Η ανάρτηση του Νίκου Συρίγου:
H Γωγώ Μαστροκώστα είναι πια στον Παράδεισο. Ήταν γενναία. Πιο γενναία από όλους τους γενναίους μαζί, αφού πολέμησε απέναντι στο θηρίο, όχι μία αλλά δυο φορές και για πολλά χρόνια. Υποκλίνομαι στο μεγαλείο της…
Αφήνει πίσω της μια σπουδαία παρακαταθήκη για τον τρόπο που αντιμετώπισε τον καρκίνο. Αφήνει όμως και έναν σπουδαίο σύζυγο και πατέρα και φυσικά μια εξίσου σπουδαία κόρη. Σε μια εποχή που οι άντρες ακούμε πολλά- και δικαίως- θέλω να πω μέσα από την καρδιά μου ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Τραϊανό Δέλλα. Για όλα. Κυρίως γιατί μέσα σε αυτή την καταιγίδα, στάθηκε όρθιος και έδωσε τη μάχη στο πλευρό της γυναίκας που ερωτεύτηκε και αγάπησε, μέχρι την τελευταία στιγμή, τιμώντας τη λέξη άντρας.
Το έχω ξαναπεί: Αρσενικός ή θηλυκός είναι θέμα τύχης. Άντρας είναι επιλογή και ευθύνη. Και αυτή την ευθύνη κάποιοι από εμάς όχι απλά δεν την έχουν αναλάβει αλλά την έχουν ευτελίσει σε τέτοιο βαθμό που μας κάνουν να ντρεπόμαστε…
Ο Τραϊανός, σε αυτούς τους καιρούς, είναι μια αφορμή, μια αιτία για να νιώθουμε περηφάνια. Να θυμηθούμε ξανά τι σημαίνει να είσαι άντρας. Κανονικός, όχι στα λόγια. Άντρας όχι… αρσενικός, με τον τρόπο που λογίζουν κάποιοι τη λέξη αρσενικός.
Ο Τραϊανός τίμησε το κορίτσι του με πράξεις. Όλα τα εξέφρασε με πράξεις. Στα λόγια ήταν λακωνικός. Δεν έλεγε πολλά. Έκανε όμως πολλά. Τα πάντα. Ο Τραϊανός, αν μπορούσε να επιλέξει, θα ήθελε να περάσει εκείνος όσα πέρασε το κορίτσι του. Θα ήθελε να φύγει εκείνος αντί η Γωγώ. Και αυτό είναι το μεγαλείο της αγάπης.
Θα μπορούσα να γράψω ολόκληρα κατεβατά για άντρες σαν τον Τραϊανό…
Το ζω άλλωστε από πολύ κοντά και ξέρω. Αλλά δεν χρειάζεται.
Θα πω μόνο τούτο: Κορίτσια εκεί έξω υπάρχουν κι άλλοι σαν τον Τραϊανό… Σας το ορκίζομαι. Τραϊανέ σε ευχαριστούμε… Κουράγιο. Κι αυτό το «το μόνο που ήθελα ήταν να σε φροντίζω» κάντε το κορνίζα. Μαζί κι αυτό το τραγούδι σαν προσευχή.
