Text follows in English
Στην Κύπρο της διαφθοράς, της αναξιοκρατίας και των διαχρονικών σκανδάλων, οι περιπτώσεις αδικίας δεν αποτελούν πια την εξαίρεση, αλλά τον κανόνα.
Μετά τη δημοσιοποίηση στο SkalaTimes της καταγγελίας μητέρας προς το Υπουργείο Άμυνας σχετικά με τις εξετάσεις για τις στρατιωτικές σχολές, (εδώ) μια αναγνώστριά μας βρήκε το θάρρος να μοιραστεί μαζί μας τη δική της εμπειρία.
Μέσα από την επιστολή που μας έχει στείλει, αποτυπώνεται ένα ακόμη περιστατικό άνισης μεταχείρισης και αναξιοκρατίας.
Και το κερασάκι στην τούρτα; Το σεξιστικό σχόλιο που – όπως αναφέρει – δέχθηκε:
«Μια κοπέλα σαν κι εσένα μπορεί να βρει και κάτι άλλο να κάνει στη ζωή της», μια φράση που δεν μπορεί να ερμηνευτεί παρά μόνο ως υποτιμητική και σεξιστική. Και όταν τέτοιο σχόλιο προέρχεται από γυναίκα, η προσβολή διπλασιάζεται. Όταν ένα κορίτσι θέλει να υπηρετήσει την πατρίδα δεν της λες πως μπορεί να βρει κάτι άλλο να κάνει στη ζωή της!
Ακολουθεί αυτούσια η επιστολή της αναγνώστριας όπως έφτασε στο ημέηλ του SkalaTimes:
Αξιότιμο συντακτικό team της SkalaTimes,
Αποφάσισα να σας στείλω αυτό το μήνυμα μετά την ανάγνωση του άρθρου σας σχετικά με τις εξετάσεις για τις στρατιωτικές σχολές. Πρώτα το διάβασε η γιαγιά μου και, αφού το διάβασα και εγώ, με ενθάρρυνε να μοιραστώ και εγώ τη δική μου εμπειρία, διατηρώντας όμως την ανωνυμία μου.
Στις 9 Απριλίου του 2025 πέρασα από τις υγειονομικές εξετάσεις για εισαγωγή σε στρατιωτική σχολή (ΣΜΥΑ). Όλα κύλησαν ομαλά μέχρι που εξετάστηκα από τον ορθοπεδικό, ο οποίος διέγνωσε ήπια πλατυποδία. Με ρώτησε αν αυτό επηρεάζει την καθημερινότητά μου, και απάντησα ειλικρινά πως όχι, καθώς αθλούμαι συστηματικά χωρίς πόνο ή οποιαδήποτε ενόχληση. Ο ίδιος είχε σημειώσει στο έντυπο των κλινικών εξετάσεων (το οποίο κράτησαν στο ΣΝΕ και δεν δόθηκε πίσω σε μένα) ότι πρόκειται για “ελαφρά πλατυποδία που δεν εμποδίζει τη φυσιολογική λειτουργία” και δεν μου είπε πως αυτό αποτελεί λόγο αποκλεισμού.
Παρ’ όλα αυτά, όταν έφτασα στην τελική επιτροπή, το κλίμα ήταν ιδιαίτερα περίεργο για μένα, καθώς δέχτηκα τις παρακάτω ερωτήσεις από έναν γιατρό της επιτροπής:
- Αν ήξερα πόσες θέσεις είχαν δοθεί για το τμήμα που δήλωσα (Διοικητικής και Εφοδιαστικής Υποστήριξης στη ΣΜΥΑ), και του απάντησα ότι είχαν δοθεί 2 θέσεις μόνο.
- “Αν δεν σε περάσουμε φέτος, τι θα κάνεις;” και απάντησα πως θα προσπαθήσω ξανά του χρόνου.
Και τότε με ρώτησε με επιμονή “Θα ερχόσουν στον στρατό εθελοντικά;” αλλά δεν μου είχε ξεκαθαρίσει σε ποια ιδιότητα, και ρώτησα αν εννοούσε ως ΣΥΟΠ. Μετά από δύο φορές που ρώτησα, μου είπε ναι. Του απάντησα πως όχι, δεν είναι αυτός ο στόχος μου και πως επιθυμώ να εισαχθώ σε στρατιωτική σχολή για να έχω ένα αξίωμα.
Στη συνέχεια με ρώτησαν αν είχα δηλώσει κάποια άλλη σχολή πέραν των στρατιωτικών σχολών, και απάντησα όχι, γιατί ήθελα ξεκάθαρα να ασχοληθώ αποκλειστικά με τον στρατό.
Λίγα λεπτά μετά, μου ανακοίνωσαν πως με κατατάσσουν στην κατηγορία Ι2 λόγω της πλατυποδίας. Ένιωσα σοκαρισμένη, διότι δεν υπήρξε καμία αναφορά σε ουσιαστικό πρόβλημα υγείας. Η απόφαση αυτή μείωσε ξαφνικά όλες μου τις προσπάθειες και τις δυνατότητές μου. Έκανα ένσταση, όμως απορρίφθηκα και από τη δεύτερη επιτροπή και το σχόλιο που άκουσα λίγο πριν φύγω από μία κυρία της επιτροπής ήταν: “Μια κοπέλα σαν κι εσένα μπορεί να βρει και κάτι άλλο να κάνει στη ζωή της.”
Δεν ζητώ να μου χαριστεί τίποτα, μόνο να υπάρξει διαφάνεια, αξιοκρατία και σεβασμός προς όλους εμάς που προσπαθούμε τίμια να υπηρετήσουμε. Ένα ελαφρύ ορθοπεδικό χαρακτηριστικό που δεν επηρεάζει σωματικά δεν μπορεί να ακυρώνει την ικανότητα, τη θέληση και το δικαίωμα ενός υποψηφίου να υπηρετήσει. Δεν προσβάλλομαι γιατί με έκριναν ιατρικά, αλλά πληγώθηκα γιατί με απέρριψαν χωρίς ιατρικό λόγο και γιατί με αντιμετώπισαν σαν να μη μου αξίζει ούτε καν να προσπαθήσω.
Το όνειρό μου ήταν να υπηρετήσω, όχι να “βολευτώ”.
Γι’ αυτό αποφάσισα να σας γράψω. Γιατί δεν είμαι η μόνη. Και γιατί αυτές οι εμπειρίες δεν πρέπει να μένουν στο σκοτάδι.
Με εκτίμηση,
…………
Complaint to SkalaTimes: My dream was to serve, not to “settle for a position”
In Cyprus—where corruption, lack of meritocracy, and long-standing scandals prevail—injustice is no longer the exception, but the rule.
Following the publication on SkalaTimes of a mother’s complaint to the Ministry of Defence regarding the entrance exams for military academies (here), one of our readers found the courage to share her own experience.
Through the letter she sent us, yet another incident of unequal treatment and lack of meritocracy is brought to light.
And the cherry on top? The sexist remark she says she received: “A girl like you can find something else to do with her life.”
A phrase that can only be interpreted as condescending and sexist. And when such a comment comes from another woman, the offense is doubly painful. When a young woman wants to serve her country, you don’t tell her she can find something else to do with her life.
Below is the reader’s letter exactly as it reached the SkalaTimes email inbox:
Dear editorial team of SkalaTimes,
I decided to send you this message after reading your article about the military academy entrance exams. My grandmother read it first and, after I read it too, she encouraged me to share my own experience—anonymously.
On April 9, 2025, I underwent the medical examinations required for admission to a military school (SMYA). Everything went smoothly until I was examined by the orthopedic specialist, who diagnosed me with mild flat feet. He asked if this affected my daily life, and I honestly answered no, as I exercise regularly without any pain or discomfort. He noted on the medical exam form (which was kept by the Military Medical Board and not returned to me) that it was “mild flat feet that does not hinder normal function,” and he never told me it could be grounds for disqualification.
Nevertheless, when I reached the final evaluation committee, I found the atmosphere particularly strange. I was asked the following questions by one of the committee doctors:
- If I knew how many spots were allocated for the department I applied for (Administrative and Logistics Support at SMYA), to which I replied there were only 2.
- “If we don’t pass you this year, what will you do?” I answered that I would try again next year.
- Then he insisted: “Would you join the army voluntarily?” But he didn’t clarify in what capacity. I asked if he meant as a Volunteer Contract Soldier (SYOP). After asking twice, he said yes. I told him no, that wasn’t my goal, and I wished to attend a military academy in order to serve in an official capacity.
They then asked if I had applied to any other schools besides the military academies. I replied no, because I clearly wanted to pursue a career in the military.
A few minutes later, I was informed that I was classified as I2 due to the flat feet diagnosis. I was shocked, as no actual health problem had been identified. This decision suddenly invalidated all my efforts and my potential. I filed an appeal, but I was rejected again by the second committee. Just before I left, I heard a comment from one of the women on the committee: “A girl like you can find something else to do with her life.”
I’m not asking for special treatment—only for transparency, meritocracy, and respect for all of us who honestly try to serve. A minor orthopedic trait that does not affect physical ability should not negate a candidate’s competence, determination, or right to serve.
I’m not offended by being evaluated medically—I’m hurt because I was rejected without a medical reason and treated as if I didn’t even deserve the chance to try.
My dream was to serve, not to “settle for a position.”
That’s why I decided to write to you. Because I’m not the only one. And because these experiences should not remain in the shadows.
Sincerely,
………..
