Η τελετή εξελίχθηκε σε μια αληθινή πανδαισία, όπου η Ορθοδοξία και ο Ελληνισμός έγιναν ένα ενώ στο επίκεντρο βρέθηκε η Παναγία Σουμελά, η διαχρονική Μητέρα των προσφύγων.
Στις 10 Οκτωβρίου 2026 τελέστηκαν τα εγκαίνια του Ιερού Ναού Παναγίας Σουμελά και Αγίου Παϊσίου στο Αλεθρικό Λάρνακας.
Η ανέγερση αποτέλεσε προσπάθεια δύο δεκαετιών, συμβολίζοντας την κοινή ιστορική μνήμη και τον προσφυγικό ξεριζωμό Ποντίων και Κυπρίων.
Των ιερών ακολουθιών προεξήρχαν οι Μητροπολίτες Βεροίας και Τριμυθούντος, ενώ στρατιωτικά αγήματα της Εθνικής Φρουράς απέδωσαν τιμές.
Το έργο ολοκληρώθηκε παρά τις διαδοχικές κρίσεις, βασιζόμενο αποκλειστικά σε ιδιωτικές πρωτοβουλίες, εταιρικές χορηγίες και εθελοντική εργασία πολιτών.
Οι εορταστικές εκδηλώσεις και το προσκύνημα των πιστών θα συνεχιστούν με καθημερινές θείες λειτουργίες έως τις 17 Οκτωβρίου 2026.
Μέσα σε κλίμα βαθιάς θρησκευτικής κατάνυξης, εθνικής υπερηφάνειας και ανείπωτης συγκίνησης τελέστηκαν το πρωί του Σαββάτου, 10 Οκτωβρίου 2026, τα ιστορικά εγκαίνια του Ιερού Ναού Παναγίας Σουμελά και Αγίου Παΐσιου του Αγιορείτου στην κοινότητα Αλεθρικού της επαρχίας Λάρνακας. Το γεγονός αυτό ξεπερνά τα όρια μιας απλής θρησκευτικής τελετής· αποτελεί τη δικαίωση ενός εθνικού αγώνα δύο δεκαετιών για τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης.
Η προσέλευση των πιστών, ανάμεσα στους οποίους Ελληνοπόντιοι κάτοικοι του νησιού, ξεκίνησε από νωρίς το πρωί. Το πνευματικό πρόγραμμα άρχισε στις 7:30 μ.μ. με την ακολουθία του Όρθρου, συνεχίστηκε με την πανηγυρική Ακολουθία των Εγκαινίων –κατά την οποία μυρώθηκε ο ναός και καθαγιάστηκε η Αγία Τράπεζα– και ολοκληρώθηκε με την Πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία.
Η μητέρα των προσφύγων: Κοινή μοίρα, κοινός ξεριζωμός
Η τελετή εξελίχθηκε σε μια αληθινή πανδαισία, όπου η Ορθοδοξία και ο Ελληνισμός έγιναν ένα. Στο επίκεντρο βρέθηκε η Παναγία Σουμελά, η διαχρονική Μητέρα των προσφύγων.
Η ημέρα αυτή είχε έναν βαθύτατο συμβολισμό, καθώς ένωσε τον πόνο και τα βιώματα δύο κομματιών του ελληνισμού που γνώρισαν τη σκληρότητα του ξεριζωμού: από τη μία ο ποντιακός ελληνισμός της γενοκτονίας και της προσφυγιάς, και από την άλλη η Κύπρος της εισβολής και του εκτοπισμού.
Για τους Ελληνοπόντιους κατοίκους της Κύπρου, και ιδιαίτερα για τους Ποντίους της Τσάλκας που πρωτοστάτησαν στην ανέγερση, ο ναός αυτός δεν είναι απλώς ένα οικοδόμημα.
Είναι η ζωντανή απόδειξη ενός αδιάκοπου εθνικού αγώνα. Άνθρωποι κυνηγημένοι από τον Πόντο, που κατέφυγαν στη Γεωργία και στη συνέχεια εγκαταστάθηκαν μόνιμα στην Κύπρο, κατάφεραν να κρατήσουν άσβεστη τη φλόγα της πίστης και της εθνικής τους συνείδησης.
Αρχιερατική Συλλειτουργία και Στρατιωτικές Τιμές
Της θρησκευτικής πανήγυρης προεξήρχαν δύο διακεκριμένοι ιεράρχες, επισφραγίζοντας αυτή την πνευματική γέφυρα:
- Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ.κ. Παντελεήμων, ο οποίος ταξίδεψε ειδικά από την Ελλάδα, κομίζοντας την ευλογία της Παναγίας Σουμελά του Βερμίου (όπου φυλάσσεται το αυθεντικό κειμήλιο μετά τη διάσωσή του από την Τραπεζούντα).
- Ο οικείος ποιμενάρχης, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Τριμυθούντος κ.κ. Βαρνάβας, υπό την αιγίδα του οποίου τελέστηκε το ιστορικό διήμερο.
Η τελετή προσέλαβε ιδιαίτερο πατριωτικό χαρακτήρα καθώς στρατιωτικά αγήματα της Εθνικής Φρουράς απέδωσαν τις δέουσες τιμές, ενώ η ιερή εικόνα –πιστό αντίγραφο της αυθεντικής, στολισμένη με λουλούδια– εισήλθε με κάθε επισημότητα στον ναό. Τις ακολουθίες λάμπρυναν με τις ψαλμωδίες τους ο ψαλτικός χορός «ΟΚΤΑΗΧΟΝ» και η βυζαντινή χορωδία «Άγιος Σπυρίδων».
Μια πανστρατιά προσφοράς κόντρα στις συμπληγάδες
Η ολοκλήρωση του ναού, που ξεκίνησε το 2006, πέρασε μέσα από τις συμπληγάδες της οικονομικής κρίσης του 2013 και της πανδημίας.
Ωστόσο, η ιδιωτική πρωτοβουλία (με κύριο στυλοβάτη τον κ. Μιχάλη Ανδρέου των McDonald’s Κύπρου και τους Αδελφούς Χριστού) και μια πρωτόγνωρη πανστρατιά από απλούς πολίτες, εταιρείες (Τσιμέντα Βασιλικού, Λατομεία Λατούρος) και εθελοντές που εργάστηκαν δωρεάν, μετέτρεψαν το εργοτάξιο σε έναν λαμπερό ορθόδοξο ναό.
Ο ναός, μια εντυπωσιακή τρίκλιτη βασιλική επενδυμένη με λευκή πέτρα, αποτελεί πλέον τον νέο πνευματικό φάρο της Κύπρου. Είναι χτισμένος σε έναν υπερυψωμένο λόφο πάνω στον δρόμο που συνδέει το Αλεθρικό με το γειτονικό χωριό Κιβισίλι
Η στρατηγική αυτή τοποθεσία προσφέρει μια εντυπωσιακή, πανοραμική θέα της γύρω περιοχής θάλασσα από την μία και το Σταυροβούνι από την άλλη.
Οι εορτασμοί και το προσκύνημα θα συνεχιστούν με καθημερινές λειτουργίες καθ’ όλη την εβδομάδα, έως και τις 17 Οκτωβρίου 2026.
