Ο Χρίστος Χαρίτου ανοίγει τη καρδιά του στο SkalaTimes και με λόγια απλά, αλλά αληθινά μας περιγράφει πως είναι η η ζωή για έναν οικογενειάρχη υπάλληλο οδοκαθαριστή του Δήμου Λάρνακας σήμερα, σε μια Κύπρο που η ακρίβεια αγγίζει το κόκκινο!
SkalaTimes
Πώς είναι η ζωή για έναν οικογενειάρχη υπάλληλο του Δημαρχείου Λάρνακας;
Η ζωή… είναι σαν τον δρόμο που καθαρίζω κάθε πρωί. Όσο κι αν τον φροντίζω, η σκόνη και τα σκουπίδια επιστρέφουν την άλλη μέρα και ξεκινάμε για νέους αγώνες…. Έτσι και οι έγνοιες… Δεν τελειώνουν ποτέ. Ξυπνάω πριν βγει ο ήλιος, για να προλάβω να δω λίγο τα παιδιά πριν φύγουν για το σχολείο. Η κούραση με βαραίνει, αλλά η σκέψη ότι ταΐζω την οικογένεια μου, μου δίνει δύναμη.
Το να καθαρίζεις τους δρόμους μιας πόλης είναι ευθύνη;
Είναι ευθύνη, αλλά και τιμή. Όταν η πόλη ξυπνάει καθαρή, είναι σαν να κερδίσαμε μια μικρή μάχη. Μπορεί να μη φοράω κοστούμι και γραβάτα, αλλά το δικό μου «γραφείο» είναι η άσφαλτος, και το χαρτί μου είναι η σκούπα. Η αγάπη μου για τη Λάρνακα, την πόλη που γεννήθηκα και μεγάλωσα είναι μεγάλη και το να την υπηρετώ μέσα από μια δουλειά σαν αυτή, που μου δίνει την ευκαιρία να την διατηρώ καθαρή, μόνο τιμή είναι για μένα. Το πως το βλέπουν οι άλλοι, δεν με ενδιαφέρει.
Πώς σε αντιμετωπίζει ο κόσμος; Με σεβασμό;
Άλλοι με χαιρετούν με ένα «καλημέρα» που μου ζεσταίνει την ψυχή, κι άλλοι με προσπερνούν σαν να μην υπάρχω. Μα έμαθα να μη κρατάω κακία. Εγώ κάνω το σωστό, κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ μέσα από τη δουλειά μου, έντιμα και καθαρά και κοιτάω μπροστά.
Το να ζει ένας πατέρας την οικογένειά του με 1.200 ευρώ το μήνα, με τόση ακρίβεια δίπλα μας, είναι δύσκολο;
Δεν είναι δύσκολο… είναι καθημερινή μάχη. Κάθε μήνας είναι σαν να παλεύεις να φτάσεις στην απέναντι όχθη κολυμπώντας κόντρα στο ρεύμα. Κόβεις από εδώ, στερείσαι από εκεί. Τα παιδιά ζητάνε, κι εσύ λες «θα δούμε» ενώ ξέρεις ότι δεν θα δεις τίποτα αν δεν κάνεις θυσίες. Πρέπει να γίνουν μάχες από τον λαό και από τα κόμματα διότι στη μάχη μισθός – ακρίβεια, νικάει συντριπτικά η ακρίβεια. Αν σκεφτείς ότι μόνο γι βενζίνη χρειάζομαι 200 ευρώ το μήνα κι ένα σεβαστό ποσό για ενοίκιο, αντιλαμβάνεστε κάτω από ποιες συνθήκες αναγκάζομαι να ανταπεξέλθω κάθε μήνα. Δόξα το Θεό δεν φοβήθηκα τη δουλειά ποτέ, εργάζομαι σκληρά και πάντα προσπαθώ για ό,τι καλύτερο.
Ποια τα δικά σου όνειρα;
Όνειρο μου είναι να μπορώ να προσφέρω ό,τι καλύτερο στα παιδιά μου και στην σύζυγο μου, στην οποία οφείλω πολλά, είναι το στήριγμα και η δύναμη μου. Τα όνειρα μου είναι απλά, αλλά ουσιώδες για την ψυχή, διότι όπως λέει και το άσμα “η σωτηρία της ψυχής είναι πολύ μεγάλο πράμα”.
Τι θα ήθελες να δεις στην πόλη μας τη Λάρνακα;
Θα ήθελα να δω μια πόλη πιο καθαρή, όχι μόνο στους δρόμους αλλά και στις καρδιές. Να μάθουμε να σεβόμαστε τον τόπο μας και τους ανθρώπους που τον φροντίζουν, τον διπλανό μας, όποιος κι αν είναι αυτός. Να μην βλέπουμε τι επάγγελμα κάνει ή πόσα λεφτά κρατά για να του μιλήσουμε! Όπως γνωρίζεις μεγάλωσα σε μια καφετέρια που έγραψε ιστορία στην πόλη, μέσα από το Ambiance και τον πατέρα μου, έμαθα να είμαι κοινωνικός, να αγαπώ τον κόσμο και να κοιτάω το μέγεθος της καρδιάς του όχι της τσέπης του ή τα πτυχία του.
Ποιο το μήνυμά σου στους αναγνώστες του SkalaTimes;
Να μην ξεχνάτε ότι πίσω από κάθε καθαρό πεζοδρόμιο, υπάρχει ένας άνθρωπος που άφησε το κρεβάτι του χαράματα για να το καθαρίσει. Μια καλημέρα δεν κοστίζει τίποτα, αλλά μπορεί να κάνει τη μέρα μας πιο φωτεινή… ακόμα κι αν εμείς δουλεύουμε στη σκιά. Το μήνυμα μου, είναι περισσότερη ανθρωπιά και λιγότερη ανθρωποφαγία! Κι ένα τελευταίο, η καθαριότητα της πόλης μας δεν αφορά μόνο εμάς τους επαγγελματίες οδοκαθαριστές, αλλά και τον κάθε ένα που ζει στην πόλη. Αν πετάς σκουπίδια στο δρόμο κι αναμένεις από άλλους να τα καθαρίσουν, αυτό δεν είναι ούτε πολιτισμος, ούτε σωστό. Αν όλοι έχουμε έγνοια την καθαριότητα της πόλης μας, μπορούμε να την δούμε και πιο καθαρή και πιο όμορφη.
Με την ευκαιρία θέλω να ευχαριστήσω το SkalaTimes γι αυτή τη σύντομη συνέντευξη και να σας συγχαρώ που είστε πάντα δίπλα στον απλό άνθρωπο και στα προβλήματα της πόλης και επαρχίας Λάρνακας και των ανθρώπων της.
