Γράφει ο Χρήστος Τούβε
(Από την ωραία Θεσσαλονίκη)
Email: touve30@gmail.com
Μία, δύο πεταλιές και φύγαμε.
Μπροστά μόνο μπροστά πλέον.
Είχαμε καιρό ν ‘ ανέβουμε πάνω, αυτή την φορά χωρίς βοηθητικές ρόδες, χωρίς τα δεκανίκια της ζωής.
Πέσαμε, χτυπήσαμε αλλά και τι έγινε.Έτσι δεν γίνεται συνήθως;
Για να μάθεις να κάνεις γρήγορο πετάλι, πρέπει πρώτα να αισθανθείς την μυρωδιά του χώματος, την αίσθηση της πληγής στα πόδια σου.Τίποτα δεν γίνεται χωρίς θυσίες ομορφιά μου.Τίποτα…
Γιατί το ποδήλατο δεν το ξεχνάς, όσο χρόνια και αν περάσουν.Αν η ζωή σε άφησε με σκασμένα λάστιχα, εσύ πάλι βρήκες το τρόπο να προχωρήσεις.
Όπως οι ρόδες του, έτσι και η ζωή κάνει κύκλους.Τότε να δεις πόσο πράγματα αφήνεις πίσω.
Γι αυτό μην ξεχνάς ότι ποδήλατο είναι η ζωή γι ‘ αυτό και θα πέσεις και θα ιδρώσεις.Στο τέλος όμως έχει κατηφόρα και εκεί άντε να εξηγήσεις ότι ο αέρας που σε χτυπάει στο πρόσωπο, άξιζε την τόση ταλαιπωρία.
Κάποιες φορές θα το παρατήσεις και θα κουραστείς.Έτσι δεν κάνεις με την ίδια σου την ζωή και την αφήνεις στην άκρη; Ξεχνιέσαι με ψευδαισθήσεις και μένεις στάσιμος στο parking.
Μετά ξεκλειδώνεις πάλι τις αλυσίδες από τις ρόδες της ζωής σου και ανεβαίνεις πάλι για καινούργιες περιπέτειες.
Μία, δύο πεταλιές και φύγαμε…
Ωπ, πάλι μπροστά σου καινούργιες διαδρομές και εμπειρίες.Τριβόλια ανάμεσα για να σου σκάσουν τα λάστιχα.Καλά δεν έμαθες ότι για κάθε τι καινούργιο που ζεις πρέπει να σπαταλήσεις χρόνο για να το μάθεις;
Κάνε στάση γιατί πάλι έπαθες φούιτ.Αγχώθηκες από το καινούργιο περιβάλλον και αναπολείς το parking της ηρεμίας.Όμως η ζωή μάτια μου κρίνεται από τα φούιτ και το άγχος, όχι από την νηνεμία.Όχι από την αδράνεια και την στασιμότητα.
Και το λάστιχο θα μάθεις ν ‘ αλλάζεις και τα τριβόλια με σούζες θα περνάς.
Τι νόμιζες ότι η ζωή δεν είναι ριψοκίνδυνη;
Νόμιζες ότι μόνο το πετάλι θα γυρνάς; Όχι, όχι…
Όσο γυρνάς το πετάλι, αφήνεις παρελθόν πίσω και εκεί μπροστά που κοιτάς, θα μεγαλώσεις.Γι ‘αυτό μάθε να κάνεις πεταλιές και ελιγμούς…
Πες τους, πως το τιμόνι θα το κρατάς μόνο εσύ και όποιος θέλει ας ανέβει στην βόλτα μαζί σου…
