της συντακτικής ομάδας του SkalaTimes
Στην πολιτική υπάρχουν οι ιδεολογικές διαφωνίες, υπάρχουν οι πολιτικές αντιπαραθέσεις και υπάρχει και κάτι πολύ πιο λεπτό: η στιγμή που τα όρια ανάμεσα στο «εμείς» και στο «εκείνοι» αρχίζουν να θολώνουν.
Ο διορισμός του Νίκου Τορναρίτη από τον Πρόεδρο Νίκο Χριστοδουλίδη ως Ειδικού Πολιτικού Απεσταλμένου για το Κυπριακό στην Ασία και την Αφρική δεν είναι απλώς ένας ακόμη διορισμός. Έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία ο ΔΗΣΥ βρίσκεται απέναντι από την κυβέρνηση Χριστοδουλίδη και ενώ στο εσωτερικό του κόμματος έχει ήδη ανοίξει, έστω πρόωρα, η συζήτηση για τις επόμενες προεδρικές εκλογές.
Και ακριβώς γι’ αυτό το πολιτικό μήνυμα της κίνησης αυτής είναι πολύ μεγαλύτερο από τον ίδιο τον διορισμό. Και προφανώς ο Χριστοδουλίδης και οι σύμβουλοι του το ήξεραν πριν προβούν σε αυτή την κίνηση.
Ο Τορναρίτης δεν είναι ένας τυχαίος πολιτικός του Συναγερμού. Υπήρξε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΔΗΣΥ και στενός συνεργάτης της κομματικής ηγεσίας. Σήμερα, όμως, βρίσκεται σε μια ιδιαίτερη θέση: αναλαμβάνει επίσημο ρόλο για λογαριασμό του Προέδρου μιας κυβέρνησης την οποία το κόμμα του αντιπολιτεύεται.
Ο ίδιος επιμένει ότι δεν εγκαταλείπει τον ΔΗΣΥ. Δηλώνει «Συναγερμικός από τα γεννοφάσκια του» και υποστηρίζει ότι ο διορισμός του δεν σημαίνει διακοπή των σχέσεών του με το κόμμα. Δηλαδή θα πηγαίνει στις συνεδριάσεις του κόμματος που θα μιλούν κατά του Χριστοδουλίδη και θα αναλύουν το πλάνο τους και μετά θα πηγαίνει στο Προεδρικό να τα πει με τον Χριστοδουλίδη; Αυτά ούτε στη Σουηδία!
Παράλληλα ο κ. Τορναρίτης, έχει δηλώσει ότι δεν πρέπει να αποκλειστεί εκ των προτέρων ο Νίκος Χριστοδουλίδης από τις επιλογές του ΔΗΣΥ για τις προεδρικές εκλογές του 2028!
Σαν Δούρειος Ίππος του Χριστοδουλίδη ακούγεται ο Τορναρίτης; Θα ανοίξει την πόρτα ο ΔΗΣΥ; Θυμάστε τι έπαθαν οι Τρώες όταν έβαλαν το άλογο στη πόλη….
Μπορεί ένας πολιτικός να παραμένει πολιτικά ταυτισμένος με ένα κόμμα, ενώ ταυτόχρονα αναλαμβάνει θεσμικό ρόλο δίπλα στον πολιτικό του αντίπαλο;
Και γιατί ο ΔΗΣΥ εδώ και 2 24ωρα τηρεί σιγήν ιχθύως χωρίς καμία επίσημη ανακοίνωση;
Για έναν κομματικό μηχανισμό, η εικόνα ενός κορυφαίου στελέχους να αποδέχεται πρόταση από τον πολιτικό αντίπαλο μπορεί να προκαλεί πολλά ερωτήματα.
Αν η έννοια της «προδοσίας» σε ένα κόμμα δεν είναι η σύνταξη με τον πολιτικό αντίπαλο τότε τι είναι;
Στην πολιτική επιστήμη, τα κόμματα δεν είναι απλώς μηχανισμοί εκλογικής εκπροσώπησης. Είναι οργανώσεις που στηρίζονται στην εμπιστοσύνη, στην κοινή ταυτότητα και στην αίσθηση συλλογικής πορείας. Όταν στελέχη μετακινούνται πολιτικά ή θεσμικά προς την απέναντι πλευρά, το ζήτημα δεν είναι μόνο προσωπικό. Αφορά την αξιοπιστία της ίδιας της κομματικής ταυτότητας.
Η περίπτωση Τορναρίτη, επομένως, θέτει ένα δύσκολο ερώτημα στον ΔΗΣΥ: πόσο μπορεί ένα κόμμα να αντιπολιτεύεται μια κυβέρνηση όταν σημαντικά στελέχη του διατηρούν ανοικτούς διαύλους με το Προεδρικό;
Και το ακόμη πιο κρίσιμο ερώτημα: Πώς μπορεί να σας εμπιστεύεται ο κόσμος σας πλέον;
Ο Χριστοδουλίδης απορρίπτει ότι ο διορισμός εξυπηρετεί προεκλογική σκοπιμότητα και επικαλείται την εμπειρία του Τορναρίτη. Ο Τορναρίτης, από την πλευρά του, μιλά για προσφορά στην πατρίδα και όχι για προσωπική φιλοδοξία. Η πολιτική, όμως, κρίνεται από τις πράξεις μέσα στο πλαίσιο που εξελίσσονται. Σε αυτή την δεδομένη στιγμή ένας τέτοιος διορισμός λέει πολά περισσότερα από όσα οι δηλώσεις Τορναρίτη και Χριστοδουλίδη.
Και ο συμβολισμός αυτής της υπόθεσης είναι δύσκολο να αγνοηθεί: ένα προβεβλημένο πρόσωπο του ΔΗΣΥ αποδέχεται ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ έναν επίσημο ρόλο από τον πολιτικό ηγέτη απέναντι στον οποίο η παράταξή του βρίσκεται στην αντιπολίτευση.
Το πραγματικό ερώτημα φίλοι συναγερμικοί δεν είναι αν ο Τορναρίτης εξακολουθεί να δηλώνει Συναγερμικός, αλλά τι σημαίνει σήμερα να είσαι Συναγερμικός όταν οι πολιτικές επιλογές σου σε φέρνουν να συμμαχείς με τον πολιτικό σου αντίπαλο;
Ε;
Γι αυτό η μέχρι τώρα σιωπή της ηγεσίας του ΔΗΣΥ μόνο θετική για το κόμμα δεν είναι!
