Ο Μιχάλης Καλοπαίδης μιλά στο SkalaTimes για το πρώτο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Λάρνακας

Interview follows in English


Μετά από χρόνια αφοσίωσης μέσα από την Κινηματογραφική Λέσχη Λάρνακας, ο Μιχάλης Καλοπαίδης κάνει το επόμενο μεγάλο βήμα: φέρνει στην πόλη το πρώτο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Λάρνακας. Με υπαίθριες προβολές σε πάρκα, πλατείες και ιστορικούς χώρους, η Λάρνακα μεταμορφώνεται σε ένα τεράστιο θερινό σινεμά, όπου ο ευρωπαϊκός και κυπριακός κινηματογράφος συναντούν το κοινό, στη πόλη του Ζήνωνα.
Στη συνέντευξη που ακολουθεί, ο Πρόεδρος της Κινηματογραφικής Λέσχης Λάρνακας και καλλιτεχνικός διευθυντής του νέου θεσμού, μιλά για τις προκλήσεις, το όραμα και τη σημασία του φεστιβάλ που φιλοδοξεί να γίνει σημείο αναφοράς στον πολιτιστικό χάρτη της Κύπρου.

Συνέντευξη στη Γιώτα Δημητρίου

Μιχάλη, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Λάρνακας αποτελεί την πρώτη σας διοργάνωση αυτού του είδους. Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση στο να μετατρέψετε την ιδέα σε πράξη και ποιο ήταν το πρώτο βήμα για να φτάσετε μέχρι εδώ;
Η πιο μεγάλη πρόκληση στη Λάρνακα είναι η έλλειψη εξειδικευμένων υποδομών για τον κινηματογράφο. Με την αξιοποίηση όμως των δημόσιων χώρων, μετατρέπουμε αυτή
την μεγάλη πρόκληση σε ένα χαρακτηριστικό που θα κάνει το φεστιβάλ της Λάρνακας
να ξεχωρίζει.
Και αυτό επειδή το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Λάρνακας, με τις υπαίθριες του προβολές σε πάρκα και πλατείες, δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη σχέση του κινηματογράφου με τον δημόσιο χώρο.
Το πρώτο βήμα για να φτάσουμε μέχρι εδώ έγινε πριν 10 περίπου χρόνια. Το λέω αυτό γιατί το Φεστιβάλ είναι μια φυσική εξέλιξη της προσπάθειας που κάνει η εθελοντική ομάδα της Κινηματογραφικής Λέσχης Λάρνακας για να φέρει τον ποιοτικό ευρωπαϊκό κινηματογράφο κοντά στον κοινό της Λάρνακας, αλλά και να αναδείξει το έργο Κυπρίων δημιουργών.
Σήμερα η Λάρνακα μπορεί να υπερηφανεύεται για το κινηματογραφικό της κοινό και της αξίζει να έχει το δικό της φεστιβάλ. Ένα Φεστιβάλ που δεν σηματοδοτεί μόνο την αρχή ενός νέου θεσμού, αλλά αποτελεί και το επιστέγασμα μια διαχρονικής προσπάθειας από όλη την ομάδα της Κινηματογραφικής Λέσχης.

Πώς θα αξιοποιηθούν οι δημόσιοι χώροι της πόλης κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ και ποια δημιουργική διέξοδο προσφέρει αυτό στην τοπική κινηματογραφική κουλτούρα; Πως επιλέχθηκαν οι χώροι;
Κατά την διάρκεια του Φεστιβάλ θα μετατρέψουμε το Πάρκο Καλλιτεχνών, τον Δημόσιο Κήπο, την αυλή του Αρχαιολογικού Μουσείου και την Πλατεία Ζουχούρι σε Θερινά Σινεμά.
Είναι χώροι πολύ όμορφοι που λειτουργούν εξ ορισμού και ως χώροι συνεύρεσης για τους ανθρώπους της Λάρνακας. Χώροι που ενώνουν ανθρώπους από όλα τα στρώματα της κοινωνίας. Όπως και ο κινηματογράφος.
Τι πιο όμορφο λοιπόν, από το να έρθουμε όλοι μαζί σε αυτούς τους χώρους, όχι μόνο για να απολαύσουμε μια ταινία, αλλά και για να χαρούμε την πόλη μας.

Ποιες είναι οι θεματικές ή κινηματογραφικές πορείες που επιλέξατε για αυτή την πρώτη διοργάνωση; Τι είναι αυτό που διαφοροποιεί την επιλογή σας από άλλα φεστιβάλ στην Κύπρο;
Είναι ταινίες που αναδεικνύουν το έργο Κυπρίων δημιουργών, αλλά και κάποιες μεγάλες επιτυχίες του Ευρωπαϊκού κινηματογράφου που ο κόσμος δεν έχει την ευκαιρία να απολαύσει στις εμπορικές αίθουσες.

Πώς αντιλαμβάνεστε τον ρόλο του κοινού της Λάρνακας στην επιτυχία του φεστιβάλ; Πόσο σημαντική θεωρείτε τη δημιουργία κινηματογραφικής παιδείας και κουλτούρας μέσα από τέτοιες δράσεις; Η συζήτηση κατά τις βραδιές προβολών που αποσκοπεί;
Στην Κινηματογραφική Λέσχη προβάλλουμε ταινίες ολόχρονα, κάθε βδομάδα. Μετά από κάθε προβολή, αφιερώνουμε 10-15 λεπτά για να συζητήσουμε την ταινία που μόλις παρακολουθήσαμε. Αυτό δημιουργεί μια όμορφη εμπειρία γιατί ο καθένας μας μοιράζεται τον τρόπο με τον οποίο βίωσε την ταινία. Ανταλλάσσοντας σκέψεις, ξεκινάμε να βλέπουμε πράγματα που μπορεί να μην προσέξαμε, μηνύματα που μπορεί να μην αντιληφθήκαμε κλπ. Για μένα αυτή είναι η πιο όμορφη στιγμή της κάθε προβολής.

Δεδομένου ότι η είσοδος είναι ελεύθερη, πώς διασφαλίζετε τη βιωσιμότητα και την ποιότητα στο πρόγραμμα και την παραγωγή του φεστιβάλ; Ποιος είναι ο κοινωνικός του αντίκτυπος;
Οι δράσεις της Κινηματογραφικής Λέσχης στηρίζονται από το Τμήμα Σύγχρονου Πολιτισμού του Υφυπουργείου Πολιτισμού και τον Δήμο Λάρνακας. Η επιχορήγηση που λαμβάνουμε μας δίνει την δυνατότητα να καλύπτουμε τα πνευματικά δικαιώματα και την ενοικίαση εξοπλισμού.
Όμως ο σίγουρα ο πιο καταλυτικός παράγοντας για τη βιωσιμότητα της Κινηματογραφικής Λέσχης είναι η εθελοντική εργασία της ομάδας.
Ο κοινωνικός αντίκτυπος είναι ότι καταφέραμε να κάνουμε τον Ευρωπαϊκό και Κυπριακό
κινηματογράφο προσβάσιμο για όλους, αφού δίνουμε την ευκαιρία στον κόσμο της Λάρνακας να παρακολουθήσει, εντελώς δωρεάν, τις ταινίες που προβάλλονται στα σημαντικότερα Κινηματογραφικά Φεστιβάλ του κόσμου.

Ως πρόεδρος της Κινηματογραφικής Λέσχης Λάρνακας από το 2013, ποια θεωρείς τα πιο κρίσιμα στοιχεία για την καλλιέργεια ενός ενεργού και σταθερού κινηματογραφικού κοινού στην επαρχία; Βλέπω να πηγαίνετε σε χωριά της επαρχίας μας και ο κόσμος να αγκαλιάζει αυτές τις κινηματογραφικές βραδιές σις πλατείες, όπως πριν λίγες ημέρες πχ στους Τρούλλους.
Στην πόλη της Λάρνακας καταφέραμε να δημιουργήσουμε ένα σημαντικό κοινό μέσα από τη συνέπεια της πολιτιστικής μας δράσης. Δηλαδή τη διοργάνωση προβολών σχεδόν κάθε εβδομάδα, όλο τον χρόνο.
Προσπαθούμε να βγαίνουμε και εκτός αστικού κέντρου αλλά αυτό δεν είναι κάτι που μπορούμε να κάνουμε συχνά, λόγω έλλειψης υλικών και ανθρώπινων πόρων.
Αυτό που λείπει από την Κύπρο και θα μπορούσε να βοηθήσει στην περαιτέρω καλλιέργεια ενός κινηματογραφικού κοινού σε πιο οριζόντια βάση, θα ήταν η προβολή τέτοιων ταινιών και από τη δημόσια τηλεόραση.

Σε έχει απογοητεύσει ποτέ το κοινό της Λάρνακας σε βαθμό που να σκεφτείς: «τα παρατάω»;
Όχι. Αντίθετα μας δίνει δύναμη για να συνεχίσουμε.

Οι πολιτιστικές αρχές του τόπου σε έχουν απογοητεύσει, είτε με την ιδιότητα του προέδρου της Κινηματογραφικής Λέσχης είτε ως δημιουργού; Κι αν ναι, τι θα ήθελες να δείς να αλλάζει;
Ο Δήμος Λάρνακας ήταν πάντα δίπλα μας. Η στήριξη του ήταν και θα είναι πάντα καθοριστική για την βιωσιμότητα της Κινηματογραφικής Λέσχης.
Γι’ αυτό που υπάρχει επιτακτική ανάγκη είναι η δημιουργία χώρων με τον σωστό τεχνικό εξοπλισμό, γιατί λόγω των τεχνικών αλλαγών στον τρόπο διανομής των ταινιών, πολύ σύντομα δεν θα μπορούμε να προβάλουμε ταινίες.
Γι’ αυτό τον λόγο, η δημιουργία του Κέντρου Κινηματογράφου Λάρνακας στο κτήριο του ΡΕΞ είναι καθοριστική για την βιωσιμότητα της Κινηματογραφικής Λέσχης.
Ελπίζω σύντομα να βρεθεί και ο τρόπος για να δημιουργήσουμε και ένα μόνιμο θερινό σινεμά γιατί ο κόσμος της Λάρνακας μα έδειξε ότι το αγάπα, και πρέπει να βρεθεί ο τρόπος να το συνεχίσουμε, χωρίς να χρειάζεται αυτή η τεράστια χειρωνακτική εργασία που πρέπει να μπαίνει από τους εθελοντές κάθε εβδομάδα.

Η ταινία σας The Parrot Lady ταξίδεψε σε περισσότερα από 50 φεστιβάλ παγκοσμίως. Πώς αυτή η εμπειρία σε επηρέασε στη σημερινή σου ιδιότητα ως καλλιτεχνικού διευθυντή ενός φεστιβάλ στην Κύπρο;
Σίγουρα τα ταξίδια σε διάφορα σημαντικά φεστιβάλ του εξωτερικού αλλά και οι συνεργασίες με τα κρατικά φεστιβάλ της Κύπρου με έχουν βοηθήσει στο να χτίσω μια τεχνογνωσία για το τεχνικό κομμάτι του φεστιβάλ.
Σημαντικότερα όμως, έχουν επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο οραματίζομαι το μέλλον του φεστιβάλ αλλά και τον ρόλο του κινηματογράφου στην Λάρνακα γενικότερα.

Ποιο είναι το όραμά σου για την εξέλιξη του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Λάρνακας τα επόμενα πέντε χρόνια; Υπάρχει σκέψη για θεματική εξειδίκευση, σταθερή ετήσια λειτουργία ή και διεθνείς συνεργασίες;
Ελπίζω ότι η Λάρνακα θα κερδίσει τον τίτλο της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης γιατί αυτό, σε συνδυασμό με την δημιουργία του Κέντρου Κινηματογράφου Λάρνακας, θα μας επιτρέψει να υλοποιήσουμε τους στόχους που έχουμε θέσει για την πρώτη πενταετία του φεστιβάλ.
Αυτό συμπεριλαμβάνει επιπρόσθετες προβολές και κατά την διάρκεια της ημέρας, κάτι
που δεν είναι εφικτό στους ανοιχτούς χώρους, αλλά και ένα παράλληλο πρόγραμμα προβολών που θα συνδέεται με τη θεματική της πρότασης του Larnaka2030, το οποίο θα υλοποιηθεί σε συνεργασία με δύο σημαντικά διεθνή φεστιβάλ.

Και για το τέλος, ένα “γραφικό” αλλά απαραίτητο κλείσιμο, Μιχάλη μου: Ποιο είναι το μήνυμά σου στους αναγνώστες του SkalaTimes;
Τους προσκαλώ να έρθουν στις προβολές του Φεστιβάλ μας αλλά και στις τακτικές, εβδομαδιαίες μας προβολές για να γνωρίσουν από κοντά τον Ευρωπαϊκό Κινηματογράφο αλλά και να στηρίξουν με την παρουσία τους το έργο τον Κυπρίων δημιουργών. Θα χαρούμε να τους δούμε και να τους γνωρίσουμε.

Michalis Kalopaidis speaks to SkalaTimes about the first Larnaka Film Festival

After years of dedication through the Larnaka Cinema Society, Michalis Kalopaidis is taking the next big step: bringing to the city its very first Film Festival. With open-air screenings in parks, squares, and historic sites, Larnaca is transformed into a vast summer cinema, where European and Cypriot films meet the audience in the city of Zenon.
In the interview that follows, the President of the Larnaka Cinema Society and artistic director of the new institution talks about the challenges, the vision, and the importance of a festival that aspires to become a cultural landmark in Cyprus.

Interview by Yiota Dimitriou

– Michalis, the Larnaca Film Festival is your first event of this kind. What was the greatest challenge in turning the idea into reality, and what was the first step that brought you here?
The biggest challenge in Larnaca is the lack of specialized infrastructure for cinema. By making use of public spaces, however, we turn this major challenge into a defining feature that will make Larnaca’s festival stand out.
This is because the Larnaca Film Festival, with its open-air screenings in parks and squares, places particular emphasis on the relationship between cinema and public space.
The first step was taken about ten years ago. I say this because the Festival is a natural evolution of the efforts made by the volunteer team of the Larnaca Film Club to bring quality European cinema closer to Larnaca’s audience, as well as to highlight the work of Cypriot filmmakers.
Today, Larnaca can be proud of its cinema-going public, and it deserves to have its own festival. A Festival that not only marks the beginning of a new institution but also crowns the long-standing efforts of the entire Film Club team.

– How will the city’s public spaces be used during the festival, and what creative outlet does this offer to the local film culture? How were the locations chosen?
During the Festival we will transform the Artists’ Park, the Public Garden, the courtyard of the Archaeological Museum, and Zouhouri Square into open-air cinemas.
These are beautiful spaces that already function as places of gathering for the people of Larnaca—places that bring together people from all walks of life. Just like cinema itself.
So, what could be more beautiful than coming together in these spaces, not only to enjoy a film but also to celebrate our city?

– What themes or cinematic paths have you chosen for this first edition? What differentiates your selection from other festivals in Cyprus?
We are showcasing films that highlight the work of Cypriot filmmakers, as well as major European cinema successes that audiences rarely get the chance to enjoy in commercial theaters.

– How do you see the role of the Larnaca audience in the success of the festival? How important is the creation of cinematic education and culture through such initiatives? What is the aim of the post-screening discussions?
At the Film Club we screen films all year round, every week. After each screening, we dedicate 10–15 minutes to discuss the film we have just watched. This creates a wonderful experience, because each of us shares the way we perceived the film. By exchanging thoughts, we begin to see things we might have missed, messages we may not have noticed. For me, this is the most beautiful moment of every screening.

– Since admission is free, how do you ensure the sustainability and quality of the festival’s program and production? What is its social impact?
The activities of the Film Club are supported by the Department of Contemporary Culture of the Deputy Ministry of Culture and the Municipality of Larnaca. The funding we receive allows us to cover copyright fees and equipment rentals.
But the most decisive factor for the sustainability of the Film Club is certainly the voluntary work of the team.
The social impact is that we have managed to make European and Cypriot cinema accessible to everyone, giving the people of Larnaca the chance to watch, completely free of charge, films that are screened at some of the world’s most important film festivals.

– As president of the Larnaka Cinema Society since 2013, what do you consider the most crucial elements in cultivating an active and steady film audience in the district? I’ve seen you visiting villages in our region, where people warmly embrace these cinema nights in the squares—like recently in Troulloi.
In the city of Larnaca, we managed to create a significant audience through the consistency of our cultural activity—screenings almost every week, all year round.
We try to reach rural areas too, but this is not something we can do often due to limited material and human resources.
What Cyprus is missing—and what could help cultivate a broader film audience—would be the broadcasting of such films by public television.

– Has the Larnaca audience ever disappointed you to the point where you thought of giving up?
No. On the contrary, it gives us strength to continue.

– Have the cultural authorities of the country ever disappointed you, either as president of the Film Club or as a filmmaker? And if so, what would you like to see change?
The Municipality of Larnaca has always stood by us. Its support has been and will continue to be crucial for the sustainability of the Film Club.
What is urgently needed, however, is the creation of venues with proper technical equipment, because due to technological changes in film distribution, very soon we will no longer be able to screen films.
That’s why the creation of the Larnaca Film Centre in the historic Rex Cinema building is vital for the sustainability of the Film Club.
I also hope that soon we will find a way to establish a permanent open-air cinema, because the people of Larnaca have shown us they love it, and it must continue—without the enormous manual labor required every week from volunteers.

– Your film The Parrot Lady traveled to more than 50 festivals worldwide. How did this experience influence you in your current role as artistic director of a festival in Cyprus?
Certainly, traveling to major international festivals abroad, as well as collaborating with Cyprus’ state festivals, helped me build know-how for the technical aspects of organizing a festival.
More importantly, though, these experiences shaped the way I envision the future of our festival and the role of cinema in Larnaca overall.

– What is your vision for the development of the Larnaca Film Festival over the next five years? Are you considering thematic specialization, annual continuity, or even international collaborations?
I hope that Larnaca will win the title of European Capital of Culture, because this, combined with the creation of the Larnaca Film Centre, will allow us to achieve the goals we have set for the festival’s first five years.
This includes additional daytime screenings, something not feasible in open-air venues, as well as a parallel program of screenings linked to the theme of the Larnaka2030 proposal, which will be implemented in collaboration with two important international festivals.

– And finally, Michalis, one last but essential question: What is your message to the readers of SkalaTimes?
I invite them to join us at the screenings of our Festival as well as at our regular weekly screenings, to discover European cinema up close and to support Cypriot filmmakers with their presence. We would be delighted to see them and get to know them.

Share:

Facebook
Twitter
Pinterest
LinkedIn
On Key

Related Posts

Οι γοητείες του Καλοκαιριού

Text follows in English της συντακτικής ομάδας του SkalaTimes Το καλοκαίρι δεν είναι απλώς μια εποχή. Είναι μια αίσθηση. Είναι εκείνο το φως που ξυπνά

Επαναπατρίστηκε κυπριακή αρχαιότητα 3.900 ετών από Καναδά – Ένα χρόνο μετά, πείστηκε να την επιστρέψει ο ιδιοκτήτης

Text follows in English Μετά από πολύμηνες προσπάθειες που διήρκεσαν περίπου έναν χρόνο, ο κάτοχός της συμφώνησε να την επιστρέψει στην Κυπριακή Δημοκρατία, σηματοδοτώντας ακόμη

error: Content is protected !!