Της Φιλιώς Σάββα
Και εκεί που στην ήρεμη χώρα οι άνθρωποι τόλμησαν απλά να ρωτήσουν το «αν», το «πώς» και το «τι», ξαφνικά άρχισαν να γκρεμίζονται τείχη και να αδικούνται ψυχές υπόγεια νομιζόμενοι ότι μπορούσαν να εξαφανίσουν τον Νου και το Πνεύμα.
Κάπως έτσι και ο Προμηθέας προσπάθησε να βοηθήσει τους ανθρώπους να προκόψουν, να χτίσουν σπίτια και να αποκτήσουν γνώση—να μάθουν το «πώς» και το «τι». Ωστόσο, η τιμωρία των Θεών δεν έπληξε μόνο τον Προμηθέα, αλλά έστειλε όλα τα δεινά στους ανύποπτους ανθρώπους που απλά προσπαθούσαν να επιβιώσουν.
Ήταν πράγματι τόσο δύσκολο να χτιστεί το τείχος εγκαίρως; Έπρεπε πρώτα να αφεθούν οι βάρβαροι, με την έπαρση των «ημίθεων», να εισβάλουν στη χώρα και να λεηλατήσουν όλα όσα έχτισαν με μόχθο οι νοικοκυραίοι;
Μα το πιο τραγικό; Τελικά η χώρα ήταν ήδη γκρεμισμένη από μέσα! Δεν την γκρέμισαν οι βάρβαροι, όχι! Οι νοικοκυραίοι φταίνε—που τόλμησαν να ρωτήσουν πώς, τι και αν. Και απλά ρώτησαν…
Και μετά θυμήθηκαν την προφητεία της Θέμιδος! Ήταν εκείνη που συμβούλευσε τον Δία να ξεκινήσει τον Τρωικό Πόλεμο—για να ελαφρύνει τη Γη από το βάρος του υπερπληθυσμού των ανθρώπων, αλλά και για να αναδειχθούν οι «ημίθεοι» ήρωες!
Έτσι κι έγινε! Αναδείχθηκαν οι ψεύτικοι ήρωές τους, και ελάφρυνε η Γη αλυσιδωτά… από τους νοικοκυραίους! Και αυτό το ονόμασαν Χώρα!
