Ένα παιδάκι με ενσυναίσθηση και οι δικές μου απορίες…

Γράφει η Νίκη Ζάρου

Σκεφτόμουν, ποιο θα ήταν το δεύτερο μου άρθρο, τι να έγραφα για να συνεχίσει η στήλη με μια συνοχή, με ένα ρυθμό. Αρχικά, είχα γράψει ένα ωραίο, καλογραμμένο κείμενο για τη δίδυμη μητρότητα και τους τρόπους με τους οποίους μπορείς να ανταπεξέλθεις ως μάνα, ως εργαζόμενη, ως άνθρωπος με ενδιαφέροντα, τον τρόπο που χειρίζεσαι καταστάσεις κι άτομα. Μετάνιωσα όμως, προς το παρόν. ‘Ετσι κι αλλιώς σύντομα, θα δώσω κάποιες διαλέξεις για τα θέματα της γυναίκας του σήμερα, άρα θα επεκταθώ, αργότερα.
Επιπλέον,  κάπου ένιωσα ότι ίσως ένα τέτοιο κείμενο να έμοιαζε (και να ήταν)μια υποσυνείδητη προσπάθεια να εξηγήσω το πόσο σημαντικό είναι για μένα η μητρότητα. Όμως, δεν οφείλω σε κανέναν εξηγήσεις. Αυτοί που με ξέρουν, γνωρίζουν την καθημερινότητα μου, τη μάχη που δίνω με το χρόνο, μέρα με τη μέρα, στους υπόλοιπους δεν οφείλω εξήγηση. Η ζωή με έμαθε πως όσοι θέλουν να σε σχολιάσουν θα το κάνουν, άσχετα με το τι κάνεις εσύ. Έμαθα επίσης να αγνοώ τα κακόβουλα σχόλια.

Με αφορμή λοιπόν μία κουραστική Τετάρτη στο σχολείο θα ήθελα να υποβάλω μέσα από τη στήλη μου κάποια ερωτήματα.
Βρισκόμουν σε μια τάξη και με ρώτησαν οι μαθητές “Κυρία ποια είναι η τάξη σου φέτος;”
Απάντησα, “παιδιά φέτος όλες οι τάξεις είναι τάξεις μου, αλλά δεν έχω δική μου τάξη, για πρώτη φορά είμαι περιφερόμενη”.
Εκείνη τη στιγμή, ένας μαθητής, να παιδάκι που αναγκάστηκε να φύγει από τη χώρα του και να έρθει στην Κύπρο, μου είπε, “Κυρία, τούτη εν η τάξη σου φέτος. Εμείς να είμαστε, έχεις τάξη”.
Συγκινήθηκα, βούρκωσαν τα μάτια μου. Το επίπεδο ενσυναίσθησης του, η ανάγκη του να με κάνει να νιώσω ότι ανήκω κάπου, η άμεση ανταπόκριση στο αίσθημα ασφάλειας που ήθελε να με κάνει να αισθανθώ, με αποσβόλωσε, με καθήλωσε… Γι’ αυτό το παιδάκι, για το κάθε παιδάκι που έρχεται εδώ ζητώντας καταφύγιο και με αφορμή τον βροχερό καιρό, θέλω να ξέρω ποιος Θεός είναι ο Θεός που καθοδηγεί τα θρήσκα χέρια να ζητούν ονόματα απαγορεύοντας την Ανθρωπιά , την φιλανθρωπία, την αλληλεγγύη στα αλλόθρησκα παιδάκια.
Μπορεί κάποιος να μου το εξηγήσει;