Ένα επίκαιρο ποιήμα του ξεριζωμού που φέρνουν οι πολέμοι και οι απάνθρωπες πολιτικές


Τώρα με την εμπόλεμη κατάσταση στη Μέση Ανατολή, με τους πολέμους να μαίνονται γύρω από τη χώρα μας, στη περιοχή μας, με τις απάνθρωπες πολιτικές σε διάφορες χώρες που αναγκάζουν κόσμο να ξενιτεύεται, είτε μέσω θάλασσας, είτε μέσω πλοίων, είναι καλό να θυμόμαστε πως κανείς δε φεύγει από τη χώρα του δεν κινδυνεύει!
Είναι καλό να θυμόμαστε να παραμένουμε άνθρωποι και το πιο σημαντικό: να μη σωπαίνουμε μπροστά στα άδικα που βλέπουμε να εκτυλίσσονται γύρω μας!
«Η σιωπή μας, δε θα μας προστατέψει».
Όχι στην γενοκτονία στην Παλαιστίνη, όχι στους πολέμους, όχι σε καμία εμπλοκή της Κύπρου στο ματωμένο πόλεμο του Ισραήλ!


Πιο κάτω ένα ποίημα για τους ανθρώπους που μπαίνουν σε βάρκες, στη θάλασσα, για να ξεφύγουν από πολέμους κι άλλες απάνθρωπες συνθήκες που επικρατούν στη χώρα τους.


Πράγματα που κουβαλάμε στη θάλασσα, της Wang Ping

Κουβαλάμε δάκρυα στα μάτια: αντίο πατέρα, αντίο μητέρα.
Κουβαλάμε χώμα σε μικρές σακούλες: να μην ξεθωριάσει ποτέ η πατρίδα στις καρδιές μας.
Κουβαλάμε ονόματα, ιστορίες, αναμνήσεις από τα χωριά μας, τα χωράφια, τις βάρκες
Κουβαλάμε ουλές από τους πολέμους της απληστίας.
Κουβαλάμε μακελειό από νάρκες, ξηρασίες, πλημμύρες, γενοκτονίες.
Κουβαλάμε σκόνη από τις οικογένειες και τους γείτονές μας αποτεφρωμένους σε σύννεφα με σχήμα μανιταριού.
Κουβαλάμε τα νησιά μας που βυθίζονται μέσα στη θάλασσα.
Κουβαλάμε τα χέρια μας, τα πόδια μας, τα κόκαλά μας, τις καρδιές και τα καλύτερα του νου μας για μια καινούρια ζωή.
Κουβαλάμε διπλώματα: ιατρική, μηχανικός, νοσηλευτής, εκπαίδευση, μαθηματικά, ποίηση ακόμα κι αν δεν σημαίνουν τίποτε στην απέναντι ακτή.
Κουβαλάμε σιδηρόδρομους, φυτείες, κοινόχρηστα πλυντήρια ρούχων, κελάρια, φορτηγά με τάκο, αγροκτήματα, εργοστάσια, γηροκομεία, νοσοκομεία, σχολεία, ναούς…. χτισμένα στις πλάτες των προγόνων μας.
Κουβαλάμε παλιές πατρίδες κατά μήκος της ραχοκοκαλιάς μας, καινούρια όνειρα στα στήθια μας.
Κουβαλάμε το χθες, το σήμερα και το αύριο.
Είμαστε ορφανά των πολέμων που μας επέβαλλαν!
Είμαστε πρόσφυγες της θάλασσας που ανεβαίνει από τα βιομηχανικά απόβλητα.
Και κουβαλάμε τις μητρικές μας γλώσσες
爱(ai),حب  (hubb), ליבע (libe), amor, αγάπη
平安 (ping’an), سلام ( salaam), shalom, paz, ειρήνη
希望(xi’wang), أمل (’amal), hofenung, esperanza, ελπίδα, ελπίδα, ελπίδα
Καθώς παρασερνόμαστε… στις λαστιχένιες μας βάρκες… από ακτή… σε ακτή… σε ακτή!

Τότε που το τρίχρονο προσφυγόπουλο από τη Συρία βρέθηκε νεκρό σε ακτή και το hashtag «KiyiyaVuranInsanlik» ( «Η ανθρωπότητα εκβράστηκε στην ακρογιαλιά») είχε γίνει viral…

Share:

Facebook
Twitter
Pinterest
LinkedIn
On Key

Related Posts

Ο αιώνας της απομόνωσης

«Ίσως είναι το σημαντικότερο κοινωνικό γεγονός του 21ου αιώνα στον δυτικό κόσμο» Ο προσωπικός μας χρόνος έχει μετατραπεί σε μια έρημο μοναξιάς; Ο δημοσιογράφος Derek

Ανακοίνωση Οργανωμένων ΑΕΚ Λάρνακας: “Την ρουφιανιά πολλοί αγάπησαν,τον ρουφιάνο κανείς”

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 6/9/2026 Τις τελευταίες ημέρες το οπαδικό μας σύνολο δέχεται μια συντονισμένη και πρωτοφανή επίθεση από κάθε κατεύθυνση.Ψευδείς κατηγορίες, κομματικές σκοπιμότητες, εμπάθειες και τοποθετήσεις που

Ανακοίνωση Νέας Σαλαμίνας ενόψει του αγώνα με ΑΕΚ: “Δεν απαντάμε σε προκλήσεις από οποιονδήποτε και δεν δίνουμε σε κανέναν το δικαίωμα να βλάψει το Σωματείο μας”

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΝΕΑΣ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΑΘΛΟΥΣ ΜΑΣ Ενόψει του αγώνα της Κυριακής απέναντι στην ΑΕΚ Λάρνακας, η ΝΕΑ ΣΑΛΑΜΙΝΑ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ καλεί τους φίλους της

error: Content is protected !!