Της Γιώτας Δημητρίου
Το τελευταίο Σκαλιώτικο θέμα συζήτησης είναι η Λεωφόρος Φανερωμένης, για την οποία παραπονιέται πολύς κόσμος. Κάποιοι παραπονιούνται έτσι κι αλλιώς. Άλλοι είδαν φως και μπήκαν («ωραία, θα τα χώσουμε πάλι του δημάρχου») και άλλοι, επειδή νηφάλια και σοβαρά βλέπουν πως η κατάσταση, όπως είναι σήμερα, μόνο ταλαιπωρία δημιουργεί και είναι προβληματική, όχι μόνο για τους κατοίκους της περιοχής αλλά και για όσους χρησιμοποιούν την εν λόγω λεωφόρο.
Παρά τον «σάλο», ο Δήμαρχος -ή έστω ο Δήμος- δεν έχει βγάλει μέχρι στιγμής μια ανακοίνωση για να καθησυχάσει, αν μη τι άλλο, τα πλήθη ή να εξηγήσει. Διότι, φίλτατε Δήμαρχε, δεν είναι 4-5 που κάνουν παράπονα -οι συνήθεις ύποπτοι που με την πρώτη ευκαιρία «τα χώνουν» στον δήμαρχο, προφανώς επειδή βλέπουν παντού κομματικά σύμβολα. Είναι αρκετός κόσμος.
Τα πιο πάνω είναι γεγονότα. Όχι η άποψή μου. Γεγονότα.
Πάμε τώρα στην άποψή μου, διότι περί άρθρου γνώμης πρόκειται.
Σε αυτή την πόλη μας έχει φάει η μεμψιμοιρία. Φυτεύτηκαν 320 δέντρα στο κέντρο της πόλης και δεν έγραψε κανένας κάτι καλό -μόνο το SkalaTimes.
Έγιναν πάρκα και, επιτέλους, έχουν τα παιδιά μας πάρκα ευρωπαϊκών προδιαγραφών -Πάρκο Τσιακκιλερού, Πάρκο Σαλίνα, Παττίχειο και άλλα. Κι όμως, βρήκαμε μόνο τα στραβά να γράψουμε στα social media. Τα «μπράβο» ήταν πολύ λίγα.
Άσε που κάποιοι ασκούν κριτική κυριολεκτικά από τον καναπέ, χωρίς να έχουν πάει να δουν αυτό το οποίο κρίνουν. «Το είδα σε φωτογραφία». ΟΚ.
Σε αυτή την πόλη τα βλέπουμε όλα κομματικά. Με ένα θαμπωτικό φανατισμό που μας θολώνει τη σκέψη, λες και το μέλλον των παιδιών μας και της πόλης μας θα επηρεαστεί από το όποιο κόμμα!
Το μέλλον των παιδιών μας και της πόλης μας θα επηρεαστεί από τα έργα στην πόλη μας, τις δράσεις στην πόλη μας και -guess from what else- από τις δικές μας πράξεις και στάσεις.
Η υποφαινόμενη, που κατηγορείται για «κομματόσκυλο», με άνεση προβάλλει όλα τα καλά, από οποιοδήποτε κόμμα κι αν προέρχονται, και με την ίδια άνεση ασκεί κριτική εκεί όπου θεωρεί αναγκαίο, από οποιοδήποτε κόμμα κι αν προέρχεται ο οποιοσδήποτε.
Λέμε ότι θέλουμε μια καλύτερη πόλη και κρίνουμε νυχθημερόν τους άλλους. Πόσα άδικα έχουμε φορτώσει στον Βύρα; Έκανε έργα όσο κανένας άλλος Δήμαρχος και εμείς, με το τόξο στο χέρι, ασκούμε κριτική λες και μόνο κακά έχει κάνει.
Εμείς τι έχουμε κάνει ως πολίτες της πόλης; Αυτή είναι η ερώτηση εκατομμυρίου!
Μας νοιάζει μόνο η επιχείρηση και η τσέπη μας και ζητάμε από τον Δήμο, τον Δήμαρχο, τον έναν, τον άλλον, να κάνουν έργα;
Ναι, οι αξιωματούχοι της πόλης έχουν υποχρέωση να κάνουν έργα. Γι’ αυτό έχουν εκλεγεί. Αλλά κι εμείς, ως πολίτες, ως δημότες, ως κάτοικοι αυτής της πόλης, δεν έχουμε μόνο δικαιώματα. Έχουμε και υποχρεώσεις.
Κάθε πρωί που περνώ από το Δημοτικό Προδρόμου, στο διπλανό σπίτι, βλέπω την κυρία Κατίνα να σκουπίζει τον δρόμο. Καθαρίζει τον δρόμο! Δεν περιμένει τον υπάλληλο του Δήμου. Και προφανώς δεν έχει facebook να ασκήσει κριτική ή να βάλει φωτογραφία της που καθαρίζει το πεζοδρόμιο της και τον δρόμο μπροστά από το σπίτι της.
Η μαμά της Ξένιας, λίγο πιο κάτω, στην ίδια γειτονιά, κάθε πρωί δεν σκουπίζει μόνο τον δικό της δρόμο αλλά και απέναντι, στους άλλους.
Αυτές οι πράξεις είναι συμβολισμοί. Είναι παραδείγματα που μας λένε δύο πράγματα:
- Μην τα περιμένουμε όλα από τον Δήμο. Ας κάνουμε κι εμείς ό,τι μπορούμε.
- Ας μη μας νοιάζει μόνο το δικό μας, αλλά και του γείτονα και της πόλης ολόκληρης.
Ναι, ίσως ακούγονται κινέζικα αυτά που γράφω. Αλλά η αλληλεγγύη, η προσφορά και το όραμα για μια καλύτερη πόλη είναι υπόθεση όλων μας.
Και όχι, δεν υπονοώ σε καμία περίπτωση να μην ασκούμε κριτική -θα ήταν το λιγότερο αστείο να έλεγα εγώ κάτι τέτοιο. Η κριτική είναι αναγκαία.
Αλλά:
- Να γίνεται με κόσμιο τρόπο, χωρίς χαρακτηρισμούς και φανατισμούς.
- Να τεκμηριώνουμε την κριτική μας.
- Να λέμε και κανένα «μπράβο» εκεί όπου αξίζει.
Πίσω στη Λεωφόρο Φανερωμένης.
Η κατάσταση σήμερα είναι απαράδεκτη και μοιάζει επικίνδυνη. Σε φιλική συνάντηση που είχα με τον Δήμαρχο -τον συνάντησα τυχαία σε ένα τραπέζι -μου είπε: «Μα ακόμη δεν έχει τελειώσει το έργο. Δεν πρέπει να περιμένουμε να τελειώσει και μετά να το κρίνουμε;»
Κάτι παρόμοιο έγραψε και ο δικηγόρος Χριστόφορος Λάρκου σε ανάρτησή του.
ΟΚ, λοιπόν. Να περιμένουμε να τελειώσει το έργο και, αν η κατάσταση συνεχίσει να είναι όπως σήμερα, τότε ίσως να επιβάλλεται δράση από τους πολίτες.
Το θέμα, όμως, του σημερινού άρθρου, με αφορμή τη Λεωφόρο Φανερωμένης, είναι: Let’s chill out!
Τόσα νεύρα, χαρακτηρισμοί, άδικη κριτική και, ενίοτε μίσος μέσα από αναρτήσεις, κάνουν κακό. Πρωτίστως στην υγεία μας και, στη συνέχεια, στην πόλη μας.
Καλή μας εβδομάδα!
Υ.Γ Οι φωτογραφίες είναι από τα Πάρκα Τσιακκιλερού, Σαλίνα και Παττίχειο. Το Πάρκο Σαλίνα κέρδισε Α Βραβειο Αρχιτεκτονικής (εδώ)
