Της Γιώτας Δημητρίου
Η ατάκα «ίντα οι άλλοι εν καλύττεροι;» έχει αρχίσει να μου προκαλεί σοβαρό πονοκέφαλο. Σε αυτή την κατρακύλα του τόπου, (ακρίβεια, φτώχεια, στεγαστικό, διαφθορά, σκάνδαλα, ανισότητες κτλ.), αντί να γίνουμε αυστηροί κριτές, χάσαμε κάθε λογική. Βεβαίως, αυτό δεν είναι κάτι νέο, έτσι ήταν πάντα ο κόσμος, σε περιόδους κρίσης η κατρακύλα γίνεται απότομη και, δυστυχώς, ασυνείδητα.
Βλέπω κάποιους υποψήφιους («διάσημους» και μη) και δεν ξέρω αν πρέπει να γελώ ή να κλαίω.
Το κριτήριο πλέον δεν είναι οι γνώσεις, δεν είναι η σοβαρότητα, δεν είναι μια στοιχειωδώς καθώς πρέπει συμπεριφορά. Είναι οι ατάκες στα social media και το να πείσουμε ότι «δεν είμαι πολιτικός, αλλά…».
Νομίζω -και το λέω με πλήρη συνείδηση της πρότασης- τέτοια καραγκιοζιλίκια σε προεκλογική δεν ξαναείδαμε, ούτε τόσα «αστέρκα» να θέλουν να μπουν μέσα στη Βουλή.
Παλιά είχαμε τον Ούτοπο, γελούσαμε, οκ, αλλά ήταν ένας και «διαφορετικός». Σήμερα, τα «αστέρκα» που δεν θα έπρεπε να είχαν το θράσος να θέλουν να μπουν στη Βουλή είναι πολλά.
Κάποιοι είναι έτοιμοι να μετατρέψουν το «ναό της Δημοκρατίας», τη Βουλή, σε live, stories και ό,τι άλλο πουλά. Σοβαρότης μηδέν!
Βεβαίως, η δημοκρατία δίνει το δικαίωμα σε όλους να εκλέγονται και να ψηφίζουν.
Αλλά το «γνώθι σαυτόν» μάς σώζει.
Κι εγώ έχω απωθημένο να διδάσκω λογοτεχνία σε πανεπιστήμιο του Cambridge, αλλά δεν θα στείλω βιογραφικό, ούτε θα διεκδικήσω θέση, γιατί με πτυχίο δημοσιογραφίας και χωρίς διδακτορικό δεν…
Το «γνώθι σαυτόν» φίλοι μου!
Πόσο μάλλον να διεκδικείς μια θέση μέσα στον ναό της Δημοκρατίας, εκεί όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις για τις ζωές του κόσμου, το μέλλον του λαού και του τόπου, και να μην ξέρεις καν ποιος είναι ο πατέρας της Δημοκρατίας (μην το γκουγκλάρεις, είναι ο Κλεισθένης – 6ος αι. π.Χ.) και τη βασική αλφαβήτα της πολιτικής.
Η κοινωνία σήμερα δημιουργεί είδωλα και «αστέρκα» ανάλογα με το πόσους ακολούθους και likes έχουν στα social media, αλλά όταν αυτοί οι τόσο άσχετοι πολιτικά, αλλά διάσημοι στα social media, μπουν στη Βουλή (και θα είναι εκεί για πέντε χρόνια), τα sad emoji και οι απογοητευμένες αναρτήσεις δεν θα μας σώζουν -βασικά τίποτα δεν θα μας σώζει!
Αν μπορούμε να σώσουμε ό,τι ακόμη σώζεται, είναι να φέρουμε τον νου μας και να ψηφίσουμε με σοβαρότητα σοβαρούς ανθρώπους, που θα σταθούν, χωρίς καραγκιοζιλίκια, δίπλα στον λαό, μέσα από ψηφοφορίες, νομοθεσίες και άλλες δράσεις μέσα στη Βουλή.
Αυτό το show της κακιάς ώρας που βλέπουμε προεκλογικά να παρελαύνει στα social media θα το πληρώσει -όπως πάντα- ο λαός!
Αλλά στο χέρι του λαού είναι να μην δώσει το πράσινο φως σε παλιάτσους να μπουν μέσα στη βουλή.
Ας ευχηθούμε να επικρατήσει η λογική, για το καλό του τόπου και του λαού.
Ένας μήνας έμεινε….
