Text follows in English
Τη βαθιά του θλίψη για τις τραγικές απώλειες που σημειώθηκαν στη θάλασσα της Κύπρου εκφράζει ο Δήμαρχος Λευκωσίας Χαράλαμπος Προύντζος με αφορμή τον θάνατο του Ντίμη Μαυρόπουλου και το πολύνεκρο ναυάγιο ανοικτά της Κερύνειας. Σε ανάρτησή του, ο Δήμαρχος απευθύνει συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων, εκφράζει συμπαράσταση στους συγγενείς των αγνοουμένων και στους τραυματίες και υπογραμμίζει την ανάγκη για ανθρωπιά και γνήσια ενσυναίσθηση μπροστά στον πόνο.
Αυτούσια η ανάρτηση του:
Δεν χωρούν λόγια στην τραγωδία που έφερε η θάλασσα της Κύπρου. Αρχικά ήταν ο αδόκητος χαμός του Ντίμη Μαυρόπουλου, του επιφανούς και τόσο αγαπητού Λεμεσιανού.
Κατόπιν η ασύλληπτη είδηση του ναυαγίου έξω από την Κερύνεια με νεκρούς και αγνοούμενους, μεταξύ τους παιδιά και οικογένειες.
Εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στους οικείους των θυμάτων και την αλληλεγγύη μου στους συγγενείς των αγνοουμένων και στους τραυματίες.
Ο ανθρώπινος πόνος, ο πόνος της μάνας, του πατέρα, των αδελφιών, των φίλων, των παιδιών, δεν γνωρίζει διαχωρισμούς. Και αυτό που μας κάνει ανθρώπους είναι η γνήσια ενσυναίσθηση μας σε τέτοιες στιγμές.
Nicosia Mayor Charalambos Prontzos expresses his deep sorrow over the tragic losses that have occurred in the waters of Cyprus, following the death of Dimi Mavropoulos and the deadly shipwreck off the coast of Kyrenia. In a post, the Mayor extends his condolences to the victims’ families, expresses his solidarity with the relatives of those still missing and with the injured, and stresses the need for humanity and genuine empathy in the face of suffering.
His post in full:
There are no words for the tragedy that has unfolded in the waters of Cyprus. It began with the untimely death of Dimi Mavropoulos, the distinguished and much-loved Limassolian.
Then came the unimaginable news of the shipwreck off Kyrenia, with people dead and missing, among them children and families.
I extend my sincere condolences to the families of the victims and my solidarity to the relatives of those missing and to the injured.
Human suffering—the suffering of a mother, a father, siblings, friends, children—knows no divisions. And what makes us human is our genuine empathy in moments such as these.
