Ο Ξέρεις-Ποιος ανάμεσα μας….

Της Γιώτας Δημητρίου
Αρχισυντάκτρια SkalaTimes

Το 2015 όταν ο Τραμπ είχε απαγορεύσει στους μουσουλμάνους την είσοδο στις ΗΠΑ, η συγγραφέας των βιβλίων του Χάρι Πότερ, η κυρία Τζ.Κ.Ρόουλινγκ είχε πει πως ο Ντόναλντ Τραμπ είναι χειρότερος από τον Λόρδο Βόλντεμορτ, (τον κακό στα βιβλία του Χάρι Πότερ).
Τότε θυμάμαι χαμογέλασα, γιατί δεν είχα διαβάσει τον Χάρι Πότερ, αλλά μου άρεσε που μια συγγραφέας παρομοίαζε τον Τράμπ με έναν κακό ήρωα, από τα διάσημα της βιβλία.

Διάβασα το πρώτο βιβλίο του Χάρι Πότερ πριν λίγες μέρες και τώρα διαβάζω το δεύτερο.
Ναι, ίσως τελικά η Τζ.Κ.Ρόουλινγκ να είχε δίκαιο. Ίσως ένα κομμάτι του Βόλντεμορτ να υπάρχει στον πλανητάρχη και αυτό φαίνεται από τις άδικες συχνά αποφάσεις του, την ρητορική μίσους που χρησιμοποιεί και πολλά άλλα που είναι ορατά, είτε τον παρακολουθεί ιδιαίτερα κάποιος, είτε όχι.
Μα δεν είναι ο Τραμπ το θέμα του άρθρου αυτού.

Ποιο είναι το θέμα μας λοιπόν;

Το θέμα του άρθρου αυτού είναι πως υπάρχουν παντού κομμάτια του Βόλντεμορτ, του “ο Ξέρεις-Ποιος”, (ή του “έξω από δω”, όπως λέμε εμείς), υπάρχουν κομμάτια του σε γεγονότα, σε ανθρώπους, σε καταστάσεις.

Από αρχής κόσμου υπήρχαν.

Άλλωστε ο Βόλντεμορτ δεν είναι παρά μόνο (παρά μόνο!) η προσωποποίηση του κακού, του σκότους, του άδικου, του αντίθετου της αγάπης.

Και βρίσκει πάντα ανοικτές καρδιές (και κλειστά μυαλά) για να… τρυπώσει.
Βρίσκει πάντα οπαδούς και ακόλουθους.
Συνήθως είναι άνθρωποι που δεν έχουν ιδιαίτερα αποθέματα αγάπης για τον κόσμο, έχουν όμως άφθονο εγωισμό, κόμπλεξ, ενίοτε και κακία.

Ο Βόλντεμορτ θα βρίσκει πάντα οπαδούς…

“Βρίσκεται κάπου εκεί έξω….ψάχνοντας ίσως για κάποιο άλλο σώμα να τον φιλοξενήσει…Τον Κούρελ, όμως, τον άφησε να πεθάνει. Είναι φοβερό. Είτε για οπαδό του πρόκειται είτε για εχθρό του, δεν δείχνει κανένα οίκτο.
Εσύ Χάρι, μπορεί μόνο να καθυστέρησες την επιστροφή του….Αργότερα, κάποιος άλλος μπορεί να κάνει το ίδιο….Κι αν αρκετοί τον καθυστερήσουν, ο Βόλντεμορτ μπορεί να μην ξαναγυρίσει ποτέ”. (Ντάμπλντορ, από το πρώτο βιβλίο του Χάρι Πότερ).

Κι αν υπάρχει κάτι που ο Βόλντεμόρτ και όλοι οι ακόλουθοι του δεν αντέχουν, αυτό είναι η αγάπη.
“Κι αν υπάρχει ένα πράγμα που ο Βόλντεμόρτ δεν καταλαβαίνει, αυτό είναι η αγάπη. Γι αυτό και δεν κατάλαβε ποτέ πως μια αγάπη τόσο δυνατή, όσο αυτή της μητέρας σου για σένα, πάντα αφήνει το σημάδι της. Δεν είναι κάτι που φαίνεται…. αλλά όποιος έχει αγαπηθεί τόσο πολύ, ακόμη κι αν το πρόσωπο που αγάπησε δεν υπάρχει πια, έχει γύρω του μιαν αόρατη προστασία για πάντα. Αυτή η προστασία υπάρχει στο δέρμα σου Χάρι. Γι αυτό ο Κούιρελ, ο οποίος μοιραζόταν το μίσος, την πλεονεξία, τη φιλοδοξία, ακόμη και την ίδια του την ψυχή με τον Βόλντεμόρτ, δεν μπορούσε να σ’ αγγίξει.Το ν΄αγγίξει ένα άτομο σημαδεμένο από αγάπη, όπως εσύ, σήμαινε γι αυτόν τον θάνατο”. (Ντάμπλντορ, από το πρώτο βιβλίο του Χάρι Πότερ).

Ποιος όμως θριαμβεύει στο τέλος, θα αναρωτηθεί κανείς.
Το καλό ή το κακό; Η αγάπη ή το μίσος;
Ας είμαστε ειλικρινείς, εγώ δεν είμαι εντελώς σίγουρη…. Αλλά, ο Καζαντζάκης είχε πει το αισιόδοξο πως “Υπάρχει στον κόσμο τούτον ένας μυστικός νόμος – αν δεν υπήρχε, ο κόσμος θα ‘ταν από χιλιάδες χρόνια χαμένος – σκληρός κι απαραβίαστος: το κακό πάντα στην αρχή θριαμβεύει και πάντα στο τέλος νικάται”.
Φαίνεται πως και η Τζ.Κ.Ρόουλινγκ και αρκετοί άλλοι συγγραφείς το ενστερνίζονται αυτό, τουλάχιστον μέσα από τα έργα τους.

Για τον Χάρι Πότερ και τον Βόλντεμορτ δεν ξέρω ποιος θα κερδίσει στο τέλος, (άλλωστε από τα 7 βιβλία, είμαι ακόμη στο δεύτερο), αλλά κάτι μου λέει πως στο τέλος θα επικρατήσει το φως, το καλό, η αγάπη, έτσι όπως θα έπρεπε να συμβαίνει πάντα και στην αληθινή ζωή! 

(Υ.Γ1 Τώρα, 20 χρόνια μετά την κυκλοφορία του πρώτου βιβλίου, καταλαβαίνω γιατί αγαπήθηκε από μικρούς και μεγάλους τόσο πολύ ο Χάρι Πότερ και η παρέα του).