Για την Παιδεία

Του Αιμίλιου Σολωμού

Εσύ υπουργέ που πρωτοξεκίνησες ν’ απαξιώνεις το έργο του εκπαιδευτικού (στο υπουργείο υπάρχουν κατατεθειμένα τα πεπραγμένα, σε εκατοντάδες σελίδες, κάθε σχολείου, κάθε σχολικής χρονιάς, για το έργο χιλιάδων εκπαιδευτικών και μαθητών. Εκεί θα μάθεις, αν διαβάσεις, το αυτονόητο: “Αρετή διδακτή εστί”, Αριστ.),

Εσύ αρχιεπίσκοπε που έσταξες μίσος και χολή (“…αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ή κύμβαλο αλαλάζον”),

Εσύ γ.ε. που με την εμπάθειά σου και τις λογιστικές αλχημείες που χαράσσονται σε κλιματιζόμενα γραφεία παραχαράσσοντας την πραγματικότητα του σχολείου (“Η αλήθεια σιωπά, όταν μιλάνε τα χρήματα”-ρωσ. παρ., ή “Οι άνθρωποι έγιναν εργαλεία των εργαλείων τους”, Θ.Χ.),

Εσύ γονέα που παρασύρεσαι από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα και τις όποιες μεμονωμένες και υποκειμενικές κρίσεις, ενώ ξέρεις ποια είναι η αλήθεια (ως μέλος του Συνδέσμου Γονέων ενημερώνεσαι και για τα πεπραγμένα της σχολικής χρονιάς στο τέλος του έτους),

Εσύ “πολίτη” του Facebook που φθονείς και έχεις άποψη χωρίς να γνωρίζεις,

Εσύ εκπαιδευτικέ που με τις ύβρεις και τα ποσταρίσματά σου ξεπερνάς τα όρια,

Εσύ δημοσιογράφε που σκόπιμα παραπληροφορείς και εμπαίζεις,
Λοιδορείς συλλήβδην το έργο του Δασκάλου, τον απαξιώνεις, καταρρακώνεις την αξιοπρέπειά του, αμφισβητείς και μηδενίζεις την αγάπη και την προσφορά του προς το παιδί,
Δεν αξίζεις το Κεφαλαίο ούτε και το Κύριε μπροστά από την ιδιότητά σου.

Προς εσένα, λοιπόν:

Προς Εσένα

Την ώρα που στο δωμάτιό του
το βράδυ θα διαβάζει το παιδί
θα ’μαι σκυφτός κι εγώ
πάνω από τα βιβλία μου.
Να ξέρεις…
Αυτή η αόρατη γραμμή του φωτός
Απ’ εκεί ώς εδώ
Είναι που κάνει τον κόσμο
Ν’ αρπάζει φωτιά και να καίγεται.