Γράφει ο Χρήστος Τούβε
(Από την ωραία Θεσσαλονίκη)
Email: touve30@gmail.com
Ξέρεις τι γίνετε μαζί σου;
Αναθεωρείς απόψεις, καταστάσεις και διδαγμένες αντιλήψεις του παρελθόντος.
Ωραία ως εδώ…
Άλλαζεις πορείες και κατευθύνσεις χωρίς την βασική πυξίδα σου όμως.
Ποια είναι αυτή;
Aυτό θα έπρεπε να το γνωρίζεις πριν κάνεις τα “καινούργια” βήματα ζωής, πριν ακόμα εξερευνήσεις μεθυστικές περιπέτειες που δεν σου αφήνουν ίχνη και μετά αναζητάς την χαμένη ατλαντίδα.
Δεν είναι καιρός για σφυριλατήσεις και μνημεία σε κάθε λογής σου πέρασμα.Αυτό έρχεται αφού αποδείξεις την αξία σου στο πέρασμα των ετών. Για να αποδείξεις αξία, πρέπει να εκμαιεύσεις ουσία πρώτα.Αλλά για να φτάσεις στην ουσία πρέπει να έχεις την πυξίδα σου…
Σεβασμός του χρόνου σου…Αυτή είναι η πυξίδα σου.
Ενώ το ξέρεις, κάνεις οικονομία στην ψυχή σου και βγαίνεις αλλοιωμένος.Φθαρμένος από ψεύτικες εικόνες και διαφορετικός από το αλλοτινό σου πριν.
Κάνε μία προσπάθεια να θυμηθείς ποιος είσαι και τι αξίζεις.Με αλτρουισμό και ευθύνη για το που θέλεις να φτάσεις και με ποιον.Μην κάνεις άλλο οικονομία σε ανθρώπους που δεν σέβονται το χρόνο σου.
Ξεπούλησέ τους αφιλοκερδώς γιατί αυτές οι μετοχές θα σου φέρουν ζημίες πολλές.Κάνε αυτό που από καιρό έπρεπε να κάνεις.
Σεβάσου το που δίνεσαι, πως ξοδεύεσαι και πως πεθαίνεις σε ασυνείδητες και απρόσωπες μορφές.Σε τελειωμένες αγκαλιές πριν καν αγκαλιαστείς.Άρχισε να κατανοείς ότι ο χρόνος , θα σου φερθεί αλύπητα αν δεν τον σεβαστείς.
Σ ‘ εκείνο το σημείο που ο εαυτός συναντάει την απόφαση του χρόνου, απλά δεν υπάρχει επιστροφή.Γι ‘ αυτό όσο ζεις, μάθε να σέβεσαι τον χρόνο που έχεις για το πως θα πράξεις.Κάνε μικρές παύσεις και κοίτα γύρω σου τα μικρά θαύματα που περιβάλλουν τον κόσμο σου.Νιώσε το αόρατο χάδι του χρόνου που δείχνει εικόνες κατευθείαν στο μνημονικό σου.Άμα σεβαστείς αυτό που έχεις στην διάθεσή σου, τότε θα επενδύεις τον χρόνο σου σε ωραίες αναμνήσεις.Άμα ξοδεύεις αλόγιστα την ροή του, τότε τα άγρια σημάδια του θα φανούν.
Αναρωτήσου αν ο χρόνος είναι σύμμαχος ή εχθρός…
Ένα θα σου πω: Την τελευταία φορά που τα είπα μαζί του, ήμουν μικρό παιδί.Μέχρι να ανοιγοκλείσω τα μάτια μου, έφτασα 30 και δεν σεβάστηκα πολλά. Σήμερα είναι μία καλή ευκαιρία πάντως για μία καινούργια σχέση μαζί του…Σκέψου το…
“Μία η ζωή, μικρό το πέρασμά μας”…
