Ένα κείμενο για όσους έκαναν τον πόνο φίλο….

Της Δέσπως Παπαδοπούλου
(Λάρνακα)


Όταν ένα παιδί χάσει τη μητέρα του, τότε λέγεται ορφανό, όταν μια γυναίκα χάσει το σύζυγο της, τότε λέγεται χήρα.
Τόσο πλούσιο το ελληνικό λεξιλόγιο, τόσες λέξεις για να αντικαταστήσεις μια άλλη λέξη και ωστόσο, δεν υπάρχει μια λέξη για το γονιό που χάνει το παιδί του.

Χρόνια στο ακτινολογικό πάντα σκεφτόμουνα γιατί όταν ερχόταν ένας νεαρός άντρας με κάταγμα στο χέρι πονούσε πολύ και έκλαιγε και όταν ερχόταν μια γιαγιά, με το ίδιο σχεδόν κάταγμα, δεν μιλούσε ποτέ, δεν έκλαιγε, δεν είχε ούτε ένα δάκρυ.
Ίσως να είναι αυτό που λένε “στέρεψαν τα δάκρυα”;
Μετά από τόσο πόνο φτάνεις σε σημείο που δεν πονάς καθόλου πια;

Αφιερωμένο στη γιαγιά που μου έλεγε τις προάλλες τον πόνο της και σχεδόν χαμογελούσε!
Τον έκανε φίλο και σύντροφο.
Αφιερωμένο και σε όσους πέρασαν σε άλλο επίπεδο στη ζωή και βρήκαν τις δικές τους λέξεις!

Share:

Facebook
Twitter
Pinterest
LinkedIn
On Key

Related Posts

Η συνδημότισσα μας Νάσια Τζώρτζη υποψήφια στην κατηγορία ALLWYN Κοινωνική Προσφορά των βραβείων Madame Figaro «Γυναίκες της Χρονιάς 2026»

Της Γιώτας Δημητρίου Τη Νάσια Τζώρτζη τη γνωρίζω από τότε που ήμασταν παιδιά. Υπήρξαμε και οι δύο Οδηγοί, Ναυτοδηγοί και μετέπειτα Αρχηγοί Οδηγών στην ομάδα

error: Content is protected !!