Text follows in English
Η εικόνα που περιγράφεται μέσα από μια συγκλονιστική μαρτυρία για δύο συμπολίτες μας στη Λάρνακα γεννά σοβαρά ερωτήματα για το πόσο κοντά βρίσκεται η κοινωνική προστασία σε όσους πραγματικά την έχουν ανάγκη. Την ώρα που η κυβέρνηση υποστηρίζει πως οι οικονομικοί δείκτες και οι αριθμοί «ευημερούν», μια άλλη πραγματικότητα καταγράφεται στην καθημερινότητα ανθρώπων που δυσκολεύονται ακόμη και να εξασφαλίσουν τα στοιχειώδη. Το SkalaTimes θα διερευνήσει το θέμα αύριο, απευθυνόμενο στις αρμόδιες αρχές της πόλης, την Κοινωνική Λειτουργό του Δήμου Λάρνακας και το Γραφείο Ευημερίας, καθώς και στους βουλευτές της Λάρνακας, αναζητώντας απαντήσεις και λύσεις.
Αυτούσια η ανάρτηση που κυκλοφήρησε στα ΜΚΔ από συνδημότισσα μας:
Διαβάστε το σας παρακαλώ!
Η φτώχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός αποτελούν μια από τις πιο σκληρές πραγματικότητες της σύγχρονης εποχής, καθώς στερούν από εκατομμύρια άτομα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα και την ίδια την αξιοπρέπειά τους.
Οι άνθρωποι που περιγράφονται ως «ξεχασμένοι από την κοινωνία» συχνά βρίσκονται εγκλωβισμένοι σε έναν φαύλο κύκλο απομόνωσης, όπου η έλλειψη οικονομικών πόρων οδηγεί στην περιθωριοποίηση.
Σήμερα συνάντησα τυχαία τον γνωστό Χρήστο, η αδελφή του ή Άννα παιδιά της Αξεχαστη ιδιοκτήτρια ζαχαροπλαστειου “Ηλιούπολη”, όπου όλοι οι Λαρνακεις γνωρίζουν μια Γυναίκα υπέροχη, καλοτατη μας κερνούσε και πολλές φορές πιτσιρίκια που είμαστε, και κλαίγοντας μου εξιστόρησε τι βιώνει εδώ και καιρό, αδυνατισμενος πολύ.
Ορφανεψαν νωρίς, ταλαιπωρημενοι Χρόνια τώρα απ την φτώχεια.
Η Άννα βρίσκεται στο Νοσοκομείο άρρωστη κι ο καημένος ο Χρήστος ο αδελφός της τριγυρνάει μόνος σαν μια άδικη κατάρα, να πάρει νερό..λίγα μπουκάλια…
Φανταστειται..
Νερό, να πλυθεί, να λουστεί στη αυλή, γιατί στο σπιτη όπου ζει, δεν υπάρχει ηλεκτρικό ρεύμα, κ ούτε κ νερό.
2026 στον καύσωνα, ενώ εμείς χαιρόμαστε, πλενόμαστε, τρωμε ένα πιάτο φαΐ.. Γι αυτούς είναι ανύπαρκτα αυτές οι πολυτέλειες..
Σπαραξα κ μου πήρε χρόνο να δημοσιεύσω αυτό το κείμενο, πιστεύω κ θέλω να πιστεύω πως υπάρχουν ακομοι καλοί Άνθρωποι…
Παρακαλώ ας βοηθήσουμε αυτά τα παιδιά,να ζησουν με Αξιοπρέπεια, παιδιά δικά μας, της διπλανής πόρτας, ας γίνουμε λίγο Άνθρωποι με ενσυναισθηση.
Κάντε κάτι.
When the Numbers Are “Thriving,” but People Have Neither Water nor Electricity – The Reality of Poverty in Larnaca
The picture described through a shocking testimony concerning two of our fellow citizens in Larnaca raises serious questions about how close social protection really is to those who genuinely need it. At a time when the government maintains that economic indicators and figures are “thriving,” a very different reality is being recorded in the everyday lives of people who struggle even to secure the most basic necessities.
SkalaTimes will investigate the issue tomorrow, contacting the relevant authorities in the city, the Social Worker of the Municipality of Larnaca and the Welfare Office, as well as the Members of Parliament representing Larnaca, in search of answers and solutions.
Below is the post that was shared on social media by one of our fellow Larnaca residents, reproduced in its entirety:
Please read this!
Poverty and social exclusion are among the harshest realities of our modern era, depriving millions of people of basic human rights and of their very dignity.
People described as being “forgotten by society” often find themselves trapped in a vicious cycle of isolation, where a lack of financial resources leads to marginalisation.
Today, I happened to meet the well-known Christos. His sister, Anna, is the daughter of the unforgettable owner of the “Ilioupoli” pastry shop — a wonderful, kind-hearted woman whom everyone in Larnaca knew, and who used to treat us, even when we were little children.
Christos, who has lost a great deal of weight, broke down in tears as he told me what he has been going through for such a long time.
They were orphaned at a young age and have struggled with poverty for many years.
Anna is currently in hospital, ill, while poor Christos, her brother, wanders around alone, like a victim of some cruel and undeserved fate, trying to find water… just a few bottles.
Can you imagine?
Water — so that he can wash himself and bathe in the yard — because the house where he lives has neither electricity nor running water.
In 2026, in the middle of a heatwave, while we enjoy ourselves, wash, eat a plate of food… for them, these basic things are non-existent luxuries.
I was heartbroken, and it took me some time before I could bring myself to publish this text. I want to believe that there are still good people out there…
Please, let us help these people so that they can live with dignity. They are our own people, people from the house next door. Let us show a little humanity and empathy.
Please, do something.
