Της Γιώτας Δημητρίου
(Αρχισυντάκτρια SkalaTimes)
Κάποιοι λίγοι αγωνιστήκαμε με ανιδιοτέλεια για το λιμάνι–μαρίνα Λάρνακας για χρόνια.
Κάποιοι λίγοι κατηγορηθήκαμε για συμφέροντα («τα παίρνουν») ή για γκομενικά («κάποιος άλλος λόγος, μάλλον γκομενικός»), επειδή το μυαλό κάποιων αδυνατούσε να δει την ανιδιοτελή προσπάθεια ορισμένων να αγωνιστούν για το καλό της πόλης τους.
Κάποιοι λίγοι τσακωθήκαμε με φίλους (και όχι μόνο), για το θέμα του λιμανιού–μαρίνας Λάρνακας.
Κάποιοι λίγοι χάσαμε χρόνο (πολύ χρόνο) σε τηλέφωνα, μηνύματα, email και έρευνες, για να ανακαλύψουμε την αλήθεια πίσω από το sequel «λιμάνι–μαρίνα Λάρνακας», που, αν δεν ήταν τόσο δραματικό, θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν και κωμωδία.
Κάποιοι λίγοι κρατήσαμε το στόμα μας κλειστό και την πένα μας ακίνητη πολλές φορές, για πολλά, ώστε να μην προκαλέσουμε.
Κάποιοι λίγοι κλάψαμε όταν είδαμε να χάνονται ευκαιρίες για το μέλλον της πόλης μας.
Κάποιοι λίγοι, ναι, ούτε αξιωματούχοι ούτε τρανοί και δυνατοι, κάποιοι λίγοι, πολίτες της διπλανής πόρτας. Ακτιβιστές; Ίσως, ναι.
Αυτοί οι «κάποιοι λίγοι» δεν παρουσιάζονται αισιόδοξοι σήμερα.
Συμμερίζονται την άποψη της συναγωνίστριας και φίλης Μαρίας Παπαδοπούλου, έτσι όπως την εξέφρασε χθες στην πανδημοτική: δεν έχουμε καμία εμπιστοσύνη στην Αρχή Λιμένων Κύπρου και δεν θέλουμε το όραμά μας για το λιμάνι–μαρίνα Λάρνακας να πάει στην Αρχή Λιμένων Κύπρου.
Αυτοί οι «κάποιοι λίγοι» ακόμη δεν κατάλαβαν πώς απορρίψαμε έναν επενδυτή που λέει πως μπορεί να υλοποιήσει τα έργα που μας υποσχέθηκαν. Υπάρχει κάτι που δεν γνωρίζουμε; Πείτε μας το. Να καταλάβουμε!
Ναι, έγινε μια γνωμάτευση από δικηγόρο για λογαριασμό του Δημάρχου, που λέει ότι δεν μπορεί να γίνει άμεση ανάθεση. Επειδή τυχαίνει να έχω πολλούς φίλους δικηγόρους, ένα από τα πράγματα που μου έχουν μάθει είναι πως οι γνωματεύσεις βγαίνουν «κατά παραγγελία», όπως τον καφέ: με ολίγη, σκέτο, γλυκό ή και ντεκαφεϊνέ. Αυτό που δέκα δικηγόροι δεν μπορούν να σου κάνουν, έρχεται ένας και -τσουκ- στο κανονίζει νομικά, λογικά και σωστά.
Το ερώτημα είναι στο τραπέζι: γιατί δεν εξετάσαμε, ως πόλη, την πρόταση του επενδυτή και «βολευτήκαμε» με τις απαντήσεις του Υπουργού; Πού πάει το δημόσιο συμφέρον;
Η υποφαινόμενη δεν ξέρει ούτε αν ο επενδυτής έχει τα χρήματα ούτε αν είναι αξιόπιστος. Παρ’ όλα αυτά, το ερώτημα αιωρείται: γιατί τον αποκλείσαμε a priori; Φοβηθήκαμε τα έργα; Την ανάπτυξη; Ήταν ένας τρόπος για να μη γίνει η μεγάλη ανάπτυξη; Γιατί;
Όλα αυτά δεν είναι επιπόλαια ερωτήματα, αλλά εύλογα, που μέχρι στιγμής δεν έχουν απαντηθεί.
Ο Δήμαρχος χθες μίλησε σωστά, αφού από τη μια τόνισε πως είναι έτοιμος να κινητοποιήσει την πόλη και να την ξεσηκώσει, όπως τότε με τις πετρελαιοδεξαμενές, και από την άλλη ότι δεν θα δώσει εν λευκώ το πρότζεκτ στην ΑΛΚ.
Από την άλλη, όμως, ο Δήμαρχος πρέπει να ακούσει και τους ειδικούς της πόλης μας, όπως τον νομικό Τζόσεφ Φράγκο και τον Ηλία Χρίστου, αλλά και άλλους, όπως τη Λουκιάνα Βαττή και τον Πάρη Δημητρίου, που γνωρίζουν από ναυτιλιακά.
Η πανδημοτική χθες έγινε σε λάθος ώρα και μέρα (στις 16:00 ο περισσότερος κόσμος εργάζεται, ενώ στις 18:00, Παρασκευή Μαρτίου, κάποιοι πηγαίνουν εκκλησία στους Χαιρετισμούς), αλλά ακούστηκαν ενδιαφέρουσες τοποθετήσεις.
Μέσα από όλο αυτό που συμβαίνει, η ιστορία γράφεται και μας καταγράφει όλους στα κιτάπια της, για το πώς σταθήκαμε στις σελίδες της ιστορίας της πόλης μας.
Για κάποιους (ελπίζω όχι λίγους), ο σκοπός είναι ένας: να παραδώσουμε μια καλύτερη πόλη στα παιδιά μας. Αυτό είναι το στοίχημα.
Δεν είμαι αισιόδοξη εδώ και καιρό για το θέμα του λιμανιού–μαρίνας Λάρνακας, αν και στη χθεσινή πανδημοτική διαισθάνθηκα μια σπίθα ελπίδας – στην ένταση της φωνής του κόσμου που μίλησε, αλλά και στον Δήμαρχο, που δεσμεύτηκε δημόσια να τα βάλει με την κυβέρνηση αν δεν εισακουστούν οι επιθυμίες της πόλης.
Σε αυτή τη μάχη πρέπει να βγει κερδισμένη η Λάρνακα – μόνο η Λάρνακα. Και για να βγει κερδισμένη, πρέπει ταχέως να ξεκινήσουν έργα στη μαρίνα και το λιμάνι της, και το λιμάνι να επενδύσει στον τουρισμό και τα κρουαζιερόπλοια.
Σε αυτή τη μάχη πρέπει να μπει, για μια φορά, πάνω από όλα και όλους: Η ΠΟΛΗ ΜΑΣ.
Μακάρι να είναι το θαύμα του Πάσχα και να γίνει.
