και αγαπημένου μου Henri Cartier-Bresson
Της Γιώτας Δημητρίου
Η Άννα και η Μαρία είναι οι καλύτερες μου φίλες εδώ και 20 τόσα χρόνια, από τα εφηβικονεανικά μας χρόνια. Είναι οι αδελφές μου. Ανέχεται, αγαπά, υπερασπίζεται, η μια την άλλη, όπως κάνουν τ’ αδέλφια, (τα σωστά αδέλφια), που γίνονται ο ένας η δύναμη του άλλου, η χαρά του, η ασπίδα του.
Οι ρίζες του καθενός μας είναι η οικογένεια και οι φίλοι του, οι αδελφικοί και ας μην μας ενώνει κανένα dna. Oι αδελφικοί μας φίλοι, όπως ήταν ο παππούς μου ο Μιχάλης με το Φώτη, τον πατέρα της Άννας Όπως είμαι εγώ με την Άννα και τη Μαρία.
Αυτή η χρονιά λοιπόν πρέπει να μας βρήκε ψες στις 12 τα μεσάνυχτα λίγο σοφότερους, μετά από δύο χρόνια «εξετάσεων», αλλιώς η ζωή θα μας δώσει το «ανεξεταστέοι».
Αυτή η χρονιά, το 2022, πρέπει να μας βρήκε ψες στις 12 λίγο πιο ταπεινούς, (το εμπεδώσαμε όλοι το all we are is dust in the wind, ναι;).
Αυτή η χρονιά το 2022 πρέπει να μας βρήκε λίγο καλύτερους, (το καταλάβαμε πως όταν όλα γύρω γίνονται γκρίζα το μόνο που μας μένει είναι η ανθρωπιά και η αλληλεγγύη για να πιαστούμε ο ένας απ΄τον άλλο, ναι;)
Αυτή η νέα χρονιά με τα πολλά δυάρια, 2022, πρέπει να μας βρήκε λίγο πιο έξυπνους στις σχέσεις μας, να έχουμε εμπεδώσει ότι αξίζει να παλεύουμε και να προσπαθούμε για σχέσεις (γάμους, φιλίες, ερωτικές σχέσεις) που χτίστηκαν με κόπο, αγάπη και αναμνήσεις, μέσα στα πολλά χρόνια και όχι να τα διαλύουμε στο shallow του μοντέρνου κόσμου, γιατί «έτσι γίνεται στις μέρες μας».
Αυτή η νέα χρονιά, τούτο το 2022, πρέπει να μας βρήκε πιο σίγουρους από ποτέ στην αντίληψη ότι η οικογένεια και οι φίλοι μας (οι καλοί, οι αληθινοί) είναι όλη η περιουσία της ψυχής μας. Και σε αυτή τη ζωή, και στην άλλη και στις άλλες για όσους πιστεύουν σε άλλη ή άλλες ζωές.
Γιατί η αγάπη (οικογενειακή, φιλική) είναι μια περιουσία εντός μας που κουβαλάμε μέσα στη ψυχή μας. Οι άνθρωποι μας, που είναι δίπλα μας τόσα χρόνια! Η ομπρέλα μας στις δύσκολες βροχές της ζωής. Δεν μπορούν πάντα να σταματήσουν την βροχή, αλλά μπορούν να την κάνουν πιο υποφερτή.
Μαζί με την υγεία λοιπόν που είναι το Α και το Ω στη ζωή μας, (αυτό και αν το έχουμε εμπεδώσει τα τελευταία δύο χρόνια!) θα ευχηθώ να έχουμε δίπλα μας ανθρώπους που μας αγαπούν και αγαπάμε αληθινά. Οικογένεια, συγγενείς, φίλους (έστω 2-3 κολλητούς) και αν προστεθεί και ένας έρωτας για όσους είναι single, ε, ακόμη καλύτερα!
Καλή χρονιά, με υγεία, αγάπη και πολλά χαμόγελα και γέλια ΧΩΡΙΣ ΜΑΣΚΕΣ.
Υ.Γ1 Μην θεωρείτε τρεμπανάλ τις ευχές, να τις λέτε, να τις γράφετε, να τις φωνάζετε, κάποτε το Σύμπαν στα τρελά του κέφια, τις πραγματοποιεί.
Υ.Γ Αφιερωμένο (και) στο Χριστόφορο, που δεν μας ενώνει κανένα dna, αλλά ήταν κανονικός αδελφός μου, όταν τον χρειαζόμουν.
