Text follows in English

Της Γιώτας Δημητρίου

Με τη μαρίνα της Πάφου να έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον τριών-τεσσάρων μνηστήρων, τις μαρίνες Λεμεσού, Παραλιμνίου και Αγίας Νάπας έχουν ήδη ολοκληρωθεί -οι περισσότερες μέσα σε περίπου τέσσερα χρόνια- η μαρίνα (και το λιμάνι) της Λάρνακας, παραμένουν το σύγχρονο «Γεφύρι της Άρτας» και φαίνεται να εισέρχονται σε ακόμη μία νέα περίοδο αβεβαιότητας.

Το πλάνο που παρουσίασε η Αρχή Λιμένων Κύπρου (ΑΛΚ) αφήνει αρκετά ερωτήματα αναπάντητα, ενώ προβλέπει έναν ορίζοντα υλοποίησης που φτάνει μέχρι το 2045. Οι ασάφειες, σε συνδυασμό με τις αναμενόμενες αλλαγές στα Διοικητικά Συμβούλια της ΑΛΚ αλλά και στις κυβερνήσεις, δημιουργούν εύλογες ανησυχίες σε όσους αγωνιούν και επιθυμούν να δουν επιτέλους το πολυσυζητημένο έργο λιμανιού-μαρίνας Λάρνακας να παίρνει σάρκα και οστά.

Ωστόσο, ο Νίκος Χριστοδουλίδης είχε την ευκαιρία να χειριστεί το ζήτημα του λιμανιού-μαρίνας Λάρνακας και, μέσα από τις αποφάσεις της κυβέρνησής του, μας έδειξε μέχρι πού και με ποιον τρόπο ήταν διατεθειμένος να φτάσει: Από τον τερματισμό της συμφωνίας με την Kition χωρίς προσφυγή σε διαιτησία για τη διαφορά που είχε προκύψει (κάτι που προνοούσε η ίδια η συμφωνία, αλλά ο Βαφεάδης δεν πήγε σε διαιτησία, τερμάτισε τη συμφωνία), μέχρι τον αμφιλεγόμενο σχεδιασμό του Υπερταμείου Ελλάδας (με το ερώτημα «πόσο κόστισε τελικά;» να παραμένει και κατά γενική ομολογία να κρίνεται ως ένα “αχρείαστο και πρόχειρο πλάνο”), αλλά και την ανάθεση του έργου στην ΑΛΚ, η οποία συνοδεύτηκε από πολλά ερωτήματα.
Παράλληλα, η (έντονη και απόλυτη) απόρριψη εκ μέρους Κυβέρνησης Χριστοδουλίδη της επιλογής ενός ιδιώτη επενδυτή, ο οποίος υποστήριζε ότι διαθέτει τα κεφάλαια και μπορούσε να προχωρήσει άμεσα στην έναρξη των εργασιών, με βάση το Masterplan που είχε εγκριθεί από την πόλη και είχε εξασφαλίσει τις απαραίτητες αδειοδοτήσεις, αποτέλεσε σημείο έντονης συζήτησης.
Η πορεία του έργου επί θητείας Νίκου Χριστοδουλίδη συνεχίζει να προκαλεί προβληματισμό. Παρόλα αυτά είδαμε ξεκάθαρα (εντελώς ξεκάθαρα όμως) πως και με ποιους τρόπους διαχειρίστηκε το μεγαλύτερο πρότζεκτ της Λάρνακας ο κύριος Χριστοδουλίδης και η κυβέρνηση του. (Κύριε Βαφεάδη ένα ερώτημα για λιμάνι μαρίνα που σας είχε στείλει το SkalaTimes τι γίνεται; Μας είχαν απαντήσει γραπτώς από το γραφείο σας πως θα είχαμε απάντηση σε λίγες μέρες….πέρασαν μήνες και ακόμη αναμένουμε! -“Καλημέρα Γιώτα. Έχουμε λάβει το ηλεκτρονικό σου μήνυμα και το ερώτημα προς τον Υπουργό Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων κ. Βαφεάδη.  Θα επανέλθουμε με απάντηση το συντομότερο δυνατόν”. 11 Μαίου 2026).

Την ίδια ώρα, οι υπόλοιποι υποψήφιοι για την Προεδρία της Δημοκρατίας θα κληθούν να παρουσιάσουν τη δική τους «τράπουλα»: το δικό τους όραμα, το δικό τους χρονοδιάγραμμα και τις δικές τους προτάσεις και δεσμεύσεις για λιμάνι μαρίνα Λάρνακας. Και τότε η επαρχία Λάρνακας θα έχει την ευκαιρία να κρίνει ποιος υποψήφιος μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα το μεγαλύτερο αναπτυξιακό έργο της επαρχίας, ένα έργο που θα επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό το μέλλον της.

Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα. Για τους υποψηφίους πρόεδρους, αλλά και για τους Σκαλιώτες.

Θα παραμείνουμε απλοί θεατές σε αυτό το ατελείωτο έργο εμπαιγμών που μοιάζει με «θέατρο σκιών» ή θα απαιτήσουμε επιτέλους συγκεκριμένες απαντήσεις, χρονοδιαγράμματα και αποτέλεσμα για το λιμάνι και τη μαρίνα της Λάρνακας;

Will Larnaca Marina and Port become a pre-election wager in the presidential elections?

By Yiota Dimitriou

With Paphos Marina having attracted the interest of three to four potential investors, and the marinas of Limassol, Paralimni and Ayia Napa already completed — most of them within approximately four years — Larnaca Marina (and Port) remain the modern-day “Bridge of Arta”, appearing to be entering yet another period of uncertainty.

The plan presented by the Cyprus Ports Authority (CPA) leaves several questions unanswered, while setting an implementation horizon extending as far as 2045. The lack of clarity, combined with the anticipated changes to the CPA’s Boards of Directors as well as future governments, is raising legitimate concerns among those who are eager to finally see the long-discussed Larnaca Port-Marina project take shape.

However, President Nikos Christodoulides had the opportunity to handle the Larnaca Port-Marina issue and, through his government’s decisions, showed us how far — and in what way — he was willing to proceed: from the termination of the agreement with Kition without resorting to arbitration over the dispute that had arisen (despite arbitration being provided for in the agreement itself), to the controversial planning by Greece’s Superfund (with the question “how much did it ultimately cost?” remaining unanswered and the plan widely considered to have been “unnecessary and hastily prepared”), as well as the decision to assign the project to the CPA, which was accompanied by numerous questions.

At the same time, the government of Nikos Christodoulides’ strong — and absolute — rejection of the option of a private investor, who claimed to have the necessary funds and the ability to immediately begin construction works based on the Masterplan approved by the city and backed by the required permits, became a point of intense debate.

The progress of the project during Nikos Christodoulides’ presidency continues to raise concerns. Nevertheless, we have seen very clearly (indeed, absolutely clearly) how and through which methods Mr Christodoulides and his government managed Larnaca’s largest development project.

(Mr Vafeades, a question regarding the Larnaca Port-Marina issue that SkalaTimes had sent to you: what is the latest update? We were informed in writing by your office that we would receive a response within a few days… Months have passed and we are still waiting! — “Good morning Yiota. We have received your email and your question addressed to the Minister of Transport, Communications and Works, Mr Vafeades. We will return with an answer as soon as possible.” 11 May 2026.)

At the same time, the other candidates for the Presidency of the Republic will be called upon to present their own “cards”: their own vision, their own timeline, and their own proposals and commitments. And then Larnaca will have the opportunity to judge which candidate is best equipped to manage the largest development project in the district — a project that will significantly shape the future of the city.

Here is Rhodes, here is also the challenge. For the presidential candidates, but also for the people of Larnaca.

Will we remain mere spectators in this endless project of disappointments, resembling a “shadow theatre”, or will we finally demand clear answers, concrete timelines and results for Larnaca’s Port and Marina?