και καθαρότητα. Δεν με ενδιαφέρει η πολιτική ως τίτλος ή προσωπική προβολή, αλλά ως εργαλείο προσφοράς.
Τέλος, τι μήνυμα θέλετε να στείλετε στους ψηφοφόρους που ίσως διστάζουν να στηρίξουν την ΕΔΕΚ στις επερχόμενες εκλογές;
Το μήνυμα που θέλω να στείλω είναι ότι η αποχή και η απογοήτευση δεν λύνουν προβλήματα. Η ΕΔΕΚ μπορεί να ξαναγίνει μια σοβαρή και χρήσιμη πολιτική δύναμη, αρκεί να της δοθεί η ευκαιρία να ανανεωθεί και να επανασυνδεθεί με την κοινωνία. Χρειάζεται συμμετοχή, όχι αδιαφορία.
Έγιναν εσωκομματικά λάθη και εμπιστευτήκαμε λάθος ανθρώπους, αυτό όμως μπορεί να διορθωθεί και ήδη γίνεται. Ποτέ όμως η ΕΔΕΚ δεν ήταν επικίνδυνη για την Κυπριακή Δημοκρατία και τους πολίτες της.
Αντιθέτως, όταν η Δημοκρατία μας απειλήθηκε, η ΕΔΕΚ ήταν η πολιτική δύναμη που αντιστάθηκε οργανωμένα στο πραξικόπημα και τη χούντα, πληρώνοντας βαρύ φόρο αίματος. Τα μέλη της υπερασπίστηκαν με τη ζωή τους τη συνταγματική νομιμότητα και τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο. Αυτά είναι καλά να τα υπενθυμίζουμε στον κόσμο, γιατί αποτελούν πραγματικά ιστορικά γεγονότα για τον τόπο μας.




