Text follows in English
Χορχέ Μπουκάι (Jorge Bucay)
«Είναι, πράγματι, πιο εύκολο να σπάσουμε τον καθρέφτη και να ξεχάσουμε την ασχήμια, παρά να δεχτούμε ότι μοιάζουμε με την ανεπιθύμητη εικόνα που μας αντανακλά»
Ένας άνθρωπος περπατούσε στα σοκάκια μιας επαρχιακής πόλης. Είχε χρόνο στη διάθεσή του και κοντοστεκόταν λίγο μπροστά σε κάθε βιτρίνα, σε κάθε κατάστημα, σε κάθε πλατεία. Στρίβοντας σε μια γωνία βρέθηκε άξαφνα μπροστά σ’ ένα ταπεινό κατάστημα με λευκή την ταμπέλα του. Περίεργος, πλησίασε στη βιτρίνα και κόλλησε το πρόσωπο στο σκούρο κρύσταλλο, μήπως καταφέρει να διακρίνει κάτι στο εσωτερικό. Το μόνο που φαινόταν ήταν ένα αναλόγιο που στήριζε μια χειρόγραφη ταμπελίτσα. Ήταν μια παράξενη επιγραφή: «Το μαγαζί της αλήθειας».
Ο άνθρωπος ξαφνιάστηκε και σκέφτηκε ότι, πράγματι, ήταν ένα ευφάνταστο όνομα καταστήματος, όμως, του ήταν αδύνατον να φανταστεί τι πουλούσε.
Μπήκε μέσα, πλησίασε τη δεσποινίδα που στεκόταν στον πρώτο πάγκο και ρώτησε: «Συγγνώμη. Εδώ είναι το μαγαζί της αλήθειας;»
«Μάλιστα κύριε. Τι λογής αλήθεια θέλετε; Αλήθεια μερική, αλήθεια σχετική, αλήθεια στατιστική, πλήρη αλήθεια;»
Πράγματι, πουλούσαν αλήθεια. Ποτέ δεν είχε φανταστεί ότι κάτι τέτοιο ήταν δυνατόν. Να πηγαίνεις σ’ ένα μέρος και να αγοράζεις αλήθεια… Ήταν υπέροχο!
«Θέλω πλήρη αλήθεια» αποκρίθηκε αταλάντευτα.
Είμαι τόσο απαυδισμένος από τα ψέματα και τα πλαστά λόγια, σκέφτηκε. Έτσι φερόμαστε μερικές φορές. Τρέχουμε μακριά από αυτό που ξέρουμε πως είναι η αλήθεια «Δε θέλω άλλες γενικεύσεις, ούτε δικαιολογίες, δε θέλω απάτες, ούτε κοροϊδίες. Θέλω την απόλυτη αλήθεια!» διόρθωσε. «Συγγνώμη… αλλά ξέρετε την τιμή;» «Όχι, ποια είναι;» αποκρίθηκε αφηρημένα, γιατί στην πραγματικότητα ήξερε ότι θα πλήρωνε όσο-όσο για να έχει όλη την αλήθεια. «Κοιτάξτε, όταν θα πάρετε όλη την αλήθεια» είπε η πωλήτρια, «το πιθανότερο είναι πως θα χάσετε για πολύ καιρό τον ύπνο σας.» Ένα ρίγος διέτρεξε τη ραχοκοκαλιά του κι έμεινε αρκετή ώρα σκεπτικός. Δε φανταζόταν ότι το κόστος θα ήταν τόσο υψηλό. «Ευχαριστώ. Και με συγχωρείτε» ψέλλισε τελικά, προτού φύγει από το κατάστημα με το βλέμμα στο πάτωμα. Ένιωσε λίγο θλιμμένος όταν συνειδητοποίησε ότι δεν ήταν ακόμα έτοιμος για να δεχτεί την απόλυτη αλήθεια, ότι είχε ακόμα ανάγκη από ορισμένα ψέματα για να βρίσκει ανάπαυση, από ορισμένους μύθους και εξιδανικεύσεις για να μπορεί να κρύβεται. Ήθελε κάποιες δικαιολογίες για να μην έχει να αντιμετωπίσει τον ίδιο του τον εαυτό. «Ίσως αργότερα» σκέφτηκε, προσπαθώντας να απαλύνει την ντροπή που ένιωθε για τη δειλία του.
Έτσι φερόμαστε μερικές φορές. Τρέχουμε μακριά από αυτό που ξέρουμε πως είναι η αλήθεια. Το σκάμε για να ηρεμήσουμε, για να μην ενεργήσουμε, μόνο και μόνο για να μην αντιμετωπίσουμε αυτό που μας πονάει ή για να υποβαθμίσουμε την ανικανότητά μας να δεχτούμε τις αντιφάσεις. Είναι, πράγματι, πιο εύκολο να σπάσουμε τον καθρέφτη και να ξεχάσουμε την ασχήμια, παρά να δεχτούμε ότι μοιάζουμε με την ανεπιθύμητη εικόνα που μας αντανακλά.
Από το βιβλίο του Χόρχε Μπουκάι, “Από την άγνοια στη σοφία”. εκδ. Όπερα.
Ο Χόρχε Μπουκάι (30 Οκτωβρίου 1949) είναι ψυχοθεραπευτής και συγγραφέας από την Αργεντινή. Τα βιβλία του έχουν πουλήσει πάνω από 2 εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο και έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από δεκαεπτά γλώσσες.
(Jorge Bucay)
“Indeed, it is easier to break the mirror and forget the ugliness than to accept that we resemble the unwanted image it reflects back to us.”
A man was walking through the narrow streets of a provincial town. He had plenty of time on his hands and would pause for a while in front of every shop window, every store, every square. Turning a corner, he suddenly found himself standing in front of a humble little shop with a white sign. Curious, he approached the window and pressed his face against the dark glass, trying to make out something inside. The only thing he could see was a lectern holding a handwritten sign. It was a strange inscription:
“The Shop of Truth.”
The man was surprised and thought that, indeed, it was an imaginative name for a shop, but he could not imagine what it sold.
He went inside, approached the young woman standing at the first counter, and asked:
“Excuse me. Is this the Shop of Truth?”
“Yes, sir. What kind of truth would you like? Partial truth, relative truth, statistical truth, complete truth?”
They really did sell truth. He had never imagined that such a thing was possible. To go somewhere and buy truth… It was wonderful!
“I want complete truth,” he replied without hesitation.
I’m so fed up with lies and false words, he thought.
“Enough of generalizations and excuses. I don’t want deception or mockery. I want the absolute truth!” he corrected himself.
“Excuse me… but do you know the price?” he asked.
“No. What is it?” he replied absentmindedly, because in reality he knew that he would pay almost anything to have the whole truth.
“Well, when you have the whole truth,” the saleswoman said, “the most likely thing is that you will lose sleep for a very long time.”
A shiver ran down his spine, and he remained thoughtful for quite some time. He had never imagined that the cost would be so high.
“Thank you. And I’m sorry,” he finally murmured before leaving the shop, his eyes fixed on the floor.
He felt somewhat sad when he realized that he was not yet ready to accept the absolute truth; that he still needed certain lies in order to find rest, certain myths and idealizations so that he could hide. He wanted some excuses so that he would not have to confront himself.
“Perhaps later,” he thought, trying to ease the shame he felt about his own cowardice.
This is how we sometimes behave. We run away from what we know to be the truth. We escape in order to calm ourselves, in order not to act, simply so that we do not have to confront what hurts us or acknowledge our inability to accept contradictions.
Indeed, it is easier to break the mirror and forget the ugliness than to accept that we resemble the unwanted image it reflects back to us.
From the book by Jorge Bucay, “From Ignorance to Wisdom,” Opera Publishing.
Jorge Bucay (born October 30, 1949) is an Argentine psychotherapist and writer. His books have sold more than 2 million copies worldwide and have been translated into more than seventeen languages.
