Της Γιώτας Δημητρίου
Είναι η μοίρα του καλλιτέχνη να είναι δημιουργικός, να μην να περιορίζεται στα έργα του. Να γεννά το μυαλό του ιδέες, να δημιουργεί ποικιλοτρόπως.
Κάπως έτσι, ο εικαστικός Αντώνης Τζιαρρίδης, πριν κάποια χρόνια, γέννησε την ιδέα του Μαντομαχαλαρτ (φέτος μετονομάζεται σε Μαχαλαρτ). Η ιδέα του ήταν απλή και συνάμα καταπληκτική: Να πάρει τη γειτονιά που μεγάλωσε και στην οποία επέλεξε να παραμείνει για να εργάζεται και να την «ντύσει» με μια τέχνη που θα έχει ένα βάθος και μια ποιότητα και δεν θα χρειάζεται να φύγουν οι κάτοικοι του Άη Γιάννη, να μεταβούν σε θέατρα και ειδικούς χώρους, για να την απολαύσουν. Θα απλωνόταν η τέχνη στους δρόμους, στους τοίχους, στις γειτονιές, στα σπίτια του Άη Γιάννη. Μιας συνοικίας ιδιαίτερης…
Τα σπίτια διατηρούν ακόμα κάτι από το χθες, οι δρόμοι που περιμένουν την πολυσυζητημένη ανάπλαση διατηρούν ακόμη κάτι παλιό και νοσταλγικό.
Σε αυτή τη δική του, λοιπόν, γειτονιά, ο Αντώνης το 2024 υλοποίησε την ιδέα που είχε για χρόνια στο μυαλό του. Και δεν πήγε καλά, πήγε εξαιρετικά καλά και έκανε όλη την Κύπρο να μιλά για αυτή. Για το Μαντομαχαλάρτ.
Τη δεύτερη χρονιά, το 2025, επιχείρησε κάτι «τολμηρό» που συζητήθηκε και όσοι το ζήσαμε (ήμασταν εκεί) είπαμε «wow». Κατάφερε να φέρει μία από τις καλύτερες φωνές σε Ελλάδα και Κύπρο. (Αυτό δεν το λέει η υποφαινόμενή, αλλά μου το είχε τονίσει ο σπουδαίος Μίλτος Καρατζάς: «Η Αλέξια είναι μία από τις ελάχιστες πιο σπουδαίες φωνές σε Ελλάδα και Κύπρο».), είχε καταφέρει, λοιπόν, ο Αντώνης, να φέρει την Αλέξια να ερμηνεύσει με σεβασμό και με το απίστευτο ταλέντο της μέσα στην εκκλησία του Άη Γιάννη.
Την ίδια ώρα, εικαστική έκθεση, μουσική, θέατρο, καφές και συζήτηση, θεατρικοί περίπατοι μέσα στον Άη Γιάννη και άλλες δράσεις, έστεψαν με επιτυχία το δεύτερο Μαντομαχαλαρτ.
Φέτος, με μια μικρή αλλαγή στο όνομα, ΜΑΧΑΛΑΡΤ (ο μαχαλάς και η τέχνη), ο Αντώνης συνεχίζει το δικό του όραμα στη γειτονιά του: να φέρνει την τέχνη στις γειτονιές που έπαιζε μικρός. Γιατί εκείνο το αγόρι που έφυγε από τον Άη Γιάννη για να πάει να σπουδάσει στην Ιταλία καλές τέχνες, κατάφερε, μαζί με το πτυχίο του, να αποκτήσει και κάτι άλλο από τη χώρα του Δάντη Αλιγκιέρι: κατάφερε να αποκτήσει την ικανότητα να σκέφτεται σαν καλλιτέχνης και, με την κάθε ευκαιρία, να ρίχνει ένα πέπλο τέχνης εκεί όπου μπορεί. Και βεβαίως, δεν θα μπορούσε να μην ρίξει πέπλα τέχνης στη γειτονιά που μεγάλωσε και στην οποία επέλεξε να εργάζεται, στον αγαπημένο του Άη Γιάννη.
Φέτος, λοιπόν, το ΜΑΧΑΛΑΡΤ ξεκινά στις 8 του Οκτώβρη με κινηματογράφο.
Συνεχίζει στις 9 Οκτωβρίου με ένα πολύ πλούσιο πρόγραμμα. (Θέατρο, μουσική, αστέρι του Master Chef και πολλά άλλα).
Και στις 10 Οκτωβρίου θα έχουμε τον καφέ και τη συζήτηση το πρωί στην εκκλησία του Άη Γιάννη.
Γιατί μια ιδέα μπορεί να αλλάξει τον κόσμο, κι αν όχι τον κόσμο, μπορεί να αλλάξει μια χώρα, και αν όχι μια χώρα, μπορεί να αλλάξει μια πόλη, και αν όχι μια πόλη, μπορεί να αλλάξει μια γειτονιά.
Και αυτό κάνει το ΜΑΧΑΛΑΡΤ.
Και αυτό είναι ένα μικρό θαύμα!
Υ.Γ. Περισσότερα για το πρόγραμμα θα γράψουμε μέσα στις επόμενες μέρες! Stay tuned, γιατί στα πολύ όμορφα καλό είναι να δηλώνουμε παρόντες!
