Το πολιτικό πλαίσιο των επερχόμενων βουλευτικών εκλογών διαμορφώνεται υπό το πρίσμα τριών αλληλένδετων κρίσεων — μιας βαθύτατης κρίσης εμπιστοσύνης στους θεσμούς, μιας διευρυμένης κρίσης εκπροσώπησης και μιας λανθάνουσας κρίσης της δημοκρατίας — που, σε συνδυασμό, σχηματίζουν μια εικόνα πολυκρίσης χωρίς ιστορικό προηγούμενο.
1. Η δραματική συρρίκνωση της εμπιστοσύνης στους θεσμούς: Με βάση τον αθροιστικό δείκτη, περισσότεροι από 3 στους 10 δεν εμπιστεύονται κανέναν θεσμό
Η συστηματική μέτρηση της κοινωνικής εμπιστοσύνης στους θεσμούς καθιερώθηκε στην Κύπρο με τις έρευνες του ΡΙΚ, το 1996. Διαθέτουμε έτσι εμπειρικά δεδομένα σε βάθος 30ετίας, που αποδεικνύουν, ότι η διάβρωσή της είναι διαχρονική και καθολική, ούτε προσωρινή, ούτε περιστασιακή. Η συνεχιζόμενη υποχώρησή της, που καταγράφεται και στη φετινή έρευνα του Μαρτίου 2026, είναι «ορατή δια γυμνού οφθαλμού». Είναι χαρακτηριστικό δε, ότι με βάση τον δείκτη αθροιστικής εμπιστοσύνης (0-10) στους 10 θεσμούς που διερευνώνται, προκύπτει ότι το 35% των πολιτών -δηλαδή περισσότεροι από 3 στους 10- δεν εμπιστεύεται κανέναν. Αντίθετα, μόλις 2% των ερωτηθέντων εμπιστεύεται και τους δέκα. Αυτή η εντυπωσιακή ασυμμετρία -35% έναντι 2%- αντιπροσωπεύει, μια κατάσταση συσσωρευμένης θεσμικής απογοήτευσης και δυσαρέσκειας (institutional disaffection), που υπερβαίνει τα συνήθη επίπεδα κρίσης και προσεγγίζει, μάλλον, αυτά της κατάρρευσης.
Ολόκληρο το ρεπορτάζ στον Φ: https://www.philenews.com/politiki/article/1714067/vouleftikes-ekloges-krisi-empistosinis-stous-thesmous-krisi-ekprosopisis-ke-sto-vathos-krisi-dimokratias/?utm_source=chatgpt.com
