Με θέμα τον Σχολικό Εκφοβισμό θα πραγματοποιηθεί η τελική έκθεση του Ιδιωτικού Φροντιστηρίου Τ.Ι.Μ.Ε.

Στον εκπαιδευτικό πολυχώρο του ιδιωτικού φροντιστηρίου Τ.Ι.Μ.Ε. (που ασχολείται εκτενώς με την διαπαιδαγώση των παιδιών από 4 χρονών και άνω), το Τμήμα της Τέχνης αφιέρωσε χρόνο για να αγγίξει εικαστικά ένα εφιάλτη που βασανίζει τα παιδιά σήμερα: τον Σχολικό Εκφοβισμό. Οι δημιουργίες των παιδιών με θέμα τον Σχολικό Εκφοβισμό θα παρουσιαστούν στην τελική έκθεση της χρονιάς του Τμήματος Τέχνης του Ιδιωτικού Φροντιστηρίου Τ.Ι.Μ.Ε.

Η Έκθεση θα γίνει το Σάββατο, 1η Ιουνίου 2019, η ώρα 7 το απόγευμα, στην Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών και τα εγκαίνια θα τελέσει ο Δήμαρχος Λάρνακας Ανδρέας Βύρας

Δυστυχώς αυτό το φαινόμενο είναι επίκαιρο στις μέρες μας και ολόκληρη η κοινωνία οφείλει να κάνει το καθήκον της σήμερα απέναντι στα παιδιά, για ένα καλύτερο αύριο.

«Ο σκοπός είναι να καλλιεργήσουμε την ευαισθησία των παιδιών μέσο της Τέχνης για ενισχύσουμε τον αντι-εκφοβισμό στο σχολείο και στην κοινωνία μέσω κατανίησης του “άλλου”.  Αν καταφέρουμε να αφυπνίσουμε την συνείδηση των παιδιών, τότε αυτόματα συμβάλλουμε στην μείωση του Σχολικού Εκφοβισμού. Γενικότερα στο μάθημα της Τέχνης & Χειροτεχνίας τα παιδιά ενθαρρύνονται να εκφραστούν και να πειραματιστούν με διάφορα υλικά, αναπτύσσοντας έτσι μια αίσθηση καινοτομίας κι αυτοπεποίθησης που θα είναι σημαντική στην ενήλικη ζωή τους. Η ζωγραφική είναι ανάγκη της ψυχής.
Και ειδικότερα αυτή την εποχή που ζούμε όπου τα προγράμματα τόσο των γονέων όσο και των παιδιών είναι βεβαρημένα με χρονοδιαγγράματα κι υποχρεώσεις. Έτσι, τα παιδιά χρειάζονται ένα μέσο επικοινωνίας όπου μπορούν να αποτυπώσουν  την ανάγκη της ψυχής τους για έκφραση και επικοινωνία με τους άλλους . Η ζωγραφική και οι τέχνες είναι το ιδανικότερο μέσο”.  Δήλωσε η Έλενα Νεοκλέους υπεύθυνη του Τμήματος Τέχνης του TIME Private Institute.
«Κι αυτό, το βιώσα άμέτρητες φορες με τους μικρούς μας δημιουργούς όπου τα παιδιά κουβαλώντας τις σκοτούρες των ημερών στους ώμους τους έρχονταν στο μάθημα. Μέσο της δημιουργίας κι της έκφρασης, έβλεπα τα παιδιά να ξεκλειδώνουν τα αρνητικά συναισθήματα  τους σε μια  πορεία αυτοεκπαίδευσης και αυτοανακάλυψης. Ξεφεύγαν από το άγχος και την καταπίεση που είναι πιθανό να τα κατακλύζαν. Κι αποχωρούσαν απ;o το μάθημα,  με ένα πλατύ χαμόγελο στα χείλη, κι ελαφρούς του ώμους, πλέον εξοπλισμένοι με θετικά συναισθήματα και χαρούμενη διάθεση. Οπόταν δεν μπορούμε παρά να αναγνωρίσουμε τον καθοριστικό και σημαντικό ρόλο της Τέχνης στη ζωή των παιδιών μας.»