Παντελής Μηχανικός, «Ονήσιλος»
Δίπλα μου ήτανε ο Ονήσιλος βγαλμένος απ’ την ιστορία και το θρύλο ολοζώντανος. Αρχιλεβέντης βασιλιάς αυτός κρατούσε στο χέρι ό,τι του ΄χε απομείνει: ένα καύκαλο ―το δικό του κρανίο― γεμάτο μέλισσες.
Δέκα χρόνια έστελλε τις μέλισσές του ο Ονήσιλος
να μας κεντρίσουν να μας ξυπνήσουν να μας φέρουν ένα μήνυμα.
Δέκα χιλιάδες μέλισσες έστειλε ο Ονήσιλος
κι όλες ψοφήσανε απάνω στο παχύ μας δέρμα χωρίς τίποτα να νιώσουμε.
Κι όταν το ποδοβολητό των βαρβάρων έφτασε στη Σαλαμίνα
φρύαξε ο Ονήσιλος. Άλλο δεν άντεξε. Άρπαξε το καύκαλό του και το θρυμμάτισε απάνω στο κεφάλι μου.
Κι έγειρα νεκρός. Άδοξος, άθλιος, καταραμένος απ’ τον Ονήσιλο.
