Οι άνθρωποι κάνουν λάθη. Κάνουν λάθη συχνά.
Πολλές φορές αναλόγως με την ποιότητα της προσωπικότητας τους, είναι και το μέγεθος και το είδος των σφαλμάτων που διαπράττουν.
Λέγεται πως ο δραστήριος άνθρωπος ενδέχεται να κάνει και τα περισσότερα λάθη.
Ο αρχαίος τραγικός, Ευριπίδης, το είχε διατυπώσει κάπως έτσι: “Ο πλείστα πράττων, πλείσθ’ αμαρτάνει βροτών”, (αυτός που κάνει τα περισσότερα κάνει τα περισσότερα λάθη).
Το ζήτημα είναι να αναγνωρίζουμε αυτά τα μαύρα στίγματα στο παζλ της ζωής μας, που λέγονται “λάθη” και να επανορθώνουμε. (Αν, βεβαίως, έχουμε την πολυτέλεια να τα διορθώσουμε).
Επιπλέον, όσον αφορά τα κεφάλαιο αυτό, “λάθη”, έχω την εντύπωση ότι εμείς που διαθέτουμε ανεπτυγμένο εκείνο το ευλογημένο E.I (Emotional Intelligence), συχνά κάνουμε λάθη που δεν πλήττουν μόνο τους άλλους, αλλά πρωτίστως τους ίδιους μας τους εαυτούς.
Συχνά συμπεριφερόμαστε σύμφωνα με εκείνο το παιδί που κουβαλάμε μέσα μας και όχι τον ενήλικα που είμαστε. (Και μετά, στο rewind που εκτυλίσσεται μέσα στο μυαλό μας, διερωτόμαστε “wtf?”)
Όλα αυτές οι σκέψεις, περί σφαλμάτων, ενισχύθηκαν σήμερα που τελείωσα το βιβλίο της Lori
Nelson Spielman “Αύριο είναι μια καινούρια μέρα”, εκδόσεις Διόπτρα. Ένα βιβλίο που κάποια στιγμή θα δούμε και σε ταινία, αφού εταιρεία Fox 2000 έχει αγοράσει τα δικαιώματα της κινηματογραφικής μεταφοράς του βιβλίου.
Εν πάση περιπτώσει.
Το θέμα μας εδώ είναι ότι τα λάθη γίνονται, για να διορθώνονται.
Στις περιπτώσεις που δεν υπάρχει τέτοια πολυτέλεια, τουλάχιστον ας μαθαίνουμε μέσα από αυτά.
——————————————-
Πιο κάτω ένα μικρό απόσπασμα απ’ το βιβλίο “Αύριο είναι μια καινούρια μέρα” (σελίδα 196)
“Ίσως να θυμάσαι την ιστορία που σου έλεγα για τον γέρο που αναζητούσε την ευτυχία. Περιπλανιέται σε όλο τον κόσμο, ζητώντας απ’ όποιον συναντάει να του πει το μυστικό της ευτυχισμένης ζωής.
Όμως, κανείς δεν μπορεί να εκφράσει αυτό το φευγαλέο μυστικό. Τελικά, ο γέρος συναντάει έναν Βούδα που δέχεται να του αποκαλύψει το μυστικό.
Ο Βούδας σκύβει και πιάνει τα χέρια του γέρου. Κοιτάζει τα κουρασμένα μάτια του και του λέει: “Μην κάνεις κακά πράγματα. Πάντα να κάνεις καλά πράγματα”.
Ο γέρος τον κοιτάζει σαστισμένος. “Μα αυτό είναι απλούστατο. Το ήξερα από τότε που ήμουν τριών χρονών!”.
“Ναι”, λέει ο Βούδας. “Όλοι το ξέρουμε στην ηλικία των τριών χρόνων. Αλλά στα ογδόντα μας το έχουμε ξεχάσει”.
