Αν είχα το παιδί μου να το μεγαλώσω ξανά από την αρχή…
Ποίημα της Diana Loomans
Αν είχα το παιδί μου να το μεγαλώσω ξανά από την αρχή…
Θα ζωγράφιζα με τα δάχτυλα περισσότερο,
και θα έδειχνα με το δάχτυλο λιγότερο.
Θα διόρθωνα λιγότερο,
και θα συνδεόμουν περισσότερο.
Θα σταματούσα να έχω τα μάτια στο ρολόι μου,
και θα άρχιζα να βλέπω με τα μάτια μου.
Θα νοιαζόμουν να ξέρω λιγότερα,
και θα ήξερα να νοιάζομαι περισσότερο.
Θα έκανα περισσότερες πεζοπορίες,
και θα πετούσα περισσότερους χαρταετούς.
Θα σταματούσα να το παίζω σοβαρή,
και θα έπαιζα στα σοβαρά.
Θα διέσχιζα τρέχοντας περισσότερα λιβάδια,
και θα κοίταζα περισσότερα αστέρια.
Θα αγκάλιαζα περισσότερο,
και θα τραβολογούσα λιγότερο.
Θα ήμουν άκαμπτη λιγότερο συχνά,
και θα επιβεβαίωνα πολύ περισσότερο.
Θα έχτιζα πρώτα αυτοεκτίμηση,
και αργότερα το σπίτι.
Θα δίδασκα λιγότερο για την αγάπη της δύναμης,
και περισσότερο για τη δύναμη της αγάπης.
Δεν έχει σημασία αν το παιδί μου είναι μεγάλο ή μικρό, από σήμερα και στο εξής θα τα εκτιμώ όλα περισσότερο.
Της Γιώτας Δημητρίου Τη Νάσια Τζώρτζη τη γνωρίζω από τότε που ήμασταν παιδιά. Υπήρξαμε και οι δύο Οδηγοί, Ναυτοδηγοί και μετέπειτα Αρχηγοί Οδηγών στην ομάδα
Με βαθιά συγκίνηση και εθνική υπερηφάνεια πραγματοποιήθηκε η τελετή ονοματοδοσίας της οδού «Νίκου Κυριάκου Κακή», προς τιμήν του ήρωα της τουρκικής εισβολής του 1974. Την
Πιο κάτω αυτούσια η ανάρτηση της διευθύντριας του σχολείου κ. Αγγέλας Καϊμακλιώτη 6 ΑΡΓΥΡΑ ΚΑΙ 8 ΧΑΛΚΙΝΑ 🥈🥈🥈🥈🥈🥈🥉🥉🥉🥉🥉🥉🥉🥉 Από τα Περιβόλια της Γνώσηςστις Κορυφές της