Λίγο μετά το ’74 και συγκεκριμένα το 1979, ο αγαπημένος μου Έλληνας συγγραφέας Βασίλης Βασιλικός έγραφε στην εφημερίδα “Νέα”, Αθηνών, μια στήλη με τίτλο “Κατηγορώ” η οποία αφορούσε το Κυπριακό.
Σε μια απ’ τις συζητήσεις μας, μου είπε να ψάξω να βρω τα φύλλα εκείνα, διότι, όπως είπε, η στήλη είχε αρκετό ενδιαφέρον. Πέρασαν μήνες και με πήρε τηλέφωνο να με ρωτήσει αν βρήκα τα τεύχη εκείνης της περιόδου με τη στήλη του. Απάντησα αρνητικά.
Μετά από λίγες μέρες, ταχυδρομικώς, πήρα ένα φάκελο απ’ τον Βασιλικό, αρκετές σελίδες, με τη στήλη εκείνη (δημοσιευόταν σελίδα σελίδα στη εφημερίδα).
Ευελπιστώ πως μια μέρα κάποιος έξυπνος εκδότης θα εκδώσει σε βιβλιαράκι τη στήλη με τίτλο “Κατηγορώ” του Βασιλικού, του 1979. Γιατί;
Διότι αποδείχθηκε, δυστυχώς, προφητικό σε πολλά σημεία.
Διότι παρουσιάζει και αποτυπώνει ζωντανά το δράμα της Κύπρου, τα πρώτα χρόνια (1979 έγραφε τη στήλη αυτή ο Βασιλικός) έτσι όπως ήταν, όχι απ’ την πολιτική πλευρά, αλλά απ’ την ανθρώπινη, έτσι όπως μόνο ένας εξαιρετικός λογοτέχνης μπορεί να αποτυπώσει.
Διότι ακόμη και πολιτικά (και κομματικά) λέει αλήθειες που μόνο ένας άνθρωπος εκτός πολιτικής θα μπορούσε να πει με τόση ελευθερία και ειλικρίνεια.
Θυμάμαι το “Κατηγορώ” του Βασιλικού συχνά, κάθε φορά που σκέφτομαι σε τι πατρίδα μου έτυχε να γεννηθώ, να ανήκω.
Θυμάμαι το “Κατηγορώ” του Βασιλικού κάθε φορά που κάποιοι κάνουν βαρύγδουπες δηλώσεις που απέχουν απ’ τις αλήθειες και το δράμα του κυπριακού λαού, (κυπριακός λαός είναι οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι αυτού του τόπου).
Θυμάμαι το “Κατηγορώ” και τις τελευταίες μέρες, που κάποιοι κρατούσαν μέσα τους μια ζωντανή ελπίδα για επανένωση του νησιού.
Και κατηγορώ όλους μας που πάθαμε αλλά δεν μάθαμε. Που ξεχάσαμε τι και ποιοι έφεραν την καταχνιά σε αυτό τον τόπο, και δεν ήταν η αγαπημένη θάλασσα της Κερύνειας, ήταν ο σοβινισμός και η διχόνοια κάποιων και απ’ τις δυο πλευρές. Ήταν τα προμελετημένα σχέδια κάποιων, ναι, και “δικών” μας.
Υ.Γ Κάθε φορά που διαβάζω το “Κατηγορώ” του Βασιλικού βουρκώνω…..κάποτε λίγο, κάποτε περισσότερο. Τέτοιες μέρες, περισσότερο.
Υ. Γ Και όπως έχει πει ο Έλληνας συγγραφέας Στέφανος Λίβος: “Η Ελλάδα ήταν πάντα μια καλή πατρίδα για προδότες”. Δυστυχώς, έχω την εντύπωση πως, δεν είναι μόνο η Ελλάδα.
