Της Γιώτας Δημητρίου
Μπορεί κανείς να γράφει για ώρες, για μέρες, για το ΕΛΑΜ, πρωτίστως επειδή αξίζει να ξεσκεπάζει κανείς τα πέπλα ψεμάτων και παραπληροφόρησης που με τόση μαεστρία σερβίρει στον κόσμο.
Μπορεί να πει κάποιος: «μόνο το ΕΛΑΜ το κάνει αυτό;» Φίλε, δεν το κάνει μόνο το ΕΛΑΜ, αλλά είναι το μόνο ακροδεξιό κόμμα που το κάνει. Οπότε οι κίνδυνοι έχουν άλλη σημασία και βάρος.
Επί της ουσίας του άρθρου γνώμης μου σήμερα: εδώ και λίγα 24ωρα παίζει η είδηση πως Ισραηλινοί αγόρασαν ένα χωριό στη Λεμεσό (αν το αγόρασαν ολόκληρο ή το 80%, όπως δήλωσε στο ΣΙΓΜΑ ο κοινοτάρχης Άρσους-Βάσας-Τρόζενας, Γιαννάκης Γιαννάκη, δεν έχει σημασία).
Η στοχοποίηση μεταναστών και αλλοδαπών χαμηλού εισοδήματος είναι στην ημερήσια διάταξη των δηλώσεων των στελεχών του ΕΛΑΜ (μάθαμε απ’ έξω τα ωραία βιντεάκια τους): ρητορική «δημογραφικής απειλής», «πρώτα οι Κύπριοι» κτλ.
Η αντίφαση πολιτικής συμπεριφοράς του ΕΛΑΜ έρχεται όταν η επιλεκτική σιωπή για ξένους επενδυτές, κεφάλαια, real estate είναι εκκωφαντική. Η ανοχή σε ξένους με οικονομική ισχύ έρχεται σε αντίθεση με τη μη ανοχή στους φτωχούς ξένους.
Πώς ακριβώς οι φτωχοί αλλοιώνουν τον πολιτισμό μας, αλλά οι πλούσιοι που αγοράζουν ολόκληρα χωριά δεν αξίζουν ούτε μιας ανακοίνωσης από το ΕΛΑΜ;
Επειδή, αν τους ενοχλούν μόνο οι φτωχοί ξένοι, τότε ίσως πρέπει να αλλάξουν το σύνθημα τους σε «έξω οι φτωχοί από τη χώρα μας», αντί σε συνθήματα κατά αλλοδαπών.
Από την άλλη, μιας και βρισκόμαστε στη Λάρνακα, τα στελέχη του ΕΛΑΜ ενοχλούνται από τους ξένους στη Μακαρίου (και καλά κάνουν, διότι όντως έχει γίνει γκέτο η περιοχή και κάτι πρέπει να γίνει), αλλά για τους ξένους πλούσιους στην περιοχή Αγίου Λαζάρου, που έχουν συναγωγή, έχουν κυπριακή αστυνομία να τους φυλάει και έχουν βάλει σε ρίσκο την περιοχή λόγω της πολιτικής κατάστασης στη χώρα τους, το ΕΛΑΜ δεν βγάζει κιχ.
Αν συμφωνήσουμε (και νομίζω θα συμφωνήσουμε) πως πρέπει να προσέξουμε να μην γίνουμε μειονότητα στη χώρα μας, που είναι μισή, αφού την άλλη μισή την κρατά παράνομα ο Αττίλας, τότε οι ευαισθησίες μας δεν πρέπει να είναι επιλεκτικές αλλά ούτε και ταξικές.
Και άντε εμείς να είμαστε και λάθος και επιλεκτικοί, αλλά ένα κόμμα που βρίσκεται μέσα στη Βουλή δεν μπορεί να δίνει τέτοιες παραστάσεις κοροϊδίας και να κερδίζει κόσμο με συνθήματα κατά των ξένων και «Πρώτα η Κύπρος», αλλά όταν αγοράζεται ένα ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΧΩΡΙΟ από ξένους να μην βγάζει κιχ.
Τέλος, το πρόβλημα της ακροδεξιάς δεν ήταν ποτέ τόσο απλό όσο παρουσιάζεται. Ο αποκλεισμός ομάδων που «θεωρούνται κατώτερες» και η συνεργασία με οικονομικές ελίτ (πχ στις μερες μας με τη Αρχιεπισκοπή) παραπέμπουν σε άλλες, σκοτεινές εποχές.
Ναι, η ιστορία επαναλαμβάνεται!
Και αυτά δεν είναι θεωρίες ενός άρθρου γνώμης, είναι η πραγματικότητα, για όσους θέλουν να τη βλέπουν.
