Της Γιώτας Δημητρίου
«Μην γράφεις όταν είσαι συναισθηματικά φορτισμένη», μου λένε… «Καλύτερα με τεκμηριωμένες, ήρεμες προτάσεις παρά με το συναίσθημα». Έλα όμως που η τεκμηριωμένη πολιτική πρόταση, όταν είναι λουσμένη με ιστορική αλήθεια, δημιουργεί έντονα συναισθήματα σε όλους -όσους, τελοσπάντων, απομείναμε ακόμη να κουβαλάμε μια στοιχειώδη ανθρωπιά.
Ναι, ξέρω, τα γράφω λίγο μπερδεμένα σήμερα. Το συναίσθημα που λέγαμε.
Ο ναζισμός δεν ήταν μύθευμα σε βιβλίο του Ντίκενς, ούτε δημιούργημα της Όστιν στο «Περηφάνια και Προκατάληψη». Ήταν μια ιστορική αλήθεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, μία από τις μεγαλύτερες φρίκες που πέρασε η ανθρωπότητα.
«Ναι, αλλά για τον κομμουνισμό τίποτα δεν λέτε». Φίλε, όταν επιστρέψει ο κομμουνισμός, όπως επέστρεψε ο ναζισμός, να σου αναλύσω και τον κομμουνισμό, μην έχεις έγνοια. Άλλωστε, εκεί ήταν η πρώτη μου πτυχιακή στο Frederick, στην πτώση του κομμουνισμού, με καθηγητή τον Δρ. Παναγιώτου.
Τώρα όμως, επειδή έχει επιστρέψει κυριολεκτικά ο ναζισμός στο όνομα ενός νεοναζισμού, άσε με να μιλώ γι’ αυτό.
Ο ναζισμός, λοιπόν, ήταν μια φρίκη από τις χειρότερες που πέρασε η ανθρωπότητα:
- Θάλαμοι αερίων: μαζικές δολοφονίες σε στρατόπεδα εξόντωσης.
- Ολοκαύτωμα: δολοφονήθηκαν περίπου 6 εκατομμύρια Εβραίοι.
- Στρατόπεδα συγκέντρωσης/εξόντωσης: βασανιστήρια, πείνα, καταναγκαστική εργασία και εκτελέσεις.
- Μαζικές εκτελέσεις: εκατομμύρια άνθρωποι δολοφονήθηκαν από τα ναζιστικά τάγματα και άλλες δυνάμεις.
- Ιατρικά πειράματα: έγιναν βίαια και θανατηφόρα πειράματα σε κρατουμένους.
- Διωγμοί: Εβραίοι, Ρομά, άτομα με αναπηρίες, ομοφυλόφιλοι, πολιτικοί αντίπαλοι και άλλες ομάδες διώχθηκαν και δολοφονήθηκαν.
- «Σαπούνι από ανθρώπους»: υπήρξαν ναζιστικές προσπάθειες πειραματικής παραγωγής σαπουνιού από ανθρώπινο λίπος.
Θα μου πεις: «Εντάξει, αυτά ήταν τότε, τη δεκαετία του ’40».
Όχι, φίλε μου. Μια ιδεολογία ή μια θεωρία – ή ό,τι τελοσπάντων είναι ο νεοναζισμός – έχει πάντα το ίδιο πρόσωπο σε όλες τις εποχές.
Ο ναζισμός στην Ελλάδα, πριν λίγα χρόνια, με εκπρόσωπο τη Χρυσή Αυγή, καταδικάστηκε ως εγκληματική οργάνωση, για συμμετοχή μελών της σε σοβαρές βίαιες εγκληματικές πράξεις, μεταξύ των οποίων η δολοφονία του Παύλου Φύσσα.
Θες πιο αναλυτικά;
- Απόπειρα ανθρωποκτονίας Αιγύπτιων αλιεργατών στο Πέραμα.
- Δολοφονία του Παύλου Φύσσα το 2013 – ο Γιώργος Ρουπακιάς καταδικάστηκε για ανθρωποκτονία και άλλα μέλη για συνέργεια.
- Βίαιη επίθεση σε συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ στο Πέραμα.
- Ηγεσία και μέλη: κρίθηκαν ένοχοι ότι συμμετείχαν σε εγκληματική οργάνωση.
- Στην ευρύτερη δικογραφία εξετάστηκαν επίσης επιθέσεις, όπως η δολοφονία του Σαχζάτ Λουκμάν, και επιθέσεις σε κοινωνικούς χώρους.
- Και πολλά άλλα, που μπορείς να τα διαβάσεις όμορφα και ωραία στο βιβλίο «Η νύχτα που έφυγε ο Παύλος», με μαρτυρίες και δηλώσεις μελών της Χρυσής Αυγής.
Δεν συμφέρει ένα ανεξάρτητο μέσο, όπως το SkalaTimes, να γράφει γι’ αυτά. Καλά κάνει να κρατά μια ουδέτερη γραμμή, να τα έχει καλά με όλους και να είναι σαν τον κυρ Παντελή.
Τα ξέρω. Δεν είμαι τόσο χαζή όσο υποθέτουν κάποιοι.
Αλλά έχω διαβάσει πολλά βιβλία και είμαι κόρη του Λουκή. Το να σιωπήσω «για να τα έχω καλά με όλους» ή για οποιοδήποτε άλλο συμφέρον δεν είναι της δικής μου ιδεοσυγκρασίας και των αρχών μου.
Και αυτός είναι και ο λόγος του σημερινού άρθρου: είναι καιρός ο καθένας μας να αναμετρηθεί με τις αρχές του και να αποφασίσει σε ποια πλευρά της Ιστορίας θέλει να στέκεται.
Η εποχή του «δεν ξέρω, δεν νομίζω, δεν γνωρίζω» έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Όλοι γνωρίζουμε. Ήταν στις ειδήσεις, ήταν στις κινητοποιήσεις, ήταν στις εφημερίδες, ήταν στις δημόσιες συζητήσεις μας: Η Χρυσή Αυγή αποδείχθηκε εγκληματική οργάνωση και γι’ αυτό διαλύθηκε και κάποιοι μπήκαν φυλακή.
Επίσης – επειδή γνωρίζω πολλά περισσότερα από όσα γράφω – να ενημερώσω κάποιους που κάποτε ήταν κομμάτι της ζωής μου, πως ξέρω ποιοι πήγαιναν Ελλάδα και ζητούσαν αυτόγραφο από τον Κασιδιάρη και σχολίαζαν με καρδούλες κάτω από αναρτήσεις του. Θα μπορούσα να τα γράψω, να κάνω και «μπαμ», αλλά δεν ήταν ποτέ αυτός ο σκοπός.
Ούτε κομματικά κίνητρα ήταν ποτέ ο σκοπός.
Ο σκοπός ήταν πάντα να παραμείνουμε άνθρωποι!
Σήμερα, με τον φασισμό και τον νεοναζισμό τριγύρω, η ανθρωπιά απειλείται επικίνδυνα.
Καλύτερα από όλους μας τα έχει πει ο Ρίτσος: «Εμείς άλλο εχθρό δεν έχουμε παρά μόνο αυτόν που δεν σέβεται τον άνθρωπο».
Σε μια πρόταση το σημερινό άρθρο; Ελλάδα… Μην ξαναπέσεις στο ίδιο σκοτάδι!
(Μα ούτε κι εμείς εδώ, στη Κύπρο).
