Γάλα τριαντάφυλλο

Γράφει ο Ηλίας Χρίστου
(Δικηγόρος, Λάρνακα)

Ποτέ δεν σκέφτηκα ότι θα έγραφα άρθρο με τίτλο το ροζ ρόφημα της νοσταλγίας των
παιδικών μας χρόνων, μα να που το κάνω, υπό το φώς του προεκλογικού σκηνικού που
έχει ήδη στηθεί. Έναυσμα για την συγγραφή του παρόντος αποτελεί η αντίδραση του ΔΗΣΥ
και του Ευθύμιου Διπλαρου για τις πινακίδες με πολιτικό και σατιρικό περιεχόμενο που
κυκλοφορήσαν ευρέως στο διαδίκτυο τις τελευταίες μέρες αλλά και η καταγγελία στην
αστυνομία του Δησυ για διάδοση fake news.
Ως αρχική τοποθέτηση να αναφέρω ότι παρατηρείται μονίμως στην πολιτική σκηνή του
τόπου μια προσπάθεια εργαλειοποιησης της Αστυνομίας και χρησιμοποίηση της ως μέσο
πολιτικού ξεκαθαρίσματος όταν κάτι δεν βολεύει το αφήγημα μας η όταν η πολιτική κριτική
που ασκείται βλάπτει στην ψηφοθηρία εν όψει εκλογών.
Το όλο ζήτημα άπτεται εκ νέου της ελευθέριάς της έκφρασης και του δικαιώματος των
πολιτών να εκφράζονται ελευθέρα και να κριτικάρουν ακόμα και με καυστικό ή και σατιρικό
περιεχόμενο τις πολιτικές επιλογές πολίτικών προσώπων ή και παρατάξεων. Έχουμε ξανά
τονίσει ότι όταν πρόκειται για πολιτικά πρόσωπα και πολιτική κριτική η ψαλίδα του
περιορισμού της ελευθερίας της έκφρασης διευρύνεται και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στην
νομολογία του έχει κρίνει ότι προσπάθεια περιορισμού της ελευθερίας της εκφράσεις σε
αυτές τις περιπτώσεις παραβιάζει της Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Επί του προκειμένου, είναι προφανές ότι οι σατιρικές πινακίδες έχουν στόχο την πολιτική
κριτική και όχι την διασπορά fake news κάτι το οποίο είναι ευδιάκριτο ακόμα και από τη
ματιά μικρών παιδιών. Φερειπείν η σατιρική πινακίδα που αναφέρεται στην βία κατά των
γυναικών έχει στόχο να κριτικάρει την πολιτική ευθύνη που ενδεχόμενα έχει ο ΔΗΣΥ καθώς
στελέχη πρώτης γραμμής του κατηγορούνται ενώπιον των κυπριακών δικαστηρίων ότι έχουν
κακοποιήσει με τον ένα η τον άλλο τρόπο γυναίκες.
Επίσης η πινακίδα με το γάλα τριαντάφυλλο και εκείνη κατά την άποψη μου και πάλι
στοχεύει στην πολιτική κριτική της επιλογής του Ευθύμιου Διπλαρου να κυκλοφορήσει βίντεο
στο οποίο φέρεται να καταναλώνει το γνωστό λαϊκό ρόφημα μαζί με τις συμπαθέστατες
φλαουνες. Και εδώ η επιλογή του Διπλαρου είναι και αυτή άκρως πολιτική καθώς με αυτή
του την κίνηση ήθελε να μεταδώσει ένα μήνυμα προς το εκλογικό σώμα. Πρώτιστος ότι
μοιράζεται με την γενιά του κοινές μνήμες καθώς άτομα της ηλικίας άνω των σαράντα στην
Κύπρο καταναλώναμε ευρέως το γάλα τριαντάφυλλο αλλά και δευτερευόντως ότι με την
κατανάλωση φλαουνων διατηρεί την παράδοση και τις αξίες του τόπου. Λέω εγώ τώρα…
Επέλεξε να το κάνει με ένα συμβολικό αλλά και ταυτόχρονα λαϊκίστικό τρόπο καθώς η
βρώση και η πόση ροφημάτων και εδεσμάτων δεν ενδείκνυται θα έλεγε κάνεις για μετάδοση
πολιτικών μηνυμάτων αλλά αντιθέτως θα περίμενε κάποιος να ακούσει θέσεις επί ζητημάτων
που απασχολούν την Κυπριακή κοινωνία ή και να δει πολιτική βούλησή για αλλαγή του
πολιτικού σκηνικού και καταπολέμηση της διαφθοράς κάτι το οποίο δεν συμβαίνει στην
προκειμένη περίπτωση αλλά αντιθέτως αποτελεί την εύκολή λύση για πολλούς πολιτικούς
στο κυπριακό πολιτικό σκηνικό.
Για τις πολιτικές επιλογές του λοιπόν, ο καθένας κρίνεται και μπορεί να σχολιαστεί ευμενώς
ή και δυσμενώς. Είναι μέσα στους κινδύνους του επαγγέλματος στο job description που λεμέ
Αγγλιστί. Μέρος της πολιτικής κριτικής μπορεί να είναι η σάτιρα η και το αυστηρό η και
καυστικό σχόλιο. Το να καταναλώνεις γάλα τριαντάφυλλο και φλαουνες ενέχεται να έχει
πολιτικό όφελος διότι κάποιοι θα συσχετιστούν με το μήνυμα το οποίο θέλεις να περάσεις
και να σε ψηφίσουν, κάποιοι άλλοι ενδεχόμενα να πικραθούν από την επιλογή καθώς όπως
ανέφερα και πιο πάνω θεωρούν τον συμβολισμό λαϊκίστικο ή και λίγο cheese.