Η ελπίδα να βάλουμε μυαλό έχει ψοφήσει προ πολλού…
Από το fb του Λεόντιου Φιλοθέου:
Είναι από τη μια αυτοί που αυτοπροσδιορίζονται ως “δημοσιογράφοι”. Οι οποίοι προέτρεξαν να περιγράψουν με κάθε λεπτομέρεια το συμβάν. Να συγκλονιστούν. Να πέσουν απο τα σύννεφα. Να κερδίσουν έτσι λίγα κλικς παραπάνω.
Είναι από την άλλοι, αυτοί που είναι και καλά οι ειδικοί. Που χωρίς περαιτέρω διερεύνηση άρχισαν να δίνουν στους πρώτους στοιχεία και λεπτομέρειες, ευελπιστώντας έτσι στα 15 λεπτά δημοσιότητας που “δικαιούνται”.
Είναι φυσικά και οι ρατσιστές. Αυτοί που βρήκαν ευκαιρία να τα βάλουν με όλους τους “ξένους”, τους “μαύρους”, τους “μετανάστες”, να σπείρουν μίσος. Προφανώς το (ανύπαρκτο) μυαλουδάκι τους δεν χωρεί ότι 2/3 των θύτων είναι “δικοί μας”.
Τέλος, είναι κι ένα βρέφος πέντε μήνων. Βρέφος. Το οποίο όλοι ευχόμαστε να μην έχει πέσει θύμα βιασμού, σύμφωνα και με τα όσα ακούμε σήμερα. Αλλά, ακόμα κι αν δεν έχει πέσει βιασμού, έχει πέσει θύμα ενός άλλου “βιασμού”, από όλους τους πιο πάνω.
Η ελπίδα (για να βάλουμε μυαλό), τελικά δεν πεθαίνει τελευταία. Έχει ψοφήσει προ πολλού.
Της Γιώτας Δημητρίου Τη Νάσια Τζώρτζη τη γνωρίζω από τότε που ήμασταν παιδιά. Υπήρξαμε και οι δύο Οδηγοί, Ναυτοδηγοί και μετέπειτα Αρχηγοί Οδηγών στην ομάδα
Με βαθιά συγκίνηση και εθνική υπερηφάνεια πραγματοποιήθηκε η τελετή ονοματοδοσίας της οδού «Νίκου Κυριάκου Κακή», προς τιμήν του ήρωα της τουρκικής εισβολής του 1974. Την
Πιο κάτω αυτούσια η ανάρτηση της διευθύντριας του σχολείου κ. Αγγέλας Καϊμακλιώτη 6 ΑΡΓΥΡΑ ΚΑΙ 8 ΧΑΛΚΙΝΑ 🥈🥈🥈🥈🥈🥈🥉🥉🥉🥉🥉🥉🥉🥉 Από τα Περιβόλια της Γνώσηςστις Κορυφές της