Text follows in English
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Η Λάρνακα τίμησε τους 4 ήρωες του Άη Γιάννη
Γ. Κουκουμάς: Στον ήρωα λαό αξίζουν οι τιμές, όχι στους πρωταγωνιστές της προδοσίας
«Τέτοιες μέρες, η Κύπρος και οι Κύπριοι επιστέφουμε προσκυνητές της μνήμης και της θυσίας των ηρώων του 1974. Των παιδιών του κυπριακού λαού δηλαδή που έδωσαν την ζωή τους για να μην περάσει ο Αττίλας κατά την εισβολή. Για να μην περάσει ο φασισμός κατά το πραξικόπημα. Για να είναι η Κύπρος μια πατρίδα ελεύθερη, ανεξάρτητη κι ενωμένη. Aνάμεσα τους και οι 4 ήρωες του Άη Γιάννη. Ήρωες της Δημοκρατίας και της Αντίστασης», είπε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΑΚΕΛ, βουλευτής Γιώργος Κουκουμάς από το βήμα της εκδήλωσης του ΑΚΕΛ Λάρνακας που πραγματοποιήθηκε, την Τρίτη 13 Ιουλίου στη πλατεία Αλκής.
Η εκδήλωση που διοργάνωσε το ΑΚΕΛ Λάρνακας μαζί με τις οργανώσεις του Λαϊκού Κινήματος, ΠΕΟ, ΠΟΓΟ,ΕΔΟΝ και ΕΚΑ άρχισε με την άφιξη της πορείας νεολαίας που είχε αφετηρία τη συνοικία του Άη Γιάννη και συνεχίστηκε με χαιρετισμό από την Ελένη Αρτέμη, κάτοικο του Άη Γιάννη και με καλλιτεχνικό πρόγραμμα
από τους Φίλιππο Κτένα στο μουσικό μέρος, την Άννα Πουή και Αλέξανδρο Βιολάρη στη παρουσίαση κειμένων και στην επιμέλεια η Δώρα Σωτηρίου.
Η Ελένη Αρτέμη στον χαιρετισμό της περιέγραψε πως έζησε η ίδια τα γεγονότα τον μαύρο Ιούλη του 1974 και τη θυσία των τεσσάρων Ηρώων της συνοικίας της, των τεσσάρων του Άη-Γιάννη συνεχίζωντας ότι η ¨θυσία τους καθίσταται λάβαρο αντίστασης και αγώνα του λαού.
Ο Γ. Κουκουμάς, κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης μίλησε για τη θυσία των 4 ηρώων αλλά και για τις μαύρες επετείους του πραξικοπήματος και της εισβολής του 1974. Ο Γιώργος Χατζηστεφανή, οικοδόμος, μέλος του ΑΚΕΛ, ήταν το 1974, 46 ετών. Ο Αντρέας Θεοδοσίου ήταν μόλις 14 χρονών, μαθητής και μέλος της
ΕΔΟΝ. Ο Αχιλλέας Κουρτελλής 24 ετών, μέλος της ΕΔΟΝ, πλανοδιοπώλης, που μόλις είχε παντρευτεί και θα άρχιζε τη ζωή του. Και ο Γιώργος Χαραλάμπους, 17 ετών, μέλος της ΕΔΟΝ, πελεκάνος στο επάγγελμα. «Οι τέσσερις ήρωες της Σκάλας και όλης της Κύπρου. Του Άη Γιάννη και όλου του λαού μας. «Οι 4» τους
που στις 15 του Ιούλη έγιναν ένα με τον κόσμο της Λάρνακας που βγήκε στους δρόμους για να αντιμετωπίσει τους πραξικοπηματίες. Που βγήκαν στα διπλοκάμπινα και τα ημιφορτηγά και ξεχύθηκαν στους δρόμους της πόλης για
φωνάξουν ότι ο Μακάριος ζει, ότι η Δημοκρατία θα νικήσει, για να ξεσηκώσουν τον κόσμο ενάντια στην χουντική και εοκαβήτικη τρομοκρατία. Που δέχθηκαν τις σφαίρες των πραξικοπηματιών που είχαν συγκεντρωθεί -κυριολεκτικά λίγα μέτρα από εδώ, στην ταράτσα της πολυκατοικίας ΔΙΠΑ και έξω από το Αμπιάνς-
πυροβολώντας στο ψαχνό έφηβους και παιδιά για να πνίξουν στο αίμα την Αντίσταση που ξεκινούσε.» Επεσήμανε δε ο Γ. Κουκουμάς ότι αν μετροφυλλήσετε τους καταλόγους με τους νεκρούς του 1974 θα δείτε ότι αυτοί που
υπερασπίστηκαν τον τόπο και την δημοκρατία εκείνες τις μέρες ήταν οι καθημερινοί άνθρωποι του λαού, παιδιά που βγήκαν από τον κόσμο της βιοπάλης, της δουλειάς και της φτωχολογιάς. Όπως ακριβώς οι 4 του Άη Γιάννη. «Σε αυτούς λοιπόν, τους ήρωες -στον ήρωα λαό!- αξίζουν οι τιμές, οι ανδριάντες, τα μνημεία και τα μνημόσυνα. Όχι σε όσους πρωταγωνίστησαν στην προδοσία του τόπου», τόνισε χαρακτηριστικά.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην ομιλία του, ο Γ. Κουκουμάς στον ρόλο του ΝΑΤΟ στην τραγωδία του 1974, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι «εκεί που εμείς βλέπουμε την πατρίδα μας, το χρυσοπράσινο φύλλο της Μεσογείου, οι ΝΑΤΟϊκοί έβλεπαν ένα «αβύθιστο αεροπλανοφόρο», μια κατασκοπευτική βάση, ένα στρατιωτικό
ορμητήριο. Αυτή είναι η ρίζα του κυπριακού δράματος». Συσχετίζοντας το με την τρέχουσα συζήτηση για εμπλοκή του ΝΑΤΟ στη λύση του Κυπριακού, ο Γ. Κουκουμάς υπογράμμισε ότι «αυτή η θέση δεν είναι μόνο ανιστόρητη. Είναι επικίνδυνη και ίσως καταστεί μοιραία για το Κυπριακό και την Κύπρο». Έθεσε μάλιστα το ερώτημα «Αν είναι δυνατόν τη στιγμή που ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ πρότεινε με το Πλαίσιο του για τη λύση του Κυπριακού να καταργηθούν οι ξένες εγγυήσεις πάνω στην Κύπρο ώστε να γίνουμε ένα κανονικό κράτος, κάποιοι
στην Κύπρο – ο Χριστοδουλίδης και ο Συναγερμός πρώτοι-πρώτοι- να θέλουν να μείνουν εγγυήσεις προκειμένου να ικανοποιηθεί ο καημός και ο έρωτάς τους με το ΝΑΤΟ;» Διερωτήθηκε ακόμα αν «αμφισβητεί κανείς ότι είναι το ΝΑΤΟ και οι Αμερικανοί που εξοπλίζουν την Τουρκία και την χαϊδεύουν ενώ κατέχει εδώ και μισό αιώνα την μισή Κύπρο; Δεν είδαν άραγε προχθές στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ, τον αρχηγό της Συμμαχίας Ρούτε, τον Τραμπ, -αλλά και τους Ευρωπαίους – να γλείφουν τον Ερντογάν και να του τάζουν νέα όπλα και νέες πολεμικές μπίζινες;». Κατέληξε δε διακηρύσσοντας ότι «εμείς θέλουμε να απαλλαγεί η πατρίδα μας ΚΑΙ από τον κατοχικό στρατό, ΚΑΙ από τους εγγυητές, ΚΑΙ από τις ξένες βάσεις. Όχι να μείνουν όλοι τούτοι με άλλη ταμπέλα ή άλλη σημαία».
Ακολούθως, ο εκπρόσωπος Τύπου του ΑΚΕΛ, μίλησε αναλυτικά για τον ρόλο της Χούντας και της ΕΟΚΑ Β΄ στην κυπριακή τραγωδία υπογραμμίζοντας ότι ήταν συνειδητή συνέργεια στο σχέδιο διαμελισμού της Κύπρου. «Δεν ήταν αμούστακα παιδιά οι ΕΟΚΑβητατζήδες που παρασύρθηκαν τάχα από τη γοητεία της Ένωσης.
Ήταν πληρωμένοι πράκτορες και άλλοι συνειδητοί φασίστες που με την καθοδήγηση της Χούντας και με τα δολάρια της CIA προετοίμαζαν επί χρόνια την προδοσία. Όταν ούρλιαζαν ότι θέλουν να φύγει ο Μούσκος κι «ας βλέπουν από το κελί τους τη Λευκωσία να καίγεται», γνώριζαν τι θα ακολουθήσει. Δεν έγινε ούτε «αδελφοκτόνος διχασμός», ούτε «εμφύλιος σπαραγμός» εκείνα τα χρόνια γιατί δεν αναμετρήθηκαν δύο πλευρές, δύο απόψεις. Αναμετρήθηκε το σύνολο σχεδόν του κυπριακού λαού και η νόμιμη κυβέρνηση της χώρας απέναντι σε μια
θλιβερή μειοψηφία που πήρε τα όπλα και τα αργύρια της προδοσίας και δολοφονούσε δημοκρατικούς πολίτες, ανατίναζε κυβερνητικά κτίρια και αστυνομικούς σταθμούς. Δεν ήταν «άφρον» το πραξικόπημα της 15ης του Ιούλη,
όπως αρέσκεται να λέει η δεξιά. Ήταν προδοτικό, φασιστικό και αμερικανοκίνητο. Δεν είναι τυχαία που οι πραξικοπηματίες άφησαν την ακτογραμμή της Κερύνειας απροστάτευτη μετακινώντας από εκεί στρατιωτικές
δυνάμεις προκειμένου να καταδιώξουν τον Μακάριο μέχρι την Πάφο και να τον σκοτώσουν. Δεν είναι τυχαίο που στα πραξικοπηματικά σχέδια που κατάστρωναν -όπως το Σχέδιο «Απόλλων» που βρέθηκε στα χέρια του υπαρχηγού της ΕΟΚΑ Β’, του Σύρου- δεν περιλαμβάνονταν επιχειρήσεις στην Κερύνεια. Γνώριζαν ότι θα
ακολουθούσε η απόβαση των Τούρκων στην Κερύνεια γιατί αυτό ήταν το σχέδιο τους. Ούτε βέβαια αθωώνεται ο Γρίβας για το πραξικόπημα επειδή αποδήμησε εις Κύριο πριν την 15η του Ιούλη, αφού όλα τα πραξικοπηματικά σχέδια είχαν την υπογραφή του και όλη η εοκαβήτικη τρομοκρατία ήταν δική του διαταγή».
Διατράνωσε δε ότι σε ό,τι αφορά το ΑΚΕΛ και την Αριστερά, αυτές τις αλήθειες όχι μόνο δεν θα σταματήσουμε να τις λέμε, αλλά διαμηνύουμε προς όσους ενοχλούνται από αυτές ότι θα τις ακούνε ακόμα περισσότερο. Διότι εμείς
γνωρίζουμε ότι για να μην περάσει ξανά ο φασισμός, πρέπει πρώτα από όλα να μην περάσει ποτέ η λήθη και η προπαγάνδα».
Επιπρόσθετα, ο Γ. Κουκουμάς μίλησε για τη σημασία της λύσης του Κυπριακού τονίζοντας ότι αυτό δεν είναι κάτι που αφορά το παρελθόν, δεν είναι μόνο ένα ανεκπλήρωτο χρέος του χθες. Είναι υπόθεση που αφορά πρωτίστως, το μέλλον» γιατί, «αν τα πράγματα συνεχίσουν να κινούνται προς την οριστική διχοτόμηση της Κύπρου, το μέλλον που ξεπροβάλλει δεν θα είναι «εμείς ποδά τζαι τζίνοι ποτζεί» όπως νομίζουν πολλοί, αλλά ένας νέος κύκλος έντασης και αβεβαιότητας για τα αμέσως επόμενα χρόνια, με πολλαπλάσιο εποικισμό, στρατιωτικοποίηση
και νέα τετελεσμένα, με απρόβλεπτες συνέπειες για το μέλλον του τόπου. Με άλλα λόγια, αν χαθεί οριστικά η μισή Κύπρος, τότε ο κίνδυνος θα αφορά πλέον ολόκληρη την Κύπρο και το μέλλον των επόμενων γενιών». Αυτος είναι ο λόγος, πρόσθεσε, «που πρέπει να κάνουμε -όσα τουλάχιστον περνούν από το δικό μας χέρι- για να συνεχιστούν ξανά συνομιλίες για το Κυπριακό, να υπάρξει λύση αρχών. Να ξημερώσει μέρα της λευτεριάς, της επανένωσης, της πραγματικής και μόνιμης ειρήνης. Και αν πραγματικά θέλουμε να γίνει αυτό -και όχι να συζητούμε άλλα 50 χρόνια ή πόσο μάλλον να βρεθούμε να συζητούμε απαράδεκτες λύσεις-, τότε όλοι γνωρίζουμε ότι ο πιο πρόσφορος τρόπος να το κάνουμε είναι να κρατήσουμε όσα έχουν συμφωνηθεί στις διαπραγματεύσεις όλα αυτά τα χρόνια και να επικεντρωθούμε να επιλύσουμε όσα απομένουν στη βάση του Πλαισίου του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών. Αυτή είναι η πρόταση του ΑΚΕΛ, και όποιος έχει άλλη -σοβαρή και ρεαλιστική- πρόταση, θα έπρεπε να την έχει πει κι επιτέλους ας την πει».
Κλείνοντας ο Γιώργος Κουκουμάς απευθύνθηκε στις οικογένειες των 4 ηρώων μεταφέροντας τους την υπόσχεση του ΑΚΕΛ, της ΕΔΟΝ, της Αριστεράς και κάθε δημοκράτη ότι «θα κρατούμε τη μνήμη της θυσίας των δικών σας ανθρώπων ως κόρη οφθαλμού και ως λάβαρο περηφάνειας. Γιατί είμαστε και θα είμαστε περήφανοι που βγήκαν από τις γραμμές μας λαϊκοί ήρωες -όπως ο Γιώργος Χατζηστεφανής, ο Αχιλλέας Κουρτελλής, ο Γιώργος Χαραλάμπους και ο Αντρέα Θεοδοσίου». Τέτοιες μέρες, κατέληξε, εμείς γονατίζουμε ξανά μπροστά στους
νεκρούς που ήταν στους τροχούς/μα και στους ζωντανούς που έδωσαν το αίμα τους. Επαναλαμβάνουμε ότι ο αγώνας για τη δικαίωση της Κύπρου συνεχίζεται.
Γιατί μόνο έτσι δεν θα πάνε χαμένες οι θυσίες του 74. Μόνο έτσι θα λάμψουν τα πρόσωπα των 4 του Άη Γιάννη στον ουρανό της Σκάλας και όλη της Κύπρου.
Μόνο έτσι ο κυπριακός λαός θα βγει νικητής στις λεωφόρους του μέλλοντος.
Ελεύθερος, ενωμένος και αδούλωτος».
PRESS RELEASE
Larnaca Honours the Four Heroes of Agios Ioannis
G. Koukoumas: The honours belong to the heroic people, not to those who led the betrayal
“At this time of year, Cyprus and the Cypriot people return as pilgrims to the memory and sacrifice of the heroes of 1974. The sons and daughters of the Cypriot people who gave their lives to stop Attila during the Turkish invasion. To prevent fascism from prevailing during the coup. To ensure that Cyprus would remain a free, independent and united homeland. Among them were the four heroes of Agios Ioannis—heroes of Democracy and the Resistance,” said AKEL Spokesperson and MP George Koukoumas during the commemorative event organised by AKEL Larnaca on Tuesday, 13 July, at Alkis Square.
The event, organised by AKEL Larnaca together with the organisations of the People’s Movement—PEO, POGO, EDON and EKA—began with the arrival of a youth march that started from the Agios Ioannis neighbourhood. It continued with a welcoming address by Eleni Artemi, a resident of Agios Ioannis, followed by an artistic programme featuring Philippos Ktenas in the musical segment, Anna Poui and Alexandros Violaris presenting literary texts, under the artistic direction of Dora Sotiriou.
In her address, Eleni Artemi described her personal experiences during the tragic events of July 1974 and recalled the sacrifice of the four heroes from her neighbourhood, the four young men of Agios Ioannis. She stressed that “their sacrifice has become a banner of resistance and struggle for our people.”
As the keynote speaker, George Koukoumas spoke about the sacrifice of the four heroes as well as the sombre anniversaries of the 1974 coup d’état and the Turkish invasion.
George Chatzistefani, a construction worker and AKEL member, was 46 years old in 1974.
Andreas Theodosiou was only 14 years old, a student and member of EDON.
Achilleas Kourtellis, aged 24, was an EDON member and travelling salesman who had only recently married and was about to begin his new life.
George Charalambous, aged 17, was also an EDON member and worked as a stonemason.
“These were the four heroes of Skala and of all Cyprus. The four heroes of Agios Ioannis and of our entire people. On 15 July, they stood alongside the people of Larnaca who took to the streets to confront the coup plotters. They climbed into pickup trucks and light commercial vehicles, driving through the streets of the city proclaiming that Makarios was alive, that Democracy would prevail, and calling on the people to rise up against the terror imposed by the military junta and EOKA B. They were struck by the bullets of the coup plotters, who had gathered—literally just a few metres from here—on the rooftop of the DIPA apartment building and outside Ambiance, firing indiscriminately at teenagers and young people in an attempt to drown the emerging Resistance in blood.”
Mr Koukoumas also noted that anyone who looks through the lists of those killed in 1974 will see that those who defended the country and democracy in those dark days were ordinary working people—young men and women from working-class and poor families. Just like the four heroes of Agios Ioannis.
“It is to these heroes—to the heroic people—that the honours, the statues, the monuments and the memorial services rightfully belong. Not to those who played a leading role in the betrayal of our country,” he concluded.
During his speech, George Koukoumas made special reference to NATO’s role in the 1974 Cyprus tragedy, stating: “Where we see our homeland, the golden-green leaf of the Mediterranean, NATO saw an ‘unsinkable aircraft carrier,’ an intelligence base and a military outpost. That is the root of the Cyprus tragedy.”
Referring to the current discussion about NATO’s possible involvement in a future Cyprus settlement, Mr Koukoumas stressed that “such a position is not only historically unfounded; it is dangerous and could prove disastrous for the Cyprus issue and for Cyprus itself.”
He went on to ask: “How is it possible that, at a time when the United Nations Secretary-General, through his Framework for the settlement of the Cyprus problem, proposed abolishing foreign guarantees over Cyprus so that we could become a normal state, some in Cyprus—Christodoulides and the Democratic Rally (DISY) first and foremost—want guarantees to remain simply to satisfy their obsession with NATO?”
He further questioned: “Does anyone deny that it is NATO and the United States that continue to arm Turkey and treat it with indulgence while it has occupied half of Cyprus for half a century? Did they not see, at the recent NATO Summit, NATO Secretary General Mark Rutte, Donald Trump—and even the European leaders—courting Erdoğan while promising him new weapons and new defence contracts?”
Mr Koukoumas concluded by declaring: “We want our homeland to be free not only from the occupying army, but also from the guarantor system and from foreign military bases. Not for all of these to remain under a different label or a different flag.”
The AKEL spokesperson then spoke at length about the role of the Greek military junta and EOKA B in the Cyprus tragedy, arguing that they knowingly collaborated in the plan to partition Cyprus.
“The members of EOKA B were not naïve youngsters who were supposedly swept away by the ideal of Enosis (union with Greece). They were paid agents, while others were committed fascists who, under the guidance of the Junta and with CIA funding, spent years preparing this betrayal. When they shouted that ‘Mouskos must go, even if they have to watch Nicosia burn from their prison cells,’ they knew exactly what was to follow.
There was neither a ‘fratricidal division’ nor a ‘civil conflict’ in those years, because there were not two equally opposing sides. On one side stood almost the entire Cypriot people and the country’s legitimate government; on the other stood a small, disgraceful minority that took up the weapons and the silver pieces of betrayal, murdering democratic citizens and bombing government buildings and police stations.
The coup of 15 July was not merely ‘reckless,’ as the political right often describes it. It was treasonous, fascist and orchestrated by the United States. It is no coincidence that the coup plotters left the Kyrenia coastline undefended after redeploying military forces in pursuit of Archbishop Makarios all the way to Paphos in an effort to assassinate him.
Nor is it a coincidence that the coup plans they had drawn up—such as ‘Operation Apollo,’ which was found in the possession of EOKA B deputy leader Syros—contained no military operations in Kyrenia. They knew that the Turkish landing at Kyrenia would follow because that was part of their plan.
Neither can Grivas be absolved of responsibility for the coup simply because he died before 15 July. Every coup plan bore his signature, and the entire campaign of EOKA B terrorism was carried out under his orders.”
Mr Koukoumas also stressed that AKEL and the Left would continue to defend these historical truths.
“As far as AKEL and the Left are concerned, not only will we never stop speaking these truths, but we also send a clear message to those who are uncomfortable hearing them: they will hear them even more often. Because we know that if fascism is never to prevail again, then neither forgetfulness nor propaganda must ever prevail.”
Finally, Mr Koukoumas spoke about the importance of resolving the Cyprus problem, emphasising that it is not merely an issue of the past or an unfulfilled obligation inherited from previous generations, but above all a matter concerning the future.
He warned that: “If developments continue towards the permanent partition of Cyprus, the future that lies ahead will not simply be ‘us here and them there,’ as many believe. Instead, it will bring a new cycle of tension and uncertainty in the years ahead, with increased settlement activity, further militarisation and new faits accomplis, all carrying unpredictable consequences for the future of our country. In other words, if half of Cyprus is permanently lost, then the danger will eventually concern the whole of Cyprus and the future of generations to come.”
For that reason, he added: “We must do everything within our power to ensure that negotiations on the Cyprus issue resume and lead to a solution based on principles. We must strive for the dawn of freedom, reunification and genuine, lasting peace.
If we truly want to achieve that—and not spend another fifty years discussing the issue, or worse still, find ourselves debating unacceptable solutions—then we all know that the most realistic way forward is to preserve everything that has already been agreed during the negotiations over the years and concentrate on resolving the remaining issues on the basis of the United Nations Secretary-General’s Framework.
This is AKEL’s proposal. If anyone has another serious and realistic proposal, they should have presented it by now—and it is high time they did.”
