της Γιώτας Δημητρίου
Αγαπημένα παιδιά, έφηβοι τώρα πια των 15 χρόνων (κάποια είστε ακόμη στα 14 και κάτι), σήμερα το απόγευμα θα αποχαιρετήσετε ένα σχολείο που για τρία χρόνια ήταν το δεύτερό σας σπίτι. Ένα σχολείο που, λόγω του εκπαιδευτικού συστήματος, ίσως και να μην ήταν το ιδανικό και το καλύτερο που μπορούσαμε να σας προσφέρουμε, αλλά ήταν ένα σπίτι για εσάς, που έγινε το σκαλί για να πατήσετε πάνω και να πάτε παρακάτω. Παρακάτω εκπαιδευτικά και παρακάτω στη ζωή, μα πολύ περισσότερο παρακάτω στα όνειρά σας.
Ο κόσμος σήμερα δεν είναι ο ιδανικός. Οι ενήλικες δεν πέτυχαμε και πολλά, αλλά εσείς μπορείτε να πετύχετε πολλά περισσότερα από τους σημερινούς ενήλικες. Εσείς είστε το μέλλον, το φωτεινό, το updated (ναι, σαν τα κινητά, είστε το καλύτερο μοντέλο της αγοράς, bro).
Τα όνειρά σας όλα μπορούν να εκπληρωθούν, αν τα πιστέψετε και αν δεν τα προδώσετε. Μα, προπάντων, με δύο μαγικά μυστικά: το ένα είναι να μην ακούτε τους άλλους, διότι οι άλλοι ίσως προσπαθήσουν να σας πείσουν πως «ονειρεύεστε πολύ μεγάλα πράγματα», και το δεύτερο είναι να εργάζεστε με πειθαρχία για τα όνειρά σας.
Να θυμάστε εκείνη την ιστορία με τον βάτραχο που δεν άκουγε τους άλλους και… κέρδισε. (Η ιστορία εδώ).
Αγαπημένα παιδιά που σήμερα αποφοιτάτε από το γυμνάσιο και, πολύ πιθανόν, οι γονείς σας να σκέφτονται «σαν χθες μοιάζει που ήταν βρέφος και το κρατούσα στην αγκαλιά μου», να ξέρετε πως η μεγαλύτερη κινητήρια δύναμη στον κόσμο είναι η αγάπη και πως αυτή πάντα κερδίζει.
Ο κόσμος σάς ανήκει και όλο το μέλλον ανοίγεται μπροστά σας. Με τη βοήθεια του Θεού, να βαδίσετε στα μονοπάτια που θα σας οδηγήσουν στην ευτυχία σας.
Να ανοίξετε τα φτερά σας και να πετάξετε με χαρά και γνώση, διότι μπορεί να σας κουράζει η σχολική ζωή (επαναλαμβάνω, φταίει το σύστημα), αλλά το δυνατότερο εσωτερικό μας όπλο, να θυμάστε, είναι οι γνώσεις. Σε έναν κόσμο βομβαρδισμένο με social media, προπαγάνδα και παραπληροφόρηση, οι γνώσεις θα είναι η πυξίδα σας (ναι, οι καλύτερες γνώσεις φυτρώνουν σε βιβλία. Να αγαπήσετε τα βιβλία, μπορούν να σας προσφέρουν θησαυρούς).
Αγαπημένα παιδιά, μαθητές και μαθήτριες του Γυμνασίου Πετράκη Κυπριανού, που σήμερα αποφοιτάτε, μοιάζει σαν να ήταν χθες η πρώτη σας μέρα στο νηπιαγωγείο, η πρώτη μέρα στην πρώτη τάξη του δημοτικού και η αποφοίτηση από το δημοτικό, και σήμερα, τσακ μπαμ, αποφοιτάτε από το γυμνάσιο με εμπειρίες, αναμνήσεις και στιγμές που μόνο εσείς ξέρετε, μόνο εσείς νιώσατε. Πετάξτε στη θάλασσα ό,τι ήταν σκούρο και γκρίζο και κρατήστε μόνο τα καλά. Και με αυτά τα καλά προχωρήστε προς την εκπλήρωση των ονείρων σας.
Πετάξτε προς τα όνειρά σας με χαμόγελο και πίστη.
Η περιπέτεια του next chapter σας περιμένει.
Στο κορίτσι της καρδιάς μου που σήμερα αποφοιτά και αγαπά την «Ιθάκη» του Καβάφη, να θυμάται πάντα πως στο ταξίδι κρύβονται οι θησαυροί.
Γιατί αγαπητά μας παιδιά, ναι,
«Κι αν πτωχική τη βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες οι Ιθάκες τι σημαίνουν».
Καλό ταξίδι στις δικές σας Ιθάκες, λοιπόν,
που ανοίγονται μπροστά σας και σας περιμένουν!
