Article follows in English
Της Γιώτας Δημητρίου
Πέρασε πάνω από μισός αιώνας από το ’74 και ακούμε τα ίδια και τα ίδια, χωρίς καμία εξέλιξη στα μυαλά, στις νοοτροπίες, στις συμπεριφορές, βρε αδελφέ.
Σπουδάσαμε όλοι, πήραμε τα πτυχία μας, κάποιοι από εμάς φάγαμε (και τρώμε) τη ζωή μας μέσα στα βιβλία ιστορίας, αλλά η στασιμότητα στη σκουριασμένη αντίληψη παραμένει ακλόνητη σε μεγάλο βαθμό. Και δεν αναφέρομαι μόνο στον μεγάλο οχετό των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης (εκεί το πήρα απόφαση πως δεν υπάρχει σωτηρία, μόνο αν τα κλείσει ο Mark Zuckerberg), αλλά πρωτίστως αναφέρομαι σε όσους έχουν θέσεις εξουσίας, βουλευτές και άλλους πολιτικούς.
Ναι, θα μιλήσω (πάλι) για την ανάγνωση της ιστορίας που κάποια κόμματα και κάποιοι πολιτικοί την έχουν φέρει στα δικά τους μέτρα, λες και η ιστορία της πατρίδας μας είναι σαλάτα επιλογής: βάζεις ό,τι γουστάρεις μέσα. Δεν είναι σαλάτα επιλογής η ιστορία, είναι ιερά γεγονότα που κάποιοι τα πλήρωσαν με τη ζωή τους. Με τη ζωή τους, για να έρχεται σήμερα η ακροδεξιά Λατινοπούλου να φτιάχνει τη δική της σαλάτα επιλογής με ποίημα του Λεύκιου Ζαφειρίου. Δεν θα ασχοληθώ με τη Λατινοπούλου, τα έχει γράψει ωραιότατα σε ανάρτησή του ο Γιώργος Κουκουμάς.
Σε αυτό το άρθρο θα ασχοληθώ με τη μαμά Ελλάδα, για την οποία το ΕΛΑΜ θέλει να μας παραδώσει μαθήματα ιστορίας μέσα από βιντεάκια του.
Η αγάπη για την Ελλάδα είναι κάτι παγκόσμιο. Φιλέλληνες υπήρχαν πάντα, γιατί η Ελλάδα έχει επηρεάσει τον κόσμο με τον αρχαίο πολιτισμό της, τη δημοκρατία, τη φιλοσοφία, την τέχνη και τη γλώσσα της.
Ο φιλελληνισμός υπήρχε ανέκαθεν και δείχνει σεβασμό και θαυμασμό για τον ελληνικό πολιτισμό και την προσφορά της Ελλάδας στην ανθρωπότητα.
Ως Κύπριους μάς ενώνουν πολλά με την Ελλάδα και αυτό είναι γεγονός. Η ελληνική γλώσσα, οι παραδόσεις, η Ορθόδοξη Χριστιανική πίστη και πολλά άλλα.
Παρόλη την όποια αγάπη για την Ελλάδα, η Κύπρος έχει τη δική της σημαία αλλά και τη δική της ιστορία.
Ο σκοτεινός ρόλος της Χούντας Αθηνών στο πραξικόπημα του ’74, αλλά και των ΦΑΣΙΣΤΩΝ Ελλήνων και Κυπρίων, που έπαιξαν τον δικό τους ρόλο στο να ανοίξουν την πόρτα στον Τούρκο Αττίλα, δεν είναι παραμύθια ενός κόμματος, ενός κομμουνιστή ή ενός ανθέλληνα, όπως δηλώνουν οι φανατικοί και οι ανιστόρητοι. Είναι ιστορικά γεγονότα.
«Το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου πραγματοποιήθηκε από την Εθνική Φρουρά της Κύπρου και μερίδα στελεχών της ΕΟΚΑ Β΄, κατ’ εντολή της Χούντας των Συνταγματαρχών του Δημήτρη Ιωαννίδη. Στόχος των πραξικοπηματιών ήταν η ανατροπή του εκλεγμένου Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄, και η επίτευξη της ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα».
Η αγάπη ή έστω ο σεβασμός για τη δημοκρατία δεν μπορεί να είναι a la carte (η σαλάτα επιλογής που λέγαμε). Για κάθε δημοκράτη, η ανατροπή ενός εκλεγμένου Προέδρου από οποιαδήποτε Χούντα είναι καταδικαστέα.
Ο ρόλος της Χούντας Αθηνών ήταν σκοτεινός και οδήγησε στην 20ή Ιουλίου 1974. Αν δεν μπορούμε να το κατανοήσουμε αυτό και απαγγέλλουμε ποιήματα για την αγάπη μας για την Ελλάδα, τότε είναι παραχάραξη της ιστορίας.
Και όταν αυτό γίνεται από την Μαρικκού που τα Λεύκαρα, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, είναι υποφερτό. Όταν γίνεται από πολιτικούς που έχουν εκλεγεί από τον λαό και λαμβάνουν αποφάσεις μέσα στη Βουλή, είναι ανησυχητικό!
Υ.Γ Αγαπάμε την Ελλάδα, όπως αγαπάμε και την πατρίδα μας την Κύπρο και την ιστορία της!
Loving Greece is not wrong; falsifying the history of your homeland is!
By Yiota Dimitriou
More than half a century has passed since 1974, and we continue to hear the same things over and over again, without any progress in minds, attitudes, or behaviours, for goodness’ sake.
We all studied, we earned our degrees, and some of us have spent (and continue to spend) our lives immersed in history books. Yet the stagnation of this rusty way of thinking remains, to a large extent, unshaken. And I am not referring only to the great cesspool of social media (there, I have accepted that there is no salvation, unless Mark Zuckerberg shuts them down), but primarily to those who hold positions of power — Members of Parliament and other politicians.
Yes, I will speak (again) about the interpretation of history that some parties and some politicians have adapted to suit their own needs, as if the history of our homeland were a “choose-your-own-ingredients” salad: you put in whatever you like. History is not a salad of personal choices; it consists of sacred events that some people paid for with their lives. With their lives — only for today’s far-right Latopoulou to come along and create her own “custom salad” using a poem by Lefkios Zafeiriou. I will not deal with Latopoulou here; Giorgos Koukoumas has written an excellent response about her in one of his posts.
In this article, I will focus on “mother Greece,” about which ELAM wants to give us history lessons through its videos.
Love for Greece is something universal. Philhellenes have always existed, because Greece has influenced the world through its ancient civilisation, democracy, philosophy, art, and language.
Philhellenism has always existed and reflects respect and admiration for Greek culture and Greece’s contribution to humanity.
As Cypriots, we share many bonds with Greece, and this is a fact. The Greek language, traditions, the Orthodox Christian faith, and many other elements connect us.
Despite whatever love we may have for Greece, Cyprus has its own flag and its own history.
The dark role of the Athens Junta in the 1974 coup, as well as that of the FASCIST Greeks and Cypriots who played their own role in opening the door to the Turkish Attila, are not fairy tales invented by a political party, a communist, or an anti-Greek person, as fanatics and people without historical knowledge claim. They are historical facts.
“The coup of 15 July was carried out by the Cyprus National Guard and a group of members of EOKA B’, on the orders of the Junta of the Colonels under Dimitrios Ioannidis. The goal of the coup plotters was the overthrow of the elected President of the Republic of Cyprus, Archbishop Makarios III, and the achievement of union of Cyprus with Greece.”
Love for — or even respect for — democracy cannot be a la carte (the “choose-your-own-salad” approach mentioned earlier). For every democrat, the overthrow of an elected president by any junta is condemnable.
The role of the Athens Junta was dark and led to 20 July 1974. If we cannot understand this and instead recite poems about our love for Greece, then we are distorting history.
And when this is done by “Marikkou from Lefkara” on social media, it is tolerable. But when it is done by politicians who have been elected by the people and who make decisions inside Parliament, it becomes worrying.
P.S. We love Greece, just as we love our homeland, Cyprus, and its history.
