Text Follows in English
Текст следует на русском языке
SkalaTimes Team
Τα παιδιά έχουν δικαιώματα. Δεν είναι απλώς μικροί ενήλικες, ούτε περιουσιακά στοιχεία των γονέων ή των κρατών. Είναι αυτόνομες προσωπικότητες με ανάγκες, συναισθήματα και όνειρα. Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού, που υιοθετήθηκε το 1989, θέτει τα θεμέλια για την προστασία και την ευημερία κάθε παιδιού στον πλανήτη. Ωστόσο, ακόμα και σε σύγχρονες ευρωπαϊκές χώρες όπως η Κύπρος, πολλά από αυτά τα θεμελιώδη δικαιώματα παραβιάζονται καθημερινά – σιωπηλά, μεθοδικά, ή απλώς με την αδιαφορία των θεσμών.
Εκπαίδευση, Υγεία και Ασφάλεια: Δικαιώματα ή Προνόμια;
Το δικαίωμα στην εκπαίδευση είναι από τα πιο βασικά. Κι όμως, παιδιά σε ολόκληρη την Κύπρο εξακολουθούν να φοιτούν σε σχολεία με ανεπαρκείς υποδομές, υπερφορτωμένες αίθουσες, και ένα σύστημα αξιολόγησης που δημιουργεί περισσότερο άγχος παρά γνώση. Το bullying, τόσο ψυχολογικό όσο και σωματικό, αποτελεί μάστιγα στα κυπριακά σχολεία, με περιστατικά που σπάνια αντιμετωπίζονται με τη σοβαρότητα που απαιτείται. Η ψυχική υγεία των παιδιών υπονομεύεται σιωπηλά, με την κοινωνία να αδυνατεί να παρέχει τις απαραίτητες υπηρεσίες πρόληψης και στήριξης.
Στο επίπεδο της υγείας, το ΓεΣΥ αποτελεί ένα σημαντικό βήμα, ωστόσο η παιδιατρική φροντίδα συχνά δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες, κυρίως στις αγροτικές ή υποβαθμισμένες περιοχές. Επιπλέον, η έλλειψη δομών για παιδιά με αναπηρίες ή με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες συνεχίζει να λειτουργεί ως ένας αόρατος αποκλεισμός.
Η φτώχεια ως παραβίαση δικαιώματος
Η παιδική φτώχεια στην Κύπρο παραμένει ένα βαθύ και ντροπιαστικό πρόβλημα. Παιδιά που ζουν χωρίς επαρκή τροφή, χωρίς βασικά αγαθά, χωρίς πρόσβαση σε δραστηριότητες, χωρίς την ευκαιρία να ονειρευτούν. Η κοινωνική ανισότητα γίνεται αισθητή ήδη από το νηπιαγωγείο. Όπως έλεγε η Μαρία Μοντεσσόρι: «Η πρώτη έννοια της δικαιοσύνης ξεκινά μέσα στο παιδί. Η κοινωνία, για να είναι δίκαιη, πρέπει να ξεκινά από τα παιδιά.»
Προσωπικά Δεδομένα και Ψηφιακή Προστασία
Σε μια εποχή ψηφιοποίησης, τα προσωπικά δεδομένα των παιδιών συχνά παραβιάζονται. Οι φωτογραφίες τους δημοσιεύονται χωρίς συναίνεση, προσωπικές πληροφορίες καταγράφονται από σχολεία, ιδιωτικά φροντιστήρια ή ψηφιακές πλατφόρμες χωρίς αυστηρούς ελέγχους. Η έλλειψη παιδείας γύρω από την ψηφιακή προστασία αφήνει τα παιδιά εκτεθειμένα – όχι μόνο σε κινδύνους, αλλά και σε μια γενικότερη έλλειψη σεβασμού προς την ιδιωτικότητά τους.
Το δικαίωμα να παραμένουν… παιδιά
Τα παιδιά έχουν το δικαίωμα στο παιχνίδι, στη φαντασία, στη δημιουργία. Έχουν το δικαίωμα να κάνουν λάθη, να κλάψουν, να γελάσουν χωρίς φόβο ή ενοχές. Όμως στην κυπριακή κοινωνία της «απόδοσης» και του υπερβολικού ανταγωνισμού, τα παιδιά καλούνται από πολύ νωρίς να αποδείξουν την αξία τους. Να μαζεύουν βεβαιώσεις, να συμμετέχουν σε εξετάσεις, να ακολουθούν κανόνες που ενήλικες όρισαν. Η Μαρία Μοντεσσόρι έγραφε: «Το παιδί δεν είναι ένα δοχείο που πρέπει να γεμίσει, αλλά μια πηγή που πρέπει να απελευθερωθεί.» Κι όμως, εμείς το εγκλωβίζουμε.
Όταν το δικαστικό σύστημα γίνεται εργαλείο αποξένωσης
Ένα από τα πλέον παραγνωρισμένα θέματα που αφορά την παραβίαση των δικαιωμάτων του παιδιού είναι η γονική αποξένωση. Σε περιπτώσεις διαζυγίων, τα κυπριακά δικαστήρια συνήθως αποδίδουν την επιμέλεια στη μητέρα, αφήνοντας τον πατέρα σε ρόλο επισκέπτη – κάτι που οι παιδοψυχολόγοι παγκοσμίως θεωρούν επιβλαβές. Η σύγχρονη επιστήμη συνηγορεί υπέρ της από κοινού επιμέλειας (shared custody), ώστε το παιδί να έχει ισότιμη σχέση και με τους δύο γονείς. Κι όμως, στην Κύπρο, το υπάρχον νομικό πλαίσιο λειτουργεί συχνά ως εργαλείο εκδίκησης μεταξύ των γονιών, με το παιδί να πληρώνει το τίμημα.
Χρέος μας η αφύπνιση
Η αναγνώριση των δικαιωμάτων του παιδιού δεν είναι θεωρητικό ζήτημα. Είναι πρακτική, καθημερινή στάση ζωής. Χρειάζεται πολιτική βούληση, κοινωνική εγρήγορση, εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και γονική ευθύνη. Πάνω απ’ όλα, χρειάζεται να ακούμε τα ίδια τα παιδιά. Όχι για να τους υποδείξουμε πώς να μεγαλώσουν, αλλά για να μας υπενθυμίσουν τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος.
Τα παιδιά δεν ζητούν πολλά: λίγη αγάπη, λίγη κατανόηση και την ελευθερία να είναι ο εαυτός τους και προπάντων το δικαίωμα ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΝ ΠΑΙΔΙΑ και όχι να τα αντιμετωπίζουμε σαν ενήλικες αγνοόντας τις ανάγκες που έχει μια παιδική ψυχή!
Αν δεν τους τα προσφέρουμε το δικαίωμα να είναι παιδιά και όλα τα δικαιώματα που έχει ένα παιδί, τότο ποιο ακριβώς μέλλον ελπίζουμε να χτίσουμε;
Υ.Γ Με αφορμή μια πρόσφατη ανθρωποφαγία στα ΜΚΔ με θύματα παιδιά!
Children’s Rights: A Social Responsibility Still Pending
SkalaTimes Team
Children have rights. They are not merely small adults, nor are they the property of parents or states. They are autonomous individuals with needs, emotions, and dreams. The United Nations Convention on the Rights of the Child, adopted in 1989, laid the foundation for the protection and well-being of every child on the planet. Yet even in modern European countries like Cyprus, many of these fundamental rights are violated daily—silently, methodically, or through institutional indifference.
Education, Health, and Safety: Rights or Privileges?
The right to education is among the most basic. And yet, children across Cyprus still attend schools with inadequate facilities, overcrowded classrooms, and an evaluation system that causes more anxiety than knowledge. Bullying—both psychological and physical—is a scourge in Cypriot schools, with incidents rarely addressed with the seriousness they deserve. Children’s mental health is silently undermined, as society fails to provide essential prevention and support services.
In terms of health, the General Healthcare System (GeSY) is a significant step forward. However, pediatric care often falls short of real needs, especially in rural or underserved areas. Furthermore, the lack of structures for children with disabilities or special educational needs continues to act as an invisible barrier to inclusion.
Poverty as a Violation of Rights
Child poverty in Cyprus remains a deep and shameful issue. Children living without adequate food, basic necessities, access to activities, or the chance to dream. Social inequality is felt as early as kindergarten. As Maria Montessori once said: “The first idea of justice begins inside the child. For society to be just, it must begin with the children.”
Personal Data and Digital Protection
In a digital era, children’s personal data is frequently violated. Their photos are posted without consent, personal information is collected by schools, private tutors, or online platforms without strict oversight. The lack of education on digital safety leaves children exposed—not only to threats but to a broader disregard for their privacy.
The Right to Remain… Children
Children have the right to play, to imagine, to create. They have the right to make mistakes, to cry, to laugh without fear or guilt. Yet in Cypriot society, driven by performance and excessive competition, children are pushed early on to prove their worth. To collect certificates, sit exams, follow adult-imposed rules. Maria Montessori wrote: “The child is not a vessel to be filled, but a source to be released.” And yet, we confine them.
When the Judicial System Becomes a Tool of Alienation
One of the most overlooked violations of children’s rights is parental alienation. In divorce cases, Cypriot courts typically grant custody to the mother, reducing the father to a visitor—a situation child psychologists worldwide deem harmful. Modern science supports shared custody so that children maintain an equal bond with both parents. Still, in Cyprus, the existing legal framework often becomes a tool for parental revenge, with the child paying the price.
Our Duty: Awakening
Recognizing children’s rights is not a theoretical matter. It is a daily, practical mindset. It requires political will, social awareness, educational reform, and parental responsibility. Above all, it requires listening to children—not to instruct them on how to grow up, but to remind ourselves what it means to be human.
Children don’t ask for much: a little love, a little understanding, and the freedom to be themselves—and above all, the right to REMAIN CHILDREN, not to be treated as adults while their tender souls are overlooked.
If we fail to offer them the right to be children—and all the rights every child is entitled to—what kind of future are we hoping to build?
P.S. Triggered by a recent case of online public shaming involving children on social media.
Права ребёнка: Общественная ответственность, остающаяся невыполненной
Команда SkalaTimes
У детей есть права. Они не просто маленькие взрослые и уж точно не являются собственностью родителей или государства. Это самостоятельные личности с потребностями, чувствами и мечтами. Конвенция ООН о правах ребёнка, принятая в 1989 году, заложила основу защиты и благополучия каждого ребёнка на планете. Тем не менее, даже в современных европейских странах, таких как Кипр, многие из этих фундаментальных прав ежедневно нарушаются — молча, систематически или из-за равнодушия институтов.
Образование, здравоохранение и безопасность: права или привилегии?
Право на образование — одно из важнейших. Однако дети по всему Кипру продолжают посещать школы с неадекватной инфраструктурой, переполненными классами и системой оценки, создающей больше стресса, чем знаний. Буллинг — как психологический, так и физический — стал настоящей чумой в кипрских школах, а инциденты редко рассматриваются с должной серьёзностью. Психическое здоровье детей подрывается молча, так как общество не предоставляет должные меры профилактики и поддержки.
Что касается здравоохранения, система ГЕСИ — это важный шаг вперёд. Однако педиатрическая помощь часто не соответствует реальным потребностям, особенно в сельских и неблагополучных районах. К тому же, отсутствие структур для детей с инвалидностью или особыми образовательными потребностями по-прежнему приводит к их незаметной изоляции.
Бедность как нарушение прав
Детская бедность на Кипре остаётся глубокой и позорной проблемой. Дети, живущие без достаточного питания, без элементарных благ, без доступа к занятиям и без возможности мечтать. Социальное неравенство ощущается уже с детского сада. Как говорила Мария Монтессори: «Первое чувство справедливости рождается в ребёнке. Если общество хочет быть справедливым, оно должно начинаться с детей».
Персональные данные и цифровая безопасность
В цифровую эпоху личные данные детей часто нарушаются. Их фотографии публикуются без согласия, личная информация собирается школами, частными репетиторами или цифровыми платформами без строгого контроля. Отсутствие образования в области цифровой безопасности оставляет детей беззащитными — не только перед рисками, но и перед общим неуважением к их частной жизни.
Право оставаться… детьми
У детей есть право играть, мечтать, творить. Право ошибаться, плакать, смеяться — без страха и чувства вины. Но в кипрском обществе производительности и чрезмерной конкуренции дети слишком рано вынуждены доказывать свою ценность. Получать сертификаты, сдавать экзамены, следовать правилам, установленным взрослыми. Мария Монтессори писала: «Ребёнок — это не сосуд, который нужно наполнить, а источник, который нужно освободить». И всё же мы его ограничиваем.
Когда правовая система становится инструментом отчуждения
Одной из самых игнорируемых форм нарушения прав ребёнка является родительское отчуждение. В случае разводов кипрские суды, как правило, передают опеку матери, оставляя отца в роли «гостя» — что психологи по всему миру считают вредным. Современная наука выступает за совместную опеку, чтобы ребёнок мог поддерживать равноправные отношения с обоими родителями. Однако на Кипре правовая система зачастую используется как инструмент мести между родителями, а расплачивается за это ребёнок.
Наш долг — пробуждение
Признание прав ребёнка — это не теоретическая тема. Это образ жизни, проявляющийся каждый день. Необходимы политическая воля, социальная активность, образовательные реформы и родительская ответственность. Но прежде всего — нужно слушать детей. Не для того, чтобы учить их, как расти, а чтобы они напомнили нам, что значит быть человеком.
Дети не требуют многого: немного любви, немного понимания и свободы быть собой — и, прежде всего, права ОСТАВАТЬСЯ ДЕТЬМИ, а не восприниматься как взрослые, чьи душевные потребности игнорируются.
Если мы не дадим им права быть детьми и все остальные права, которые им положены, — то какое будущее мы надеемся построить?
P.S. Поводом стал недавний случай «цифрового каннибализма» в соцсетях с участием детей в роли жертв.
