Text follows in English
Ανάρτηση του βουλευτή Αμμοχώστου Γιώργου Κουκουμά:
1.Ο βίος και η πολιτεία του Νίκου Αναστασιάδη αποτελούν ντροπή για την χώρα. Θα έπρεπε να είναι στο σκαμνί της Δικαιοσύνης και όχι να ζητά και τα ρέστα. Υπενθυμίζουμε ότι πριν μερικά χρόνια με το γνωστό του θράσος δηλώσε κατά λέξη ότι αισθάνεται “άμωμος κι αμόλυντος”.
2. Όποιος στην πολιτική ζωή ή στην κοινωνία υπερασπίζεται ακόμα τον Αναστασιάδη, προσβάλλει τη νοημοσύνη και του τελευταίου Κύπριου και πιθανότατα κάπως συνδέεται μαζί του και με τις “δουλειές” του. Τα ίδια ισχύουν για όσους τον ξεπλένουν με θεωρίες “όλοι φταίνε”, “για το Μαρί δεν λέτε”, “να ειμαστε όλοι αγαπημένοι” κ.ο.κ.
3. Το σύστημα Αναστασιάδη δεν τέλειωσε με την λήξη της Προεδρίας του. Άλλωστε πριν φύγει, έπαιξε τα ρέστα του, φροντίζοντας η Προεδρία του κράτους και η ηγεσία της Εισαγγελίας να μείνει υπό τον ελέγχό του, δια αντιπροσώπων. Το ένα χέρι κλέβει και το άλλο κρύβει. Και συγκαλύπτει. Ένα γαϊτανάκι διαπλοκής και ομερτά.
4. Ο Αναστασιάδης είναι μεν η κεφαλή και ο εγκέφαλος, αλλά δεν είναι μόνος του. Ειναι προϊόν μιας παράταξης που όποτε κυβέρνησε τον τόπο, διαπράχθηκαν σκάνδαλα και κλοπές πλούτου ασύλληπτων διαστάσεων, από το χρηματιστήριο μέχρι το κούρεμα και τα διαβατήρια. Σίγουρα, αυτό δεν καθιστά όλα τα μέλη ή τους υποστηρικτές αυτής της παράταξης διεφθαρμένους. Τους καθιστά όμως “χρήσιμους” κομπάρσους στο φαγοπότι των από πάνω.
Πρωτίστως όμως, ο Αναστασιάδης και “οι άνθρωποί του” είναι καρπός από το θερμοκήπιο του συστήματος. Και γέννημα-θρέμμα μιας τάξης που -είτε με δουλειές πάνω από το τραπέζι, είτε με βρωμοδουλειές κάτω από το τραπέζι- στοιβάζει πλούτη για να φάνε και τα τρισέγγονά τους, την ώρα που ο μέσος Κύπριος δεν βγάζει τον μήνα
Post by Famagusta MP Giorgos Koukoumas:
- The life and political record of Nicos Anastasiades are a disgrace to the country. He should be standing before the courts, not demanding explanations from others. We remind everyone that a few years ago, with his well-known audacity, he declared verbatim that he felt “blameless and spotless.”
- Anyone in political life or in society who still defends Anastasiades is insulting the intelligence of even the last Cypriot citizen and is most likely connected in some way to him and to his “dealings.” The same applies to those who attempt to whitewash him with arguments such as “everyone is to blame,” “why don’t you talk about Mari,” “we should all get along,” and so on.
- The Anastasiades system did not end when his presidency came to an end. Before leaving office, he made one last effort to ensure that the Presidency of the Republic and the leadership of the Attorney General’s Office remained under his influence through proxies. One hand steals while the other conceals—and covers up. A continuous cycle of corruption, collusion, and omertà.
- Anastasiades may be the head and mastermind, but he is not acting alone. He is the product of a political faction that, whenever it governed the country, was associated with scandals and the plundering of wealth on an unimaginable scale—from the stock market scandal to the bank deposit haircut and the passport scheme. Of course, this does not mean that all members or supporters of this faction are corrupt. It does, however, make them “useful” extras in the feast enjoyed by those at the top.
Above all, Anastasiades and “his people” are the fruit of a system that nurtures such practices. They are the offspring of a class that—whether through legitimate business conducted above the table or shady dealings carried out beneath it—accumulates enough wealth to sustain even their great-grandchildren, while the average Cypriot struggles to make ends meet from month to month.
