Και μια φορά χωρίς αλλά….

Του Κώστα Κώστα

Κάποιοι φίλοι με ειλικρίνεια εκφράζουν επιμέρους επιφυλάξεις για τη διαμαρτυρία των εκπαιδευτικών. Μα οι εκπαιδευτικοί στο παρελθόν έκαναν ετσι”, “Μα γιατί δεν πάλεψαν για το τάδε”, μα γιατί το ένα μα γιατί το άλλο;

Τοποθετούμαι ξεκάθαρα: Αν θα θυμόμαστε τι έκανε ο καθένας από τον καιρό του Νώε τίποτε θα γίνει, τουλάχιστον σε αυτόν τον αιώνα. Αν επίσης θεωρούμε ότι όλοι οι εκπαιδευτικοί πρέπει να είναι τέλειοι για να τους συμπαρασταθούμε , τότε είμαστε πολύ αφελείς. Αν για να κάναμε ένα φίλο θα βαζαμε προϋπόθεση την τελειότητα, όλος ο κόσμος θα ήταν μόνος του. Επίσης με αυτή τη λογική χτυπήθηκαν αλύπητα πολλές ομάδες εργαζομενων, οι οποίες τελικά έμειναν μόνοι.

Θα συνεχίσουμε αυτήν την πορεία που ολοένα και μας καταστρέφει ή επιτέλους θα πούμε ΔΕΝ ΠΆΕΙ ΆΛΛΟ. Τι καλύτερο παράδειγμα από τους εκπαιδευτικούς θέλουμε; Όλες οι παρατάξεις της ΟΕΛΜΕΚ, της ΠΟΕΔ, της ΟΛΤΕΚ ενωμένες. Μαζί τους σήμερα οι εκπαιδευτικές οργανώσεις από την Ελλάδα, αλλά και των Τουρκοκυπρίων.

Ο αγώνας των εκπαιδευτικών μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία για να γλιτώσουν οι υπόλοιποι, αλλά και όσοι έχασαν και απογοητεύτηκαν να βρουν τη χαμένη αυτοπεποίθηση τους.

Ναι δεν είναι όλα ρόδινα. Ναι υπάρχουν απογοητεύσεις από τη στάση ορισμένων εκπαιδευτικών. Όμως τώρα δεν είναι ώρα για μεμψιμοιρία. Ακούσατε σήμερα το πρωί τον Υπουργό Παιδείας στο ΡΙΚ Να λέει ότι ” αν δεν ληφθούν μέτρα σε 3- 4 χρόνια θα κλείσουν σχολεία “(!!). Ακούσατε επίσης τον Αβέρωφ Νεοφύτου να λέει ότι ” συμφέρει καλύτερα η ιδιωτική εκπαιδευση”(!!).

Τι άλλο θέλετε για να πειστειτε ότι ο αγώνας των εκπαιδευτικών μας αφορα ολους;