Ο Μουσικός και εκπαιδευτικός συνδημότης μας, Σπύρος Σπύρου με μια νοσταλγική του ανάρτηση για τον «τροβαδούρο του έρωτα» Γιάννη Πάριο, μας γύρισε πίσω στο χρόνο.
Μια ανάρτηση για τον Γιάννη Πάριο που σήμερα μπορούμε να πούμε πως «γιορτάζει», αφού γιορτάζει ο έρωτας που τόσο πολύ και με πάθος τραγούδησε ο Πάριος για τόσες δεκαετίες.
Πιο κάτω αυτούσια η ανάρτηση του Σπύρου Σπύρου.
Ήμουν δεν ήμουν 5-6 χρονών. Πηγαίναμε την καθιερωμένη μας βόλτα με τις θείες, στην παραλιακή της Λάρνακας, προς Δεκέλεια μεριά, μέχρι το κέντρο «Ρομάντζο» (για όσους ξέρουν) και πίσω. Αυτή ήταν η συνήθης βόλτα για τους Σκαλιώτες.
Στο κασετόφωνο του αυτοκινήτου έπαιζε δυνατά το «Να λοιπόν γιατί σ’ αγάπησα» και τα υπόλοιπα τραγούδια, του τότε νέου σου δίσκου.
Αργότερα στην εφηβεία, ανακάλυψα σιγά-σιγά, πως τα ακούσματα αυτά που είχα από παιδί και με έκαναν να νιώθω τόσο όμορφα, ήταν εσύ.
Τότε ήταν που έπαιρνα και κρυφά λεφτά από το πορτοφόλι της μαμάς, όταν το χαρτζιλίκι δεν έφτανε, και πήγαινα με τα πόδια στα δισκάδικα στο κέντρο της πόλης, για να βρω τους δίσκους σου… και δεν άφησα πίσω ούτε ένα! (Μαμά συγγνώμη…)
Σε συνάντησα για πρώτη φορά σε μια σου συναυλία στην Αγία Νάπα. Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη, όταν μετά τη συναυλία, σου μίλησα και μου έδωσες τις συμβουλές σου και ένα αυτόγραφο. Ίσως το μοναδικό που πήρα ποτέ από καλλιτέχνη…
«Τι φωνή τραγουδάς στη χορωδία;», με ρώτησες.
«Ε, όλες και σόλο», απάντησα περήφανα.
Τότε μου λες «Είσαι ο μπαλαντέρ δηλαδή», και εγώ δεν ήξερα τι πάει να πει αυτό…
Σε βλέπω απόψε στο «Σπίτι με το Mega»…λίγο κουρασμένο απ’ τη φυσική φθορά του χρόνου, αλλά παρών!
Μεγάλε Γιάννη Πάριε, του έρωτα και της καρδιάς μου!
❤️🌹 #my_worth_telling_stories
