Γράμματα αναγνωστών για την μέρα του Αγίου Βαλεντίνου
Με ρωτάς τι αισθάνομαι…τι έχω στην ψυχή μου…άραγε δεν άκουσες τι σου ψιθύρισε η καρδιά μου;
Δεν είδες τι σου έδειξαν τα μάτια μου; Μήπως δεν ήθελες να ακούσεις; Μήπως δεν ήθελες να δεις και έτσι έστρεψες αλλού το βλέμμα; Τώρα ρωτάς…γνωριζεις αληθεια τον λογο για τον οποιο ρωτας; Εισαι σιγουρος για αυτο που θα αντιμετωπισεις; Έχεις σκεφτεί πως θα νιώσεις όταν σου ανοιξω την καρδια μου και αντικρυσεις εκει το πορτρετο σου; Όταν κρυφοκοιταξεις εκει μεσα,σε αυτα τα βαθη,στα εσωψυχα μου και συναντησεις το προσωπο σου,πως θα νιωσεις; Μηπως ταχα νιωσεις τυψεις; Τυψεις που δεν καταλαβες ποιο ειναι το προσωπο που βρισκεται εκει,τυψεις που δεν αντιληφθηκες την προειδοποιηση μου για αυτο που θα αντικρυζες; Για τον μονο λογο για τον οποιο θα επρεπε πραγματικα να αισθανθεις τυψεις ειναι γιατι φωλιασες ολα αυτα τα συναισθηματα μαζι με το προσωπο σου μεσα μου…τα δημιουργησες,τα γιγαντωσες και μετα τα στοιβαξες προσεκτικα σε αυτη την δυσπροσιτη γωνια του εαυτου μου…και επειτα τι;
Κλειδαμπαρωσες αυτο το μερος και αποχωρησες θριαμβευτικα σαν μετα απο ενα σπουδαιο κατορθωμα…και ηταν κατορθωμα,στο αναγνωριζω…δεν ειναι ευκολα πραγματα αυτα,δεν τα καταφερνει ο καθενας…και τωρα ζητας να ανοιξω αυτο το μερος,να ριξεις μια κλεφτη ματια μεσα…σκεψου,ξεχασες ακομα και το οτι εσυ το σφραγισες,εσυ εκλεψες σαν αγροικος το κλειδι και δεν το ξαναειδα…πως να ανοιξω λοιπον τα εσωψυχα μου,πως να σε σπρωξω να βγεις απο εκει μεσα και να εισελθει αλλος…ειναι αναγκαιο πια ή να γυρισεις ή να μου επιστρεψεις το κλειδι της ψυχης μου,να αντικαταστησω ολα αυτα που με στοιχειωσαν…
Με εκτίμηση, μια καρδιά.
Χ.Σ
