Μια χωρίς περιστροφές και πέρα για πέρα αποκαλυπτική συνέντευξη παραχώρησε ο Βουλευτής Λάρνακας, του ΔΗΚΟ, Χρίστος Ορφανίδης, στο Thema Online, ανοίγοντας όλα τα «καυτά» κεφάλαια που ταλανίζουν το κόμμα του ενόψει των βουλευτικών εκλογών του 2026. Με λόγο ευθύ, αιχμηρό και χωρίς υπεκφυγές, ο κ. Ορφανίδης μιλά για την απόφασή του να μην επαναδιεκδικήσει έδρα, καταγγέλλει τη «ζητιανιά για υποψήφιους», τον «μη σεβασμό» προς την ΕΔΕΚ και στηλιτεύει τη σημερινή πολιτική πορεία του Δημοκρατικού Κόμματος.
Σε μια συνέντευξη που ταράζει τα νερά, ο Βουλευτής Λάρνακας θέτει ζητήματα ηγεσίας, αρχών και προσανατολισμού, δηλώνοντας ξεκάθαρα πως «το ΔΗΚΟ δεν είναι κόμμα διερχομένων» και υπογραμμίζοντας ότι η αλήθεια -όσο ενοχλητική κι αν είναι- πρέπει να λέγεται.
Το SkalaTimes, τοπικό ΜΜΕ της Λάρνακας αναδημοσιεύει μέρος της συνέντευξης.
Ολόκληρη η συνέντευξη εδώ
Το ΔΗΚΟ φαίνεται να αγνοεί τις δικές σας αρχές. Η απόφασή σας, να μην υποβάλετε υποψηφιότητα είναι διαμαρτυρία προς το κόμμα, ή απλώς προσωπική απογοήτευση; Τι ήταν εκείνο που σας ενόχλησε;
Όταν είσαι σταθερός στις θέσεις σου και δεν αμφιταλαντεύεσαι και δεν κρύβεσαι για να είσαι αρεστός, τα λες με το όνομα τους τα όσα διαδραματίζονται και παραμένεις πιστός στις αρχές σου, ο ελεύθερος άνθρωπος προβληματίζεται.
Το 2013 ο Πρόεδρος του κόμματος μου εκλέγηκε για να είναι διαχειριστής της πολιτικής παρακαταθήκης των Σπύρου Κυπριανού και Τάσσου Παπαδόπουλου, εντολοδόχος για τις αρχές, τις αξίες και τα ιδεώδη μας.
Την απόφαση μου να μην επαναδιεκδικήσω την βουλευτική έδρα, την γνώριζε ο Νικόλας Παπαδόπουλος, εδώ και δυόμιση περίπου χρόνια και κατ’ επανάληψη, του την υπενθύμιζα, όπως την γνώριζαν και πάρα πολλοί φίλοι και συνεργάτες.
Τί συμβαίνει στο ΔΗΚΟ σήμερα;
Αυτό που συμβαίνει σήμερα στο Δημοκρατικό Κόμμα είναι πρωτόγνωρο.
Η δυστοκία εξεύρεσης υποψηφίων για τις προσεχείς βουλευτικές εκλογές μέσα από τις τάξεις του κόμματος, ευρίσκεται στην απογοήτευση των Δηκοϊκών για σωρεία θεμάτων γι’ αυτό, αυτό που επιχειρείται, είναι η εξεύρεση υποψηφίων μέσα από χώρους ξένους με την φιλοσοφία, τα πιστεύω και τις αρχές μας, εξ όσων διαπιστώνω είναι αρεστοί όσοι πολέμησαν την υποψηφιότητα του πατέρα του, αλλά και του ιδίου.
Ζητιανεύουμε για υποψήφιους και το πιο τραγικό κατά την άποψη μου, είναι ότι δεν σεβαστήκαμε τον πολιτικό χώρο της ΕΔΕΚ, ένα κόμμα που διαχρονικά στήριζε από δεκαετίες τις επιλογές του Δημοκρατικού Κόμματος.
Για να έχει κάποιος απαιτήσεις πρέπει πρώτα να σέβεται τους ανθρώπους και τα κόμματα που σε στήριξαν, το πρόσκαιρο είναι επιφανειακό και δεν υπερτερεί για να κρύψει αδυναμίες.
Δεν είναι κατόρθωμα να ενοχλείς και η συλλογικότητα των αποφάσεων επιβάλλεται και δεν υποβάλλεται. Δεν ζούμε σε περίοδο βασιλείου. Με την συμπεριφορά αυτή, καλλιεργούμε κρίση και αναστάτωση στον ίδιο τον πολιτικό μας χώρο.
Ηγέτης, είναι αυτός που ενώνει, είναι κτίστης σωστής συμπεριφοράς με πρώτιστο ενδιαφέρον την αγάπη στους υποστηρικτές και τα μέλη του ίδιου του κόμματος του… είναι με ήθος που κερδίζεις πρώτα την εμπιστοσύνη.
Στους δύσκολους καιρούς βάλαμε κάποιοι την πλάτη μας για τις αρχές και δεν μου επιτρέπει η συνείδηση μου να τις αθετήσω τώρα και ο καθένας αναλαμβάνει τις ευθύνες του.
Το Δημοκρατικό Κόμμα δεν είναι κόμμα διερχομένων μακράν από τις αρχές μας και δεν είναι αυτό το κόμμα που ζητά ο Κυπριακός λαός και θέλω να είμαι δίκαιος ότι η διολίσθηση επί των αρχών ξεκίνησε υπό την προεδρία του προηγούμενου προέδρου και γι’ αυτό στη συνέχεια εκλέχθηκε ο νυν Πρόεδρος, ακριβώς, για να προασπίσει και επαναφέρει τις αξίες του κόμματος. Την αλήθεια δεν πρέπει να την φοβόμαστε και να χρειάζονται εμβόλια που παρασκευάζονται για να λειτουργούν και να αλλάζουν τον οργανισμό και την οντότητα μας.
Η πολιτική του ΔΗΚΟ στο Κυπριακό έχει δεχθεί δριμεία κριτική από εσάς. Το κόμμα έχει χάσει το όραμά του;
Το Δημοκρατικό Κόμμα πρέσβευε από της ιδρύσεως του συγκεκριμένες θέσεις και αρχές, όσον αφορά την πολιτική πτυχή του εθνικού μας θέματος και την προάσπιση των στρατηγικών επιβίωσης του ελληνισμού και της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτοί, ήταν οι πρωταρχικοί και θεμελιώδεις στόχοι.
Αμφιταλαντεύσεις, δεν μπορούν να υπάρξουν ούτε, διγλωσσία και μισόλογα. Δυστυχώς σήμερα, ευκαιριακά γίνονται αναφορές για την πολιτική πτυχή του προβλήματος, σε μια περίοδο που γεωστρατηγικά συμβαίνουν γεγονότα που καθορίζουν το μέλλον της Ανατολικής Μεσογείου και που ασφαλώς, επηρεάζουν και την Κύπρο.
Η πορεία μας δυστυχώς είναι επιφανειακή και μου δημιουργεί ανησυχίες. Κρυβόμαστε κάτω από εύηχα συνθήματα παραβλέποντας την ουσία του προβλήματος μας.
Δώστε μας κάποια παραδείγματα.
Κρυφτήκαμε πίσω από την πρόταση του Τατάρ για δύο κράτη που ασφαλώς είναι σε συνεννόηση με την κατοχική επεκτατική Τουρκία και που στόχο έχουν, να παίξουν με την δική μας πολιτική και αντοχές, σε περίπτωση που αποσύρουν την συγκεκριμένη θέση και να προτείνουν μια λύση συνομοσπονδίας, δείχνοντας τάχατες καλή θέληση, για επίλυση του Κυπριακού.
Αυτό και αν είναι η παγίδα που θα πηγάζει μέσα από την Διζωνικότητα της Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.
Από την πλευρά του Δημοκρατικού Κόμματος, δεν μπορώ να θυμηθώ εκτός από την προεκλογική περίοδο για τις προεδρικές εκλογές του 2018, πότε έχουμε ξεκάθαρα τοποθετηθεί ξανά.
Προχώρησαν για παράδειγμα σε πενταμερή διάσκεψη, κάτι που καταδικάζαμε τυχόν τέτοια διάσκεψη και τώρα κρυφτήκαμε. Αν αυτό γινόταν επί προεδρίας του Δημήτρη Χριστόφια και Νίκου Αναστασιάδη θα είμασταν «πάνω στα τραπέζια».
Υψώσαμε τα χέρια και παρακολουθούμε τι εξελίσσεται, χωρίς να τοποθετούμαστε, παραμένουμε οικόπεδο με νοοτροπία αποικιοκρατικού κράτους. Ακροβατούμε, χωρίς να συμβάλουμε σε τίποτα και αντί να καταθέτουμε προτάσεις, αυτό που κάνουμε, είναι να εξασκούμε κριτική στα νεοφανή κόμματα. Αυτό δεν είναι πολιτική.
Η ηγεσία, ανησυχεί για την πτωτική πορεία των ποσοστών του κόμματος;
Στις τελευταίες δύο βουλευτικές εκλογές και στις δύο εκλογές για το ευρωκοινοβούλιο, το Δημοκρατικό Κόμμα καταγράφει πτώση ποσοστών και αντίδραση ουδεμία. Ο Δηκοϊκός ανησυχεί και η ηγεσία απλά παρακολουθεί απομακρυσμένη από την βάση.
Η σιωπή και η αποδοχή των αποφάσεων από τα μέλη του ΔΗΚΟ δείχνουν ότι το κόμμα προχωρά χωρίς εσωτερική πυξίδα. Θεωρείτε ότι το ΔΗΚΟ έχει χάσει τον προσανατολισμό του;
Το Δημοκρατικό Κόμμα, είναι ένα κόμμα που εξέφραζε τη μεσαία τάξη και είχε συγκεκριμένη πολιτική πορεία επί θέσεων αρχών, κάτι που δυστυχώς σήμερα δεν γίνεται.
Τοποθετήσεις όμως, όπως, την στήριξη των τραπεζών, μας βρίσκει λαλίστατους.
Ορθή πολιτική η στήριξη των τραπεζών-αφού δεν κατάφεραν να διαχειριστούν την οικονομική πρακτική και συνέβαλαν σε τεράστιο βαθμό στον οικονομικό στραγγαλισμό της πατρίδας μας- αλλά παράλληλα, έπρεπε να τους επιβληθούν τρόποι σωστής μεταχείρισης των δανειοληπτών και των καταθετών.
Αυτό που ακολούθησε, είναι οι τράπεζες να μεταφερθούν σε ξένα χέρια και αφού έτυχαν προηγούμενης στήριξης από όλους και ειδικότερα με όσους συναλλάττονταν με αυτές που έπρεπε να τους ανταποδώσουν την εμπιστοσύνη και την στήριξη και αφού επανάκτησαν ευρωστία, ξεπουλήθηκαν σε ξένους επενδυτές.
Πυλώνας υγιούς οικονομίας έπρεπε να είναι οι τράπεζες.
Η απόφασή σας να μην θέσετε υποψηφιότητα έχει ανοίξει συζητήσεις για το πολιτικό σας μέλλον. Φεύγετε οριστικά από το ΔΗΚΟ ή σκοπεύετε να συνεχίσετε την πολιτική σας πορεία αλλού;
Γεννήθηκα στο Δημοκρατικό Κόμμα και έζησα δύσκολες και εύκολες καταστάσεις και ποτέ δεν λιποτάκτησα, όταν ακόμη ήρθα και σε σύγκρουση με την ηγεσία του κόμματος.
Το πιο δύσκολο διάστημα για μένα, ήταν όταν διαφώνησα με την επιλογή για στήριξη της υποψηφιότητας του Νίκου Αναστασιάδη. Το να έχει κάποιος το πολιτικό θάρρος να εκφράζει την διαφωνία του, δεν είναι εύκολο πράγμα, χρειάζεται να έχεις δύναμη ψυχική και αυτό έπραξα.
Εκ των υστέρων, η συντριπτική πλειοψηφία των μελών και υποστηρικτών του Δημοκρατικού Κόμματος, αναφέρονται για την ορθότητα της τότε στάσης και συμπεριφοράς μου, αλλά σημασία είχε για κάποιο πολιτικό, αυτή η συμπεριφορά να είναι στον ορθό χρόνο. Δικαιώθηκα, αλλά σημασία έχει την ώρα που παίρνονται οι αποφάσεις, να έχεις το σθένος, να αντέχεις στις πιέσεις.
