Οι αγαπημένες μας εκδόσεις στην Αθήνα, οι εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ (με Κύπριο ιδρυτή) κυκλοφορούν ένα υπέροχο βιβλίο για παιδιά και νέους…. Ένα βιβλίο με τον κάπως ποιητικό τίτλο “Τα παιδιά που έβλεπαν τα τρένα να περνούν”.
Καθισμένα στον φράχτη, τα τρία παιδιά περίμεναν τον Πράσινο Δράκο των 9.15. «Εάν ήταν αληθινός δράκος θα τον σταματούσαμε και θα του λέγαμε να μεταφέρει στον πατέρα την αγάπη μας». Μόλις το τρένο έβγαινε σφυρίζοντας μέσα από το σκοτεινό τούνελ, η Ρομπέρτα, ο Πίτερ και η Φίλις κυμάτιζαν τα μαντίλια τους στον αέρα. Από το βαγόνι της πρώτης θέσης καθημερινά ο ηλικιωμένος κύριος με το ψηλό καπέλο ανταπέδιδε τον χαιρετισμό τους.
Πριν από λίγο καιρό, όταν κάποιοι μυστηριώδεις άνθρωποι πήραν τον πατέρα τους από το σπίτι, τα παιδιά μαζί με τη μητέρα τους αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το Λονδίνο και να μετακομίσουν στην εξοχή.
Οι Τρεις Καμινάδες όπου εγκαταστάθηκαν βρίσκονταν κοντά στον σιδηροδρομικό σταθμό κι έτσι, πολύ σύντομα, η Ρομπέρτα, ο Πίτερ και η Φίλις έπιασαν φιλίες με τον σταθμάρχη, κατάφεραν να σώσουν ένα επιβατηγό τρένο από τρομακτικό δυστύχημα κι έγιναν Τα Παιδιά που Έβλεπαν τα Τρένα να Περνούν…
Συγγραφέας του βιβλίου η Edith Nesbit
Η Edith Nesbit γεννήθηκε το 1858. Ο πατέρας της πέθανε όταν ήταν μόλις τριών ετών και η οικογένειά της μετοικούσε συχνά σε διάφορες περιοχές της Αγγλίας. Η φτώχεια ήταν κάτι που γνώριζε από πρώτο χέρι, τόσο ως παιδί όσο και ως νεαρή παντρεμένη γυναίκα με μικρά παιδιά. Όπως και η μητέρα ηρωίδα του βιβλίου της, αναγκάστηκε να δοκιμάσει να πωλήσει τις ιστορίες και τα ποιήματά της σε συντάκτες.
Το πρώτο παιδικό της βιβλίο, The Treasure Seekers , εκδόθηκε το 1899.
Έγραψε επίσης Five Children and It , αλλά η πιο διάσημη ιστορία της είναι Τα Παιδιά που έβλεπαν τα Τρένα να Περνούν που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1905 και έκτοτε δεν έχει σταματήσει να εκτυπώνεται.
Η Edith Nesbit ήταν μια γυναίκα πρωτοπόρος –είχε κόψει τα μαλλιά της κοντά, γεγονός που θεωρήθηκε πολύ τολμηρό στη βικτοριανή εποχή– και υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ακτιβιστικής ομάδας The Fabian Society, που είχε στόχο να ενισχύσει τον δημοκρατικό σοσιαλισμό και το εργατικό κίνημα. Πέθανε το 1924.
