Text follows in English
Μέσα από την νέα της ανάρτηση, η Ελληνίδα ευρωβουλευτής Ελεωνόρα Μελέτη τοποθετείται πάνω σε ένα από τα πιο ευαίσθητα ζητήματα της ψηφιακής εποχής: την τοξικότητα στα social media.
Μέσα από έναν προσωπικό και στοχαστικό λόγο, δεν στέκεται μόνο στα ίδια τα προσβλητικά σχόλια, αλλά επιχειρεί να εμβαθύνει στις ψυχολογικές ρίζες όσων τα παράγουν. Η ανάρτησή της ανοίγει έναν ευρύτερο προβληματισμό για την ενσυναίσθηση, την ψυχική υγεία και την ανάγκη κατανόησης πίσω από τη διαδικτυακή επιθετικότητα, πέρα από την απλή καταδίκη της. Εμείς ως SkalaTimes έχοντας υπάρξει ουκ ολίγες φορές θύμα τοξικών σχολίων συμφωνούμε απόλυτα με όλα όσα γράφει η γνωστή Ευρωβουλευτής.
Αυτούσια η ανάρτηση της:
Για χρόνια συζητάμε για την τοξικότητα στα social media.
Για το μίσος, τις προσβολές, την κακία που ξεχύνεται πίσω από μια οθόνη. Όμως αρχίζω να πιστεύω ότι το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι τα ίδια τα σχόλια. Είναι το σκοτάδι που κουβαλά μέσα του ένας άνθρωπος για να νιώσει την ανάγκη να γράψει αυτά τα σχόλια.
Τι πόνο κρύβει; Τι ματαίωση; Τι μοναξιά; Τι θυμό; Τι δυστυχία οδηγεί κάποιον να αφιερώνει χρόνο και ενέργεια για να μειώσει έναν συνάνθρωπο του…
Κ ξέρετε τι σκέφτομαι; Τα σχόλια μπορούμε να τα διαγράψουμε. Τους λογαριασμούς μπορούμε να τους μπλοκάρουμε. Τους κανόνες μπορούμε να τους αυστηροποιήσουμε. Όμως, ακόμη κι αν εξαφανιστούν τα λόγια, δεν θα έχει εξαφανιστεί το φορτίο που φέρουν αυτοί οι άνθρωποι. Κ είναι πολλοί . Είναι ανάμεσά μας.
Κάνουν σχέσεις. Κάνουν παιδιά. Κάνουν συνεργασίες κ έχουν μέσα τους αυτό το ψυχικό φορτίο να τους ορίζει κ να τους καθοδηγεί.
Και ίσως πρέπει να στρέψουμε την προσοχή μας και σε αυτό.
Όχι μόνο στο πώς θα περιορίσουμε την τοξικότητα, αλλά και στο πώς θα καταλάβουμε τι τη γεννά .
Γιατί πίσω από κάθε άνθρωπο που σκορπά μίσος, συχνά υπάρχει ένας άνθρωπος που έχει χάσει την επαφή με την ενσυναίσθηση, με την αγάπη, με την αίσθηση της αξίας του.
Δεν δικαιολογώ τη κακοποίηση. Ούτε αποδέχομαι τη βία.
Αναρωτιέμαι πως μπορεί καποιος να βοηθήσει τους ανθρώπους που πονούν τόσο πολύ.
Γιατί προσωπικα πλεον, πέρα απο τα σχόλια που διαβάζω κ για όλους, ακούω μια κραυγή ανθρώπων που έχουν ανάγκη βοήθειας.
Δεν έχω τη λύση. Αλήθεια. Κ γι αυτό στη φωτογραφία προσεύχομαι στον Κύριο να βάλει αυτός το χέρι του…
Eleonora Meleti speaks about the toxicity that is born behind the screen and opens up an important topic for discussion
Through her new post, Greek MEP Eleonora Meleti addresses one of the most sensitive issues of the digital age: toxicity on social media.
In a personal and reflective tone, she does not focus only on the offensive comments themselves, but attempts to delve deeper into the psychological roots of those who produce them. Her post opens a broader reflection on empathy, mental health, and the need to understand the human dimension behind online aggression, beyond simple condemnation. We at SkalaTimes, having ourselves been victims of toxic comments on more than one occasion, fully agree with everything written by the well-known MEP.
The post in full:
For years we have been talking about toxicity on social media.
About the hate, the insults, the malice that pours out from behind a screen. Yet I am beginning to believe that the real problem is not the comments themselves. It is the darkness that a person carries within in order to feel the need to write such comments.
What pain is hidden there? What frustration? What loneliness? What anger? What misery leads someone to devote time and energy to belittling a fellow human being…
And you know what I think? We can delete the comments. We can block the accounts. We can tighten the rules. But even if the words disappear, the burden carried by these people does not disappear. And there are many of them. They are among us.
They form relationships. They have children. They collaborate. And they carry within them this psychological weight that defines and guides them.
And perhaps we need to turn our attention to that as well.
Not only to how we can limit toxicity, but also to how we can understand what generates it.
Because behind every person who spreads hate, there is often a person who has lost touch with empathy, with love, with their sense of self-worth.
I do not justify abuse. Nor do I accept violence.
I wonder how someone can help people who are in such deep pain.
Because personally, from now on, beyond the comments I read about everyone, I hear a cry of people who need help.
I do not have the answer. Truly. And that is why in the photo I am praying to the Lord to intervene Himself…
