Γράφει ο Γιάννης Χριστοδούλου
Θα ήθελα κι εγώ με την σειρά μου να εκφράσω την άποψη μου ως πατέρας και ως σύζυγος που ζω σε αυτή την πόλη. Καταρχάς όλοι μουρμουρούμε όταν βρεθούμε με τις παρέες μας, πως “η Λάρνακα δεν έχει τίποτα”, αλλά η αλήθεια είναι πως εμείς ως κάτοικοι αυτής της πόλη δεν κάνουμε και τίποτα το ιδιαίτερο για να “έχει κάτι” η πόλη μας. Περιμένουμε να τα κάνει όλα η κυβέρνηση, το Δημαρχείο, οι αρμόδιοι, ο γείτονας τελοσπάντων, αλλά όχι να συμβάλουμε εμείς σε κάτι. Από αυτό πιστεύω ξεκινά και το πρόβλημα.
Αν εμείς όλοι ενώναμε την αγάπη μας για την πόλη που, αφού λέμε πως έχουμε αγάπη για την πόλη και αντί να κριτικάρουμε τους πάντες που δεν κάνουν τίποτα, κάναμε κάτι εμείς, τότε ίσως και να βλέπαμε μια αισθητή βελτίωση.
Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει τούτη η καημένη πόλη που εν ο φτωχός συγγενής του κράτους εν πολλά. Νομίζω δεν είναι ανάγκη να τα θίξω και ούτε αυτός είναι ο σκοπός της επιστολής μου. Σκοπός είναι να πω σε όλους όσους κάνουν παράπονα για την πόλη που ζούμε και που τυχαίνει να είναι η Λάρνακα, πως κανένας δεν έχει δικαίωμα να μιλά για τούτη την πόλη με ύφος κριτή, αν ο ίδιος δεν έχει βάλει ποτέ κανένα λιθαράκι για να γίνει καλύτερη αυτή η πόλη.
Επίσης, θέλω να τονίσω πως όλοι έχουμε χρέος και υποχρέωση να παραδώσουμε στα παιδιά μας, μια πόλη με ποιοτικό επίπεδο ζωής και αυτό δυστυχώς δεν μπορεί να το κάνει η μόνο κυβέρνηση ρίχνωντας κονδύλια για έργα, ούτε το Δημαρχείο. Αυτό πρώτα από όλα οφείλεται σε εμάς τους ίδιους. Από την πιο μικρή μας πράξη, πχ πως διατηρώ την αυλή μου, πως διατηρώ καθαρή την πόλη μου, κτλ, μέχρι το πιο μεγάλο, πχ πως βοηθώ σε διάφορα κοινωνικά έργα κτλ.
Όταν ζητούμε να γίνει η πόλη καλύτερη, ας σκεφτούμε πρώτα πρώτα τι κάναμε εμείς.
Ευχαριστώ και συγχαρητήρια για το περιοδικό σας, διαβάζω όλες τις στήλες.
