Η ανεξάρτητη δημοσιογραφία αποτελεί θεμέλιο λίθο της δημοκρατίας. Ασκείται χωρίς εξαρτήσεις από κυβερνήσεις, κόμματα, πολιτικούς ή επιχειρηματικά συμφέροντα, με μοναδικό γνώμονα την αλήθεια, την αντικειμενικότητα και την ευθύνη απέναντι στην κοινωνία. Γιατί η επιλογή της ανεξαρτησίας σημαίνει πως επιλέγεις να βαδίσεις τον δύσκολο δρόμο, χωρίς συμβιβασμούς, με μοναδικό οδηγό τις αρχές και τη συνείδησή σου.
Της Γιώτας Δημητρίου
Το να κάνεις ανεξάρτητη δημοσιογραφία σημαίνει να μη σε στηρίζει κανένα κόμμα και κανένας πολιτικός. Κανένα κόμμα, ούτε καν αυτό με το οποίο ενδεχομένως ταυτίζεσαι περισσότερο, συμφωνείς στα περισσότερα ή ακόμη και είσαι μέλος του.
Το να κάνεις ανεξάρτητη δημοσιογραφία σημαίνει να μην έχεις κανέναν μεγάλο χορηγό που να σου υπαγορεύει τι θα γράψεις.
Το να κάνεις ανεξάρτητη δημοσιογραφία σημαίνει να γράφεις όλα όσα πιστεύεις ότι είναι σωστά για έναν καλύτερο κόσμο, επειδή πιστεύεις ότι η δημοσιογραφία είναι λειτούργημα.
Το να κάνεις ανεξάρτητη δημοσιογραφία σημαίνει να μην έχεις άντρα, γκόμενο, χορηγό, κάποιον πολιτικό ή άλλον αξιωματούχο να σε στηρίζει και συνάμα να σε κατευθύνει τι θα γράψεις.
Το να κάνεις ανεξάρτητη δημοσιογραφία σημαίνει να μη φοβάσαι να εκφράσεις τη γνώμη και την άποψή σου, με εξαίρεση ίσως κάποια ζητήματα του υποκόσμου, με τα οποία, για χάρη της ίδιας σου της ζωής, επιλέγεις να μην ασχοληθείς καθόλου.
Το να κάνεις ανεξάρτητη δημοσιογραφία σημαίνει οι μεν να σε κατηγορούν ότι στηρίζεις τους δε και οι δε ότι στηρίζεις τους μεν. Σημαίνει να δέχεσαι πυρά από παντού, ανάλογα με την ημέρα και με το αν δημοσίευσες κάτι υπέρ των μεν ή των δε.
Το να κάνεις ανεξάρτητη δημοσιογραφία σημαίνει να ασκείς, σε μεγάλο βαθμό, ένα είδος ακτιβισμού.
Σημαίνει, επίσης, πολλές φορές, να λες: «Δεν αξίζει σε αυτή τη χώρα και σε αυτή την κοινωνία να προσπαθώ να κάνω ανεξάρτητη δημοσιογραφία».
Σημαίνει, επίσης, να έχεις πολλούς haters.
Το να κάνεις ανεξάρτητη δημοσιογραφία σημαίνει ότι κάποιοι θα σου αποδίδουν χαρακτηρισμούς και θα σου κολλούν ταμπέλες, ανάλογα με τη δική τους ιδιοσυγκρασία, τον χαρακτήρα τους, τη μόρφωσή τους και, ενίοτε, το IQ τους.
Το να κάνεις ανεξάρτητη δημοσιογραφία στη σημερινή εποχή του στόμφου και του φανατισμού στα social media σημαίνει να ξιφομαχείς πολλές φορές με αγνώστους, οι οποίοι σε συναντούν κάτω από μια ανάρτηση του ΑΡΚΑ και έχουν σχηματίσει άποψη για σένα. Δεν πρόκειται να τους την αλλάξεις. Κανείς δεν κατάφερε να βγάλει τις παρωπίδες του άλλου με δύο ή τρία σχόλια στα social media.
Το να κάνεις ανεξάρτητη δημοσιογραφία σημαίνει να αποδέχεσαι ότι ένα μεγάλο ποσοστό αυτού του λαού επιλέγει να κρίνει εξ ιδίων τα αλλότρια και να βάζει τους πάντες στο ίδιο καζάνι – ή στο καζάνι που τον βολεύει.
Έγραψες, για παράδειγμα, ότι διαφωνείς με την ύπαρξη ισραηλινού λόμπι στο κυπριακό Κοινοβούλιο; Θα πουν ότι “έχεις κατεύθυνση από τους αριστερούς”. Την επόμενη μέρα αναδημοσίευσες την ανάρτηση του τάδε δεξιού στελέχους; Θα πουν ότι ακολουθείς τη γραμμή της Δεξιάς. Μεθαύριο αναδημοσίευσες ανάρτηση του ΕΛΑΜ; Ε, κάτι συμβαίνει… Ίσως τελικά προσχώρησες στο ΕΛΑΜ!
Και τα σενάρια, μαζί με τα πυρά και τις κατηγορίες, θα σε βρίσκουν στο δόξα πατρί, αν αποφασίσεις να ακολουθήσεις τον δρόμο της ανεξάρτητης δημοσιογραφίας, έχοντας ως γνώμονα την αλήθεια.
Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι: ανεξάρτητη δημοσιογραφία δεν σημαίνει να είσαι απολίτικος ούτε να γράφεις «ό,τι να ’ναι». Σημαίνει να έχεις μια άποψη στην οποία πιστεύεις, να προσπαθείς να είσαι αντικειμενικός και να ενεργείς με συνέπεια και υπευθυνότητα. Και αν κάνεις λάθος, αν αδικήσεις κάποιον, θα είναι εν αγνοία σου. Όταν το αντιληφθείς, θα βγεις δημόσια και θα το παραδεχτείς.
Αυτό σημαίνει ανεξάρτητη δημοσιογραφία.
Και δεν την ασκείς επειδή αξίζει στον τόπο ή στην κοινωνία, (πολλές φορές ούτε ο τόπος, ούτε η κοινωνία θα το εκτιμήσουν), αλλά επειδή αυτό προστάζουν οι δικές σου αρχές.
Για όποιον το εκτιμήσει, καλώς.
Για όποιον, αντιθέτως, έχει παρωπίδες και σε κατηγορεί, πάλι καλώς.
Έχει ο Θεός.
